księgowanie

Nieopłacone faktury przez dłużnika – koszty podatkowe i księgowanie

Pytanie: Podatnik rozlicza się podatkiem liniowym. Na rozrachunkach widnieje dłużnik, który nie zapłacił za zaległe faktury. Faktury zostały wystawione w 2022 roku. W kwietniu 2023 roku sąd ogłosił upadłość tej firmy, która zalega nam z płatnością. Od tego czasu do wszystkich rozliczeń mają zastosowanie przepisy prawa upadłościowego. Całym majątkiem upadłej firmy zawiaduje syndyk masy upadłości. Z naszej strony został złożony pozew do sądu. Czy wartość tych niezapłaconych faktur można było zaksięgować w koszty roku 2023? Jak to zaksięgować? Inny dłużnik nie zapłacił za jedną fakturę, a pobrał towar. Faktura jest wystawiona w 2019 roku i widnieje jako niezapłacona. Złożony był pozew do sądu, otrzymałem nakaz zapłaty w lipcu 2020 roku, następnie został złożony wniosek egzekucyjny do komornika sądowego w październiku 2020 roku. Czy na podstawie takich informacji można było zaliczyć wydatek w koszty roku 2023 roku, pod jaką datą i jakim sposobem ujęcia na kontach księgowych. Jeśli nie było żadnych odpisów to, czy można jeszcze ich dokonać na bieżąco?
Księgowanie podatków

Księgowanie podatków: praktyczny przewodnik dla księgowych

Każda firma musi stawić czoła różnorodnym zobowiązaniom podatkowym. Poznaj kluczowe zasady księgowania najważniejszych podatków. Przykłady z praktyki ułatwią Ci codzienną pracę i pozwolą uniknąć kosztownych błędów.

Podatek od czynności cywilnoprawnych

Ciekawym przykładem jeśli chodzi o sposób księgowania jest podatek od czynności cywilnoprawnych. Jego ujęcie księgowe może wpływać zarówno na stan aktywów (majątku trwałego), jak i pasywów (kapitału własnego). Ponadto jego księgowanie możliwe jest także bezpośrednio jako kosztu, w szczególności podstawowej działalności operacyjnej. Sposób księgowania zależy od przedmiotu czynności cywilnoprawnej, z którą związany jest ten podatek. Poniżej przedstawiamy przykłady takich operacji.

Księgowanie podatku od czynności cywilnoprawnych jako zmniejszenia kapitału własnego

Ten sposób ujęcia księgowego dotyczy sytuacji podwyższenia kapitału zakładowego z tzw. agio czyli nadwyżką ceny emisyjnej nad wartością nominalną przydzielonych akcji. Zgodnie z ustawą o rachunkowości koszty emisji akcji poniesione przy powstaniu spółki akcyjnej lub podwyższeniu kapitału zakładowego zmniejszają kapitał zapasowy spółki do wysokości nadwyżki wartości emisji nad wartością nominalną akcji, a pozostałą ich część zalicza się do kosztów finansowych. Podatek od czynności cywilnoprawnych niewątpliwie należy do kosztów emisji.

Zgodnie z ustawą o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi podlegają m.in. umowa spółki. Podstawę opodatkowania przy umowie spółki kapitałowej stanowi:

- przy zawarciu umowy - wartość kapitału zakładowego,

- przy podwyższeniu kapitału zakładowego - wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

Od podstawy opodatkowania odlicza się m. in. koszty notarialne i sądowe związane z zawarciem umowy spółki. Stawka wydatku wynosi 0,5% podstawy opodatkowania.

Grzywna w celu przymuszenia – sprawdź księgowanie

Pytanie: Komenda miejska PSP nałożyła na osobę prawną grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 5.000 zł oraz obciążono zobowiązanego opłatą za dokonanie czynności egzekucyjnych w kwocie 68 zł. Wyżej wymienioną operację jednostka ujęła w księgach rachunkowych w następujący sposób: - grzywnę w celu przymuszenia 221/760 paragraf 0580 - 5.000 zł;  - opłata za dokonanie czynności egzekucyjnych 221/760 - 68 zł, paragraf 0640. Czy przedstawiona ewidencja w księgach rachunkowych jest prawidłowa?

 Grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego (art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Grzywnę nakłada się  również w sytuacji, gdy nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny, który doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego i postanowienie o nałożeniu grzywny, w którym wzywa się do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.