Noclegi oddelegowanych pracowników bez przychodu w PIT

Sprawa dotyczyła spółki z branży budowlanej. Dla realizacji wykonywanych robót zatrudnia ona pracowników, których miejsce wykonywania pracy w umowach o pracę określone zostało jako „siedziba firmy; teren prowadzonej działalności gospodarczej”. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, pracownicy spółki - na podstawie oddelegowania - świadczą pracę w różnych lokalizacjach, w których prowadzone są duże projekty budowlane, poza miejscem zamieszkania i ośrodkiem interesów życiowych pracowników. Pracodawca organizował i finansował noclegi w kwaterach prywatnych, hotelach pracowniczych lub wynajętych mieszkaniach. Zakwaterowanie służyło wyłącznie wykonywaniu pracy w lokalizacji wskazanej przez spółkę i nie zaspokajało trwałych potrzeb mieszkaniowych zatrudnionych.

W związku z powyższym, spółka wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Pytała w nim, czy jako płatnik PIT ma obowiązek doliczać do przychodów pracowników wartość finansowanego przez siebie zakwaterowania podczas czasowego oddelegowania do pracy w innej miejscowości na terenie Polski. Chciała również ustalić, czy z tego tytułu powinna obliczać i pobierać zaliczki na PIT.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 23 lutego 2024 r. (nr 0112-KDIL2-1.4011.55.2024.2DJ) uznał, że sfinansowany nocleg stanowi dla pracownika wymierną korzyść, ponieważ pozwala mu uniknąć wydatku, który w przeciwnym razie musiałby ponieść sam. Organ wskazał także na art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT, przewidujący zwolnienie wartości świadczeń z tytułu zakwaterowania do 500 zł miesięcznie. W ocenie Dyrektora KIS istnienie takiego zwolnienia potwierdza, że co do zasady powstaje przychód. Stanowisko fiskusa podzielił również WSA w Rzeszowie w wyroku z 11 lipca 2024 r. (sygn. I SA/Rz 201/24). W konsekwencji sprawa trafiła do NSA.

NSA uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W ocenie NSA kluczowe znaczenie ma cel świadczenia. Pracownik korzysta z zakwaterowania dlatego, że pracodawca potrzebuje jego obecności przy konkretnej inwestycji, często znacznie oddalonej od miejsca zamieszkania.

Wyrok rozwija linię zapoczątkowaną m.in. orzeczeniem NSA z 1 sierpnia 2023 r. (sygn. II FSK 270/21), a następnie potwierdzaną w kolejnych sprawach dotyczących oddelegowania do innych państw UE. Najnowsze rozstrzygnięcie ma szerszy wymiar, ponieważ wyraźnie przenosi tę argumentację na oddelegowanie krajowe.

Mimo wskazanego powyżej dość korzystnego kierunku orzecznictwa organy podatkowe cały czas prezentują stanowisko odmienne. W interpretacjach wydawanych także w 2026 roku uznają finansowane przez pracodawcę zakwaterowanie za przychód pracownika, niezależnie od miejsca oddelegowania, i wymagają poboru zaliczek z uwzględnieniem ustawowego zwolnienia do 500 zł.

Wyrok nie usuwa zatem ryzyka sporu na etapie interpretacji lub kontroli.

Co istotne, rozstrzygnięcie może mieć znaczenie również dla składek na ubezpieczenia społeczne, ponieważ ich podstawa jest powiązana z przychodem ze stosunku pracy. Jeżeli świadczenie nie jest przychodem w rozumieniu ustawy o PIT, pracodawcy zyskują dodatkowy argument przeciwko jego oskładkowaniu. Do czasu ujednolicenia praktyki organów bezpieczne pozostaje jednak przygotowanie się na konieczność obrony przyjętego rozliczenia.

Źródło:

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2026 r. (sygn. akt II FSK 1259/24)