Aby otrzymać dopłatę roczną za 2021 rok, uczestnik PPK musi zebrać na wszystkich swoich rachunkach PPK co najmniej 588 zł. Jeśli skorzystał z obniżenia wpłaty podstawowej, wystarczy zgromadzenie co najmniej 147 zł.
Dla pracownika, wpłaty do PPK, przekazane do instytucji finansowej, są przychodem ze stosunku pracy. Jeżeli wynagrodzenie pracownika jest opodatkowane za granicą, to tak samo opodatkowane są wpłaty do PPK.
Pracodawca zatrudniający ponownie osobę, którą zapisał wcześniej do PPK, nie musi pytać jej czy chce oszczędzać w tym programie. Jeśli przed odejściem z pracy nie złożyła deklaracji o rezygnacji, to już od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego jej po powrocie do pracy powinien naliczyć wpłaty do PPK.
Pracodawca nalicza wpłaty do PPK także od wynagrodzenia wypłacanego uczestnikowi PPK już po ustaniu zatrudnienia. Nie dotyczy to sytuacji, gdy uczestnik PPK złożył deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK.
Po zmianie pracy, dotychczas zgromadzone oszczędności w PPK mogą zostać przeniesione na nowy rachunek PPK za pośrednictwem nowego pracodawcy. Taki transfer oszczędności inicjuje złożenie przez uczestnika PPK oświadczenia o zawartych w jego imieniu umowach o prowadzenie PPK.
Osoba zatrudniona staje się uczestnikiem PPK, w momencie zawarcia dla niej umowy o prowadzenie PPK i pozostaje uczestnikiem PPK nawet jeśli przestaje dokonywać wpłat do programu, czy też zmieni się jej tytuł do ubezpieczeń społecznych lub obowiązek podlegania tym ubezpieczeniom.
Przepisy nie przewidują możliwości wstecznego dokonywania wpłat do PPK w sytuacji, w której podmiot zatrudniający nie dopełnił tego obowiązku w ustawowym terminie.
Wpłaty do PPK, w części sfinansowanej przez pracodawcę, stanowią dla niego koszty uzyskania przychodów. Są one kosztami w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem terminowego przekazania ich do instytucji finansowej.
Dla zatrudnionego można zawrzeć umowę o prowadzenie PPK tylko, jeśli podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu wskazanego w ustawie o PPK. Po zawarciu tej umowy nie ma już znaczenia zmiana tytułu do ubezpieczeń.
Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) to dobrowolny system oszczędzania na jesień życia, dostępny dla osób zatrudnionych, które ukończyły 18. rok życia, ale nie ukończyły 55 lat. Jest to program, którym powinni interesować się także już bardzo młodzi ludzie, gdyż im wcześniej każdy z nas zaczynie oszczędzać, tym więcej środków będzie mieć do dyspozycji w przyszłości. A co ze studentami?
Do przychodów z tytułu wpłat do PPK nigdy nie mają zastosowania 50% koszty uzyskania przychodów. Na przykład: zleceniodawcę i zleceniobiorcę w czerwcu łączyła umowa zlecenia. Do wynagrodzenia osiąganego z tytułu wykonania tej umowy miały zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodu. Czy w związku z wpłatą do PPK, naliczoną od tego wynagrodzenia i sfinansowaną przez zleceniodawcę, po stronie zleceniobiorcy powstał przychód, do którego powinny zostać zastosowane 50% koszty uzyskania przychodu? Z wyjaśnień eksperta PPK wynika, że nie.
Pracownicze Plany Kapitałowe to program długoterminowego oszczędzania, dlatego najkorzystniej jest odkładać środki co najmniej do 60. roku życia. Pieniądze można jednak wypłacić w każdej chwili i na każdy cel- nawet na wakacje.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip