Wydatków poniesionych na ubrania firmowe, które nie pełnią funkcji reklamowej, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, ponieważ nie mają wpływu na zwiększenie sprzedaży, a w rezultacie na zwiększenie przychodu.
Spółka, z siedzibą w Polsce, wchodzi w skład międzynarodowej grupy zajmującej się sprzedażą odzieży. Swoje sklepy ma zlokalizowane w galeriach handlowych. Firma zamierza przekazać pracownikom ubrania z aktualnej kolekcji. Stroje te nie różnią się od tych sprzedawanych dla klientów. Nie zawierają charakterystycznych cech typu: naszywki, odmienny kolor, napisy reklamowe, itp. Są jednak oznaczone logo przedsiębiorstwa umieszczonym na metce produktu. Spółka chciała wiedzieć, czy ma prawo zaliczyć wartość wydatków poniesionych na zakup strojów służbowych do kosztów uzyskania przychodu.
Wydatków związanych z podnoszeniem wiedzy prawniczej, które podatnik poniósł przed rozpoczęciem prowadzenia kancelarii, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Mimo że podatnik przed rozpoczęciem prowadzenia działalności poniósł wskazane we wniosku wydatki, to nie może ich zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tej działalności. Wydatki te nie spełniają bowiem przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), gdyż mają charakter wydatków typowo osobistych i zostały poniesione przed rozpoczęciem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem nie można ich uznać za koszt uzyskania przychodów.
Wydatki na drobne prezenty np.: długopisy, portfele, MP4, rozdawane wybranym klientom podczas omawiania warunków sprzedaży można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Firma przekazuje kontrahentom drobne, zwyczajowo przyjęte prezenty: długopisy, kalendarze, komplety do kawy, breloki do kluczy, etui, jedwabne krawaty ze spinkami, MP4, multinarzędzia, latarki z kompletem narzędzi, pendrive, portfele, ramki cyfrowe, stacje pogodowe, zegary ścienne, kubki termiczne i inne gadżety. Przedsiębiorstwo spytało ministra finansów czy takie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Zdaniem firmy – tak.
Okazałość czy wystawność oferowanego partnerowi biznesowemu poczęstunku nie stanowi kryterium kwalifikowania wydatków jako kosztów reprezentacji.
Podatnik prowadził w swoim przedsiębiorstwie szkolenia z udziałem prelegentów wewnętrznych, a także zewnętrznych, bez udziału kontrahentów. Ponadto zarówno w siedzibie przedsiębiorstwa, jak i poza nią, odbywają się spotkania z kontrahentami, podczas, których podawany jest poczęstunek. Przedsiębiorca spytał ministra finansów, czy wyłączenie wydatków z kosztów uzyskania przychodów, zawarte w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) dotyczy pieniędzy wydanych na taki poczęstunek.
Rachunek za obiad z kontrahentem nie jest automatycznie wyłączony z kosztów podatkowych. Jednak każda sprawa wymaga odrębnej analizy w tym zakresie – orzekł NSA w składzie siedmiu sędziów.
Spółka chciała wiedzieć, czy wydatki za obiad (kolację, lunch) z kontrahentami ponoszone na spotkaniu odbywanym w celach biznesowych, a nie w celu okazania przepychu stanowią koszty uzyskania przychodu. Czy drobny poczęstunek oraz napoje (kawa, herbata) dla kontrahentów w siedzibie firmy są kosztami podatkowymi.
Wydatki związane z wyjazdami dziennikarzy mają cechy reklamy, gdyż zmierzają do wywołania dobrego wizerunku towaru lub usługi. Zatem opłaty za bilet na samolot, czy organizację wywiadu z aktorami firma może zaliczyć do kosztów podatkowych.
Z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) wynika, że kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem tych wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W związku z tym ważny jest celu, w jakim podatnik ponosi dany wydatek.
Wydatki, które podatnik ponosi na zakup napojów bezalkoholowych oraz zwyczajowy poczęstunek podawany gościom podczas szkoleń, należący do powszechnie obowiązujących kanonów kultury może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów.
Reprezentację należy postrzegać jako wszelkie działania związane z tworzeniem wizerunku przedsiębiorcy, utrzymywaniem dobrych relacji z kontrahentami, które wprawdzie nie są konieczne dla osiągania przychodu lub zabezpieczenia jego źródła, ale sprzyjają temu celowi.
Wydatki na posiłki w restauracji, podczas których biznesmen prowadzi negocjacje i prezentuje swoje produkty nie są reprezentacją – uznał wczoraj NSA w wyroku o sygn. akt I FSK 2019/13.
Wczorajszy wyrok NSA jest kolejnym korzystnym dla przedsiębiorców orzeczeniem dotyczącym zaliczania wydatków na spotkania służbowe do kosztów podatkowych.
Opłat związanych z organizacją obchodów święta branżowego w części przypadającej na zaproszonych gości, którzy nie są zatrudnieni w spółce, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip
/WiedzaiPraktyka
/wip