eksport towarów

Stawka 0% VAT w eksporcie – koniec monopolu dokumentu celnego i nowe dowody wywozu

Stawka 0% VAT w eksporcie – koniec monopolu dokumentu celnego i nowe dowody wywozu

Planowana deregulacja VAT w ramach projektu UDER112 to przełomowa zmiana dla przedsiębiorców realizujących dostawy poza terytorium Unii Europejskiej. Sprawdź, jak zmieni się stawka 0% VAT w eksporcie po odejściu od restrykcyjnego wymogu posiadania wyłącznie dokumentów celnych. Dowiedz się, jakie nowe, wiarygodne dowody potwierdzające wywóz towarów zostaną uznane przez organy podatkowe i jak przygotować procedury wewnętrzne na nadchodzącą modernizację przepisów.

Projekt UDER112 i deregulacja VAT w eksporcie

Planowana deregulacja VAT zawarta w nowo opublikowanym projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (UDER112), w eksporcie to jedna z najistotniejszych zmian systemowych ostatnich lat. Projekt UDER112 przewiduje odejście od zasady, zgodnie z którą jedynym dowodem umożliwiającym zastosowanie stawki 0% jest komunikat celny CC599C (wcześniej IE-599). Jak wskazuje projekt ustawy: „obecnie funkcjonujące przepisy wiążą możliwość stosowania stawki 0% z otrzymaniem dokumentu dotyczącego wywozu towaru poza terytorium UE potwierdzonego przez właściwy organ celny”.

Korzyści 
  • Dowiesz się, jakie alternatywne dowody wywozu towarów poza UE przewiduje nowy projekt ustawy.
  • Poznasz nową definicję eksportu w ustawie o VAT oraz jej wpływ na rozliczenia.
  • Zrozumiesz, jakie dodatkowe warunki bezpieczeństwa dotyczące zaliczek w eksporcie wprowadza ustawodawca.
  • Sprawdzisz, na czym polega zapowiadana elektronizacja deklaracji importowych.
  • Poznasz wpływ orzecznictwa TSUE na kształt planowanych zmian w polskich przepisach.
lecący sznur, stado budzików

Jak rozliczyć i skorygować zaliczkę na eksport amunicji po 2-miesięcznym terminie

Pytanie: Spółka – osoba prawna jest polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności spółki jest produkcja amunicji. W ramach tej działalności realizowane są zamówienia dla kontrahentów krajowych oraz dla kontrahentów zagranicznych (z Unii Europejskiej oraz spoza Unii). Ze względu na to, że jest to produkcja dostosowana do indywidualnych zamówień, możliwość sprzedaży gotowego wyrobu innemu nabywcy jest ograniczona. Realizacja zamówienia jest warunkowana różnymi czynnikami, między innymi badaniami odbiorczymi, dlatego też termin realizacji określony w zamówieniu może ulec zarówno skróceniu, jak i wydłużeniu. W marcu 2018 roku spółka otrzymała od kontrahenta spoza Unii Europejskiej zamówienie na dostawę amunicji, z terminem realizacji 28 września 2018 r. Kontrahent wpłacił zaliczkę na dostawę określoną w zamówieniu 29 sierpnia 2018 r. W związku z długim okresem realizacji dostawy zaliczka została opodatkowana stawką 23% VAT w oparciu o art. 41 ust. 9a ustawy o VAT, który przewiduje, że zaliczki w eksporcie mogą być opodatkowane stawką 0% VAT, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 2 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym otrzymano zaliczkę, a podatnik będzie posiadał dokument celny potwierdzający ich wywóz. Spółka składając deklarację podatkową za miesiąc sierpień, posiadała wiedzę, że wywóz towaru nie nastąpi w ciągu dwóch miesięcy od końca miesiąca w którym wpłynęła zaliczka, a zatem nie zostanie spełniony warunek z art. 41 pkt 9a uprawniający do zastosowania stawki 0%, dlatego też w deklaracji podatkowej za sierpień 2018 roku wykazała zaliczkę na eksport towarów ze stawką krajową 23%. Została wystawiona także faktura dokumentująca wpływ zaliczki z wykazaną stawką VAT 23%, liczoną metodą w stu. Wywóz towarów nastąpił w dwóch transzach: 28 stycznia 2020 r. i 28 grudnia 2023 r. Zdarzenie to zostało wykazane w deklaracjach podatkowych składanych za odpowiednie okresy, czyli w deklaracji za styczeń 2020 roku oraz w deklaracji za grudzień 2023 roku (spółka otrzymała dokumenty potwierdzające wywóz towaru przed upływem terminu do złożenia deklaracji za wymienione okresy). W deklaracjach za powyższe okresy rozliczeniowe spółka nie dokonała korekty podatku należnego, zgodnie z art. 41 pkt 9. 1. Czy spółka postąpiła prawidłowo, wykazując zaliczkę na eksport ze stawką krajową 23% w deklaracji za sierpień 2018 roku? 2. Czy spółka postąpi prawidłowo, korygując podatek należny, poprzez złożenie korekt deklaracji za styczeń 2020 roku i grudzień 2023 roku?