Podatnik, który miał prawo do odliczenia VAT, ale z niego nie skorzystał w ustawowym terminie - nie może następnie zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku naliczonego.
Sprawa dotyczyła spółki, która nabywała towary i usługi, wykorzystywane do działalności opodatkowanej. Firma spytała ministra finansów, czy może zaliczyć kwoty naliczonego VAT do kosztów uzyskania przychodu, w sytuacji, gdy utraciła prawo do odliczenia VAT. Zdaniem spółki ma to tego prawo.
Od 1 lipca 2013 r. gminy pobierają opłaty za wywóz nieczystości. Można je uznać za pośrednie koszty prowadzenia działalności gospodarczej.
Przedsiębiorcy mogą ujmować w kosztach uzyskania przychodów różne wydatki, które się z nią wiążą. Odnosi się to także do opłat za wywóz śmieci i innych nieczystości, pomimo tego że system ich uiszczania znacząco się zmienił. W ten sposób można zmniejszyć podatek płacony z tytułu dochodów osiąganych w ramach działalności.
Zmiana strony korzystającej w umowie leasingu operacyjnego, nie powoduje zmiany podstawowych okresów trwania umowy, wysokości opłat, czy też przedmiotu, którego umowa dotyczy. W związku z tym nowy korzystający ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów raty leasingowe.
Ustawodawca nie uzależnia kwalifikacji danej umowy jako umowy leasingu od warunku zachowania niezmienności stron tej umowy w czasie jej trwania.
Znajomość języka angielskiego nie jest niezbędna do prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Dlatego też wydatków na kurs językowy nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Chodziło o podatniczkę, która prowadzi działalność gospodarczą (usługi lekarskie specjalistyczne w zakresie otolaryngologii (PKD 86.22.Z) na podstawie książki przychodów i rozchodów, opłaca podatek według skali podatkowej. W związku z możliwością pojawienia się pacjentów anglojęzycznych oraz dostępem do fachowych szkoleń czy literatury w języku angielskim podatniczka rozpoczęła naukę języka angielskiego. Zapytała ministra finansów, czy wydatki ponoszone na kurs językowy udokumentowany rachunkami, będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.
Wyliczając zaliczkę na PIT za pracowników wykonujących prace twórcze stosuje się 50% koszty uzyskania przychodów. Jednak po przekroczeniu ustawowego limitu kosztów w wysokości 42.764 zł, płatnik zastosuje zerowe koszty.
Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia osoby wykonujące prace twórcze - pracowników na podstawie umowy o pracę oraz osoby niebędące pracownikami na podstawie umowy o dzieło/zlecenie. Firma wypłaca tym osobom w wynagrodzenie pomniejszone o zaliczkę na podatek, którą oblicza przy zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodu. Spółka spytała ministra finansów, czy prawidłowo do wyliczenia zaliczki na podatek dochodowy za pracowników wykonujących prace twórcze (w stosunku do których stosuje 50% koszty uzyskania przychodów), po przekroczeniu limitu kosztów 42.764 zł, stosuje koszty w wysokości „0”, niezależnie od tego, czy pracownik złoży lub nie oświadczenie dotyczące rezygnacji z ich stosowania.
Elementem decydującym o momencie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych jest data, na którą dany koszt został prawidłowo ujęty w księgach rachunkowych.
Spółka chciała wiedzieć, czy może zaliczyć wydatki na remont środka trwałego, rozliczane w czasie dla celów rachunkowych, do kosztów uzyskania przychodów.
Jeżeli kara umowna ma związek z przychodem podatnika, można ją zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Sprawa dotyczyłaspółki, która zajmuje się automatyzacją procesu produkcyjnego. Zawarła umowę na zrealizowanie projektu budowy skomplikowanej linii produkcyjnej. Pojawiły się jednak problemy technologiczne. Firma poniosła wysokie wydatki w związku z trudnym procesem budowy linii produkcyjnej, co wpływało na jej płynność finansową. W związku z tym spółka postanowiła odstąpić od umowy. Zawarła porozumienie, zgodnie z którym obok zwrotu wpłaconych przez kontrahenta zaliczek na poczet przyszłego wynagrodzenia spółka miała zapłacić kary umowne mające charakter odstępnego z tytułu rozwiązania umowy w związku z brakiem technicznej możliwości kompleksowej realizacji projektu. Podatnik zwrócił się do organu podatkowego z pytaniem, czy ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów karę umowną zapłaconą kontrahentowi na podstawie zawartego porozumienia.
Działanie firmy polegające na zapłacie kwoty pieniężnej za odstąpienie od niekorzystnej umowy ma charakter racjonalny. Kara umowna ma zatem pośredni związek z przychodem i może stanowić koszt działalności podatnika. Takie stanowisko zajął WSA w Poznaniu w wyroku z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 106/13.
Spółka zawarła umowę z kontrahentem na wykonanie linii produkcyjnej, jednak ze względu na problemy technologiczne musiała się z tego zobowiązania wycofać. Pojawia się, więc pytanie czy takie rozwiązanie może być uznane za koszt uzyskania przychodu.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip
/WiedzaiPraktyka
/wip