Wydatki mające stanowić koszt uzyskania przychodu muszą pozostawać w związku z osiągniętym przychodem, muszą być też należycie udokumentowane przez podatnika. Sprawdź komentarz eksperta.
Za wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodów uznaje się przede wszystkim wydatek poniesiony w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podmiot ponoszący ten wydatek (istnienie takiego związku rozstrzyga o jego celowości). Poniesienie tego wydatku powinno mieć wpływ na wielkość przychodu osiąganego przez danego podatnika, z tym jednak zastrzeżeniem, że wystarczy już zaistnienie samej takiej możliwości, tj. rzeczywiste wystąpienie przychodu nie jest tutaj warunkiem koniecznym do uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.
Przedsiębiorca, który z okazji Dnia Flagi Państwowej kupił flagę, poniesione wydatki może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Prawidłowa kwalifikacja wydatków związanych z podniesieniem kapitału zależy od tego, czy wydatki te związane są pośrednio czy też bezpośrednio z emisją udziałów. Sprawdź komentarz eksperta.
Na gruncie prawa podatkowego kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła. Od tej zasady istnieją dwa wyjątki. Po pierwsze do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się kosztów wymienionych w katalogu kosztów wykluczonych. Po drugie przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Przepisy te stały się powodem wielu wątpliwości w kontekście wydatków związanych z podniesieniem kapitału.
Zakup pączków jest dla firmy kosztem podatkowym. Poniesienie tego wydatku wiąże się z działalnością gospodarczą prowadzoną przez przedsiębiorcę. Dobra atmosfera w pracy sprzyja bowiem osiąganiu przychodów. A czy przekazanie pracownikom pączków jest dla nich przychodem podlegającym PIT? Sprawdźmy.
Ostatni czwartek przed rozpoczęciem wielkiego postu zwany tłustym czwartkiem jest dniem, gdy wzrasta sprzedaż pączków i słodkich rogalików. Pracodawcy, dbając o dobrą atmosferę w pracy, rozdają pracownikom te smaczne wypieki. Podatkowo stanowi to dla nich nieodpłatne przysporzenie, które może stanowić przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Trzeba bowiem pamiętać, że przychodem pracowniczym są nie tylko wynagrodzenia za pracę, ale także inne przysporzenia, w tym nieodpłatne, które otrzymuje podatnik pracownik w związku z byciem zatrudnionym u danego pracodawcy.
Tylko takie koszty, które zostały poniesione celowo, są uzasadnione racjonalnie i gospodarczo w kontekście osiąganych przez podatnika przychodów można zaliczyć do kosztów podatkowych. Przedsiębiorca musi zadbać, aby odpowiednio je dokumentować, w przeciwnym razie może narazić się organom podatkowym.
Kosztów uzyskania przychodów nie można utożsamiać z kosztami w sensie finansowym. Chodzi tu o wydatki, które fiskus pozwala potrącić od uzyskanych przychodów w celu ustalenia dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Wstępna analiza danego wydatku jako kosztu podatkowego dotyczy celu jego poniesienia. I tak, kosztem uzyskania przychodów może być wyłącznie taki koszt, który został poniesiony w celu: osiągnięcia przychodów lub zachowania przychodów albo zabezpieczenia ich źródła.
Sumy wydane na wynagrodzenie dla osób prowadzących szkolenie czy też usługę hotelową dla klientów – stanowią koszty uzyskania przychodów. Z kolei program artystyczny, zapewniony w trakcie takiego szkolenia, to reprezentacja. Nie służy bowiem reklamowaniu produktów oferowanych przez spółkę.
Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony – przypomniał dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu.
Opłaty za media, wodę, energię elektryczną, ogrzewanie oraz odsetki od kredytu zaciągniętego na nabycie mieszkania mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej. Jest to możliwe jedynie w takim zakresie, w jakim nieruchomość będzie wykorzystywana na potrzeby działalności.
Przedsiębiorca kupił na kredyt mieszkanie, w którym prowadzi też działalność.Wątpliwości dotyczyły tego, czy można zaliczyć do kosztów podatkowych w całości kwotę czynszu oraz opłat za media (wodę, energię, ogrzewanie). Podatnik nie był też pewny, czy może w całości wprowadzić mieszkanie do ewidencji środków trwałych i je amortyzować i czy może zaliczyć do kosztów odsetki od kredytu na kupno mieszkania.
Pytanie do eksperta: O czym powinien pamiętać przedsiębiorca prowadzący biznes w mieszkaniu przy kwalifikacji wydatków do kosztów podatkowych?
W przypadku używania środków trwałych na podstawie umowy leasingu finansowego podatnik powinien ustalić jego wartość początkową na podstawie przepisów dotyczących własnych środków trwałych. W praktyce sprowadza się to do ustalenia wartości początkowej na poziomie wartości ofertowej przedmiotu umowy leasingu, która odpowiada sumie rat kapitałowych.
Jeden z przedsiębiorców zawarł umowę leasingu finansowego (samochód osobowy). Wpłacił pierwszą ratę. Wątpliwości dotyczyły tego, czy można zaliczyć tę opłatę do kosztów podatkowych? Czy można odliczać VAT z faktury? Jak księgować wydatki na eksploatację auta? Czy jeśli przysługuje 50% VAT, to czy nieodliczona kwota VAT staje się kosztem uzyskania przychodu? Podatnik pytał również, czym się różni leasing finansowy od operacyjnego.
Warunkiem uznania umowy jako umowy leasingu finansowego jest spełnienie trzech podstawowych warunków, jakie nakłada ustawa o PIT.
I tak (na podstawie art. 23f ust. 1) wymogi te są następujące:
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip