Pytanie: Pytanie dotyczy klienta biura rachunkowego. Uzyskał pożyczkę od osoby prywatnej. Zapłacił podatek PCC. Umowa pożyczki nie zawiera jednak celu, na jaki zostały pożyczone środki. Być może na sfinansowanie jakichś zobowiązań z działalności gospodarczej albo na cel prywatny, np. budowę domu. Czy w takiej sytuacji zapłacony podatek PCC może być kosztem podatkowym działalności gospodarczej?

Odpowiedź:

PCC może zostać uznany za koszt podatkowy, jeśli pozostaje w związku z przychodami z działalności gospodarczej opodatkowanymi PIT. Pamiętać jednak należy o wymogu prawidłowego udokumentowania wydatku dla możliwości uznania go za koszt podatkowy.

Uzasadnienie

Przypomnijmy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z treści tego przepisu wynika, że podatek od czynności cywilnoprawnych może być kosztem uzyskania przychodów, jeśli jego poniesienie pozostaje w związku z uzyskiwanymi przychodami bądź źródłem przychodów, z których są one osiągane, czyli np. z działalnością gospodarczą. Jednocześnie PCC nie jest wymieniony w katalogu kosztów wyłączonych z kosztów podatkowych, o którym mowa w art. 23 ustawy o PIT.

Jeśli zatem środki pieniężne zostały otrzymane w związku z finansowanie działalności gospodarczej, z której przychody są opodatkowane PIT, to PCC można zaliczyć do kosztów podatkowych. Pamiętać jednak należy, że to na podatniku ciąży ciężar udowodnienia, że wydatek zaliczony do kosztów podatkowych wiąże się z działalnością gospodarczą opodatkowaną PIT. W tym celu należałoby ustalić i udokumentować, jaki był cel zaciągnięcia pożyczki, jak również, jak te środki zostały wydatkowane. Jeśli bowiem zostały przeznaczone na cele prywatne podatnika, to zapłaconego PCC nie można uznać za koszt uzyskania przychodów.