Benefity pracownicze nie tylko przyciągają nowych zatrudnionych, ale też sprzyjają budowaniu ich lojalności. Poza takimi świadczeniami pozapłacowymi jak np. prywatna opieka medyczna czy ubezpieczenie na życie, w ogłoszeniach o pracę pracodawcy coraz częściej zwracają uwagę na finansowanie wpłat do Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK).
Dla pracownika wpłaty do PPK przekazane do instytucji finansowej są przychodem ze stosunku pracy. Jeżeli wynagrodzenie pracownika jest opodatkowane za granicą, to tak samo opodatkowane są wpłaty do PPK.
Umowę o prowadzenie PPK dla nowo zatrudnionej osoby można zawrzeć dopiero po upływie 3 miesięcy zatrudnienia tej osoby u danego pracodawcy. Uwzględnia się także okresy zatrudnienia z poprzednich 12 miesięcy.
Poprawne księgowanie rozliczeń z PPK wymaga przede wszystkim wprowadzenia konta analitycznego w ramach konta „Pozostałe rozrachunki dedykowanego podmiotowi obsługującemu PPK”. W ramach konta kosztów „Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia” warto też wprowadzić konto analityczne, na którym ujmowane będą tylko koszty tego świadczenia. Pozwoli to na większą kontrolę rozliczeń oraz monitorowanie kwot.
Obowiązek posiadania wkładu własnego przy kredycie hipotecznym, np. na zakup mieszkania, jest dla niektórych osób przeszkodą w zaciągnięciu takiego kredytu. Rozwiązaniem może być wykorzystanie na ten cel środków zgromadzonych w PPK.
Uczestnik Pracowniczych Planów Kapitałowych, który nie ukończył 60 lat, może w każdej chwili wycofać wszystkie oszczędności z rachunku PPK. Na ten rachunek wpłyną później nowe środki – chyba, że uczestnik PPK złoży pracodawcy deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat.
Dla pracownika, wpłaty do PPK, przekazane do instytucji finansowej, są przychodem ze stosunku pracy. Jeżeli wynagrodzenie pracownika jest opodatkowane za granicą, to tak samo opodatkowane są wpłaty do PPK.
Pytanie:Prowadzę działalność i zatrudniam 2 pracowników. Czy deklaracje pracowników o rezygnacji z PPK mają być przechowywane w firmie, czy należy dokonać zgłoszenia tego faktu?
Pracodawca zatrudniający ponownie osobę, którą zapisał wcześniej do PPK, nie musi pytać jej czy chce oszczędzać w tym programie. Jeśli przed odejściem z pracy nie złożyła deklaracji o rezygnacji, to już od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego jej po powrocie do pracy powinien naliczyć wpłaty do PPK.
Wpłaty do PPK to określony procent wynagrodzenia uczestnika PPK. Oblicza się je od wynagrodzenia, czyli zasadniczo od podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Jeżeli dane świadczenie niepieniężne nie jest wyłączone z tej podstawy, to również wartość tego świadczenia jest wynagrodzeniem, od którego należy obliczać wpłaty do PPK.
Pracodawca nalicza wpłaty do PPK także od wynagrodzenia wypłacanego uczestnikowi PPK już po ustaniu zatrudnienia. Nie dotyczy to sytuacji, gdy uczestnik PPK złożył deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK.
Przepisy nie przewidują możliwości wstecznego dokonywania wpłat do PPK w sytuacji, w której podmiot zatrudniający nie dopełnił tego obowiązku w ustawowym terminie.
Po zmianie pracy, dotychczas zgromadzone oszczędności w PPK mogą zostać przeniesione na nowy rachunek PPK za pośrednictwem nowego pracodawcy. Taki transfer oszczędności inicjuje złożenie przez uczestnika PPK oświadczenia o zawartych w jego imieniu umowach o prowadzenie PPK.
Osoba zatrudniona staje się uczestnikiem PPK, w momencie zawarcia dla niej umowy o prowadzenie PPK i pozostaje uczestnikiem PPK nawet jeśli przestaje dokonywać wpłat do programu, czy też zmieni się jej tytuł do ubezpieczeń społecznych lub obowiązek podlegania tym ubezpieczeniom.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip