umowa o pracę

Jak rozliczać podatkowo należności wypłacane pracownikom z Ukrainy

Polska od wielu lat jest krajem, do którego przybywają osoby z Ukrainy w celu podejmowania pracy zarobkowej. Liczna obywateli tego kraju znacznie zwiększyła się w związku z konfliktem zbrojnym na jego terytorium. Spowodowało to uproszczenie wielu różnych przepisów, w tym także podatkowych. Sprawdź, jak rozliczać ukraińskich pracowników i zleceniobiorców po zmianach obowiązujących w tym zakresie regulacji.   

Sposób opodatkowania zarobków obywatela Ukrainy w Polsce przede wszystkim będzie zależał od jego miejsca zamieszkania do celów podatkowych. Na gruncie obowiązujących w tym zakresie przepisów krajowych zasadą jest, że osoby fizyczne, które mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski – podlegają tutaj obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Jest to tzw.  nieograniczony obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Przy czym za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która:

  • ma tutaj centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  • przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Według organów podatkowych przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. (tak np. dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 września 2020 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.491.2020.2.RR)

Korzyści 

Po przeczytaniu tekstu dowiesz się m.in.:

  • co wpływa na posiadanie miejsca zamieszkania do celów podatkowych
  • dlaczego przy rozliczaniu cudzoziemców ważny jest certyfikat rezydencji
  • jak oświadczyć płatnikowi posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce
  • kiedy Ukrainiec nie musi składać zeznania rocznego PIT
  • jakie skutki ma przekroczenie przez obcokrajowca 183 dni pobytu na terytorium RP

Sprawdź, jak prawidłowo wypełnić ZUS Z-3

Pytanie: Od kwietnia 2021 r. spółka zatrudnia na umowę o pracę na pełny etat pracownicę, która ma ukończone 67 lat. Z tytułu tego zatrudnienia pracownica otrzymała za każda miesiąc 2021 roku wynagrodzenie minimalne w kwocie 2.800 zł brutto, a od stycznia 2022 roku otrzymuje ona minimalną płacę brutto w wysokości 3.010 zł. W całym okresie zatrudnienia pracownica nie otrzymała żadnych innych kwot. W dniu 1 lutego 2022 r. pracownica udała się na pierwsze w całym okresie zatrudnienia zwolnienie lekarskie, które trwa nieprzerwanie do 18 marca 2022. Jako pracodawca będziemy składać do ZUS wniosek o zasiłek dla tego pracownika, którym będzie zaświadczenie Z-3, za okres 15 lutego-18 marca 2022. Natomiast za okres 1-14 lutego 2022 r. pracodawca wypłaca pracownicy z własnych środków wynagrodzenie chorobowe, którego podstawą wymiaru będzie obowiązująca w 2022 r. płaca minimalna w kwocie 3.010 zł brutto. W pierwszorazowym wniosku Z-3 musimy podać informacje o składnikach wynagrodzenia (1. składniki wynagrodzenia za okresy miesięczne) celem ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dla pracownicy. Czy w tym celu i w tej części wniosku Z-3 należy podać w kolumnie nr 6 kwotę minimalnego wynagrodzenia 2.800 zł brutto za każdy miesiąc okresu od kwietnia do grudnia 2021 roku i kwotę minimalnej płacy 3010 zł brutto za styczeń 2022 roku?