Pytanie: Firma otrzymała od kontrahenta fakturę za wykonane roboty. Zgłosiliśmy do niej zastrzeżenie nieprzestrzegania postanowień umowy zawartej w zakresie podstaw zapłaty wynagrodzenia. Wykonawca nie wykazał zapłaty podwykonawcy, co jest zgodnie z umową podstawą do zapłaty wynagrodzenia. Dokonaliśmy zapłaty częściowej, a na zakwestionowaną kwotę wykonawca zadeklarował wystawić korektę faktury. Kilkakrotnie wystawiliśmy pisemne wezwania do sporządzenia faktur korygujących, jak również przeprowadziliśmy rozmowy telefoniczne, w trakcie których obiecano nam wystawić korekty. Do chwili obecnej ich nie otrzymaliśmy. Jakich księgowań należy dokonać, aby uniknąć wymagalnych zobowiązań?
Rozliczanie różnic inwentaryzacyjnych zwykle następuje w ciągu trzech pierwszych miesięcy kolejnego roku, kiedy sprawozdanie finansowe jest jeszcze przygotowywane. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy rozbieżności inwentaryzacyjne zostaną ujawnione już po sporządzeniu sprawozdania finansowego. Jak wtedy postąpić? Wyjaśniamy w tekście.
Przeprowadzenie a potem wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg handlowych, a ujawnione w toku inwentaryzacji różnice trzeba wyjaśnić i rozliczyć w księgach tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji. W ten sposób należy wypełnić dyspozycję art. 27 ust. 1 ustawy o rachunkowości (dalej: uor). A zatem w jednostce, w której rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, różnice wykryte podczas inwentaryzacji za 2015 rok należy rozliczyć w księgach 2015 r., oczywiście przed zamknięciem ksiąg rachunkowych za ten rok. Zdarza się jednak, że różnice inwentaryzacyjne nie są wyjaśnione przed zamknięciem ksiąg rachunkowych. Co należy w takiej sytuacji zrobić?
Jednostki, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za 2015 r. wyniosły co najmniej 5.092.440 zł, muszą w 2016 r. prowadzić księgi rachunkowe. Przed dokonaniem pierwszego zapisu w księgach, trzeba dopełnić kilku obowiązków, np.: przygotować dokumentację księgową, zaktualizować wpis do ewidencji gospodarczej. Sprawdźmy, co jeszcze.
Podmioty, które powinny wziąć pod uwagę ten limit to:
Pamiętajmy, że podmioty te mają prawo zaprowadzić księgi rachunkowe także wtedy, gdy ich przychody nie przekroczą wskazanego limitu. Muszą wówczas, przed rozpoczęciem roku obrotowego, zawiadomić o tym naczelnika urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.
Często zdarza się, że weryfikacja jest pomijana w toku rocznej inwentaryzacji lub znacznie upraszczana. Jest to niedopuszczalne, ponieważ jest ona jedną z metod inwentaryzacji i ma na celu skonfrontowanie stanu wynikającego z ksiąg ze stanem rzeczywistym, aby sporządzone sprawozdanie finansowe przedstawiało rzetelny i wiarygodny obraz sytuacji majątkowej, finansowej i wyniku finansowego jednostki.
Znamy już limit do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2016 r. Będzie on wyższy w porównaniu z 2015 r. o 81.840 zł. W tym roku po raz pierwszy do przeliczenia kwot euro trzeba przyjąć kurs z 1 października.
Podmioty, które przygotowują sprawozdanie finansowe za 2013 rok, do 26 marca muszą sporządzić zestawienie obrotów i sald księgi głównej. Wywiązanie się z tego obowiązku jest jednym z warunków do uznania ksiąg rachunkowych za prowadzone na bieżąco.
Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji ustawy o rachunkowości. Proponowane zmiany zwalniają mikropodmioty z przygotowywania informacji dodatkowej oraz sprawozdania z działalności, a w bilansie pozwalają na ujawnienie tylko podstawowych danych.
W 2011 roku spółka otrzymała towar od kontrahenta i zapłaciła za niego na podstawie faktury pro forma. Niestety nigdy nie otrzymała oryginału faktury zakupu i w tej chwili na koncie „Rozrachunki z dostawcami” jest nadpłata, a na koncie „Rozliczenie zakupu towarów” saldo. Firma kontrahenta już nie istnieje. Co zrobić z tymi saldami?
Jeśli należność finansowa jest wyrażona w walucie obcej to do jej przeliczenia należy zastosować średni kurs NBP ogłoszony w dniu roboczym poprzedzającym przeprowadzenie operacji gospodarczej. Natomiast należności inne niż zaliczone do aktywów finansowych wycenia się w kwocie wymaganej zapłaty, z zachowaniem zasady ostrożności.
Sprawdź, na co powinieneś zwrócić szczególną uwagę.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip
/WiedzaiPraktyka
/wip