Tylko teraz możesz BEZPŁATNIE przetestować PortalFK.pl przez 24h! GWARANTUJEMY:

Rozliczenie podatku VAT od niektórych międzynarodowych transakcji towarowych może sprawiać podatnikom trudności. Wątpliwości budzą szczególne przypadki, takie jak WNT od przedstawiciela podatkowego, czyli sytuacje, gdy towar wysyłany jest spoza Wspólnoty, a importu dokonuje sprzedawca działający za pośrednictwem przedstawiciela podatkowego w innym państwie UE. Kluczowe znaczenie ma wówczas prawidłowe wykazanie transakcji, numeru VAT UE przedstawiciela oraz momentu powstania obowiązku podatkowego. Sprawdź na przykładzie, jak rozliczyć takie transakcje.
Po przeczytaniu tekstu dowiesz się:
Przykład transakcji – import przez przedstawiciela podatkowego
Polska spółka zamawia urządzenie od podmiotu z siedzibą w Szwecji. Kontrahent, zastrzega, że w danym przypadku towar jest wysyłany spoza UE. Jednocześnie strony umawiają się, że rozliczenie importu jest po stornie sprzedawcy, podobnie jak zorganizowanie całego transportu.
Kontrahent wystawił fakturę 29 kwietnia 2025 r. Towar jest transportowany z Japonii do portu w Rotterdamie (Holandia), gdzie ma miejsce rozliczenie importu dopuszczenie do obrotu – 3 maja 2025 r. Do nabywcy tafia informacja, że kontrahent korzysta z przedstawiciela podatkowego w Holandii, który działa w imieniu i na jego rzecz. Spółce przekazany jest także należący do tego przedstawiciela holenderski numer na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (holenderski numer VAT UE).
Towar został odebrany w Polsce 6 maja 2025. Polski podatnik ma wątpliwość, jak rozliczyć transakcję z punktu widzenia podatku VAT.
W opisanej sytuacji spółka powinna wykazać WNT w rozliczeniu za kwiecień, mimo że otrzymała towar w maju.
Punktem wyjścia w analizowanym przykładzie jest to, że importu dokonał dostawca. W myśl zaś art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
Przepis ten ma zastosowanie w rozpatrywanym przykładzie. Towar został wysłany z państwa trzeciego (spoza UE). Dostawca jest zaś podankiem podatkiem z tytułu importu (tutaj: w Holandii). W rezultacie, dostawę uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu. Tak więc, mamy do czynienia z dostawą wewnątrzwspólnotową z Holandii do Polski.
W tego typu przypadkach, pewną komplikację sprawia okoliczność posłużenia się przedstawicielem podatkowym – co jest jednak spotykaną praktyką. Na przykładzie, widać, że w ten sposób podmiot ze Szwecji, nie jest obarczony wykazaniem importu w Holandii. Ponadto przedstawiciel podatku zapewne będzie mógł w tym państwie wykazać dostawę wewnątrzwspólnotową. W rezultacie szwedzki podmiot nie musi się w Holandii rejestrować jako podatnik VAT.
W istocie przedstawiciel podatkowy przejmuje wykazanie WDT. Z tego powodu, nabywcy został przekazany numer VAT UE przedstawiciela. Spółka powinna podać ten numer w JPK, a także w informacji podsumowującej VAT UE. Podatnik nie powinien natomiast wykazywać z rozliczeniach szwedzkiego numeru VAT UE kontrahenta (jeśli taki numer byłby jej znany).
Wątpliwości mogą budzić jednak inne kwestie dotyczące rozliczenia transakcji. Przede wszystkim, przepisy nie są jasne odnośnie do tego, kogo polski nabywca powinien w wskazać jako kontrahenta (w JPK służy do tego pole „NazwaKontrahenta”). Trzeba bowiem pamiętać, że kontrahentem pozostaje podmiot szwedzki. To z nim bowiem zawarta została transakcja.
W mojej ocenie, prawidłowe będzie wykazanie WNT z podaniem nazwy dostawcy (tutaj: szwedzkiego kontrahenta), ale z numerem przedstawiciela podatkowego. Jest to rozwiązanie nietypowe, ale zgodne z przepisami. Podobnie zdaje się przyjmować dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 18 września 2017 r. (0111-KDIB3-3.4012.78.2017.1.PK).
Dodatkowo warto zawrócić uwagę na właściwe wskazanie momentu postania obowiązku podatkowego. Zastosowanie ma ogólna reguła z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, w świetle którego, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
W omawianym przykładzie, fakturę wystawiono 29 kwietnia2025 r. W rezultacie, Spółka powinna wykazać WNT w rozliczeniu za kwiecień, mimo że otrzymała towar w maju.
WNT od przedstawiciela podatkowego należy rozliczyć:
Tylko teraz możesz BEZPŁATNIE przetestować PortalFK.pl przez 24h! GWARANTUJEMY:
Jeśli masz jakiekolwiek pytania skorzystaj z indywidualnej porady grona naszych wybitnych Ekspertów.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.