Poznaj 5 przykładów ustalania podstawy wymiaru składek za oddelegowanych pracowników

Dodano: 9 lipca 2018
6bae8cb90dc0dbeed9ad8e02262cb203f5e1f0cd-medium

Podstawę wymiaru składek ZUS za delegowanych pracowników podlegających ubezpieczeniom w Polsce ustala się na innych zasadach niż w odniesieniu do pozostałych zatrudnionych. Składki te jednak nadal są finansowane ze środków firmy delegującej. Przeczytaj tekst i dowiedz się na przykładach, jak prawidłowo należy ustalić podstawę wymiaru dla oddelegowanych pracowników.

Pracodawca nie wypłaca oddelegowanemu diet

Przychód pracownika oddelegowanego trzeba bowiem pomniejszyć o równowartość diet za czas pobytu za granicą, ustalonych zgodnie z rozporządzeniem w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Należy jednak pamiętać, że pracodawca nie wypłaca oddelegowanemu diet, a jedynie odlicza ich równowartość od przysługującego mu wynagrodzenia.

W stosunku do pracowników oddelegowanych obowiązuje zwolnienie ze składek na ZUS części przychodu,który jest wyższy niż prognozowane przeciętne miesięczne wynagrodzenie ustalone na dany rok kalendarzowy, w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju pracowników jednostek sfery budżetowej, za każdy dzień pobytu, z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia.

Sformułowanie „za każdy dzień pobytu” obejmuje zarówno dni pracy poza granicami kraju jak i dni rozkładowo wolne od pracy (np. sobotę i niedzielę, przypadające w trakcie trwania podróży służbowej). Dniem pobytu jest dzień, za który pracownik otrzymuje wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składek, przy czym do dni pobytu nie zalicza się dni urlopu wypoczynkowego pracownika, tj. okresu ustawowego zwolnienia pracownika od obowiązku świadczenia pracy.

W 2018 r. kwota prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia wynosi 4.443 zł.

Oznacza to, że zwolnienie z tytułu równowartości diet ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy przychód pracownika - zarówno uzyskany za pracę w Polsce jak i za granicą (jeżeli okres oddelegowania nie obejmuje pełnego miesiąca) w danym miesiącu jest wyższy od kwoty granicznej tj. 4.443 zł. Jeżeli przychód jest niższy, ze zwolnienia nie można skorzystać i wtedy podstawą wymiaru jest faktyczne wynagrodzenie pracownika.

Ponadto, trzeba pamiętać, że osoby oddelegowane do pracy za granicę obejmuje ustawowa definicja przychodu analogiczna, jak dla wszystkich pracowników. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:

  • wynagrodzenia zasadnicze,
  • wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
  • różnego rodzaju dodatki,
  • nagrody,
  • ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
PRZYKŁAD
Pracownik został zatrudniony od 14 czerwca 2018 r. i od tej daty została oddelegowana do pracy za granicę. Za czerwiec jej wynagrodzenie wyniosło - w przeliczeniu na złotówki - 3 420,56 zł. Przy ustalaniu podstawy wymiaru składek za czerwiec pracodawca nie odliczy równowartości diet, ponieważ uzyskany przez pracownika w tym miesiącu przychód nie przekroczył kwoty przeciętnego wynagrodzenia.

Brak prawa do zmniejszenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne

W przypadku gdy wynagrodzenie pracownika przewyższy kwotę prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia i nastąpi odjęcie od przychodu pracownika za dany miesiąc równowartości diet za dni pobytu za granicą, należy dokonać porównania tak obliczonego przychodu do kwoty przeciętnego wynagrodzenia. Przy dokonywaniu tego porównania brak jest podstaw prawnych do proporcjonalnego zmniejszania kwoty przeciętnego wynagrodzenia, odpowiednio do okresu przebywania za granicą, w przypadku pracownika, który pracował za granicą przez część miesiąca. Zatem niezależnie od okresu przebywania za granicą w danym miesiącu zawsze do porównania przyjmuje się pełną kwotę 4.443 zł.

Jeżeli po odliczeniu części zwolnionej przychód okaże się niższy niż 4.443 zł, jako podstawę wymiaru składek przyjmuje się tę właśnie minimalną kwotę podstawy.

Wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca w Polsce

W przypadkugdy pracownik przez część miesiąca wykonuje pracę w Polsce, wynagrodzenie za ten czas oblicza się dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w tym miesiącu i mnożąc tak uzyskaną wartość za jedną godzinę przez liczbę godzin przepracowanych w Polsce. Można się spotkać także z innym sposobem liczenia tego wynagrodzenia tj. zgodnie ze wzorem określonym w § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy. Jednak jest to metoda stosowana w przypadkach, gdy za część miesiąca pracownikowi wynagrodzenie nie przysługuje (np. w razie urlopu wychowawczego, bezpłatnego, zatrudnienia/zwolnienia w trakcie miesiąca). Natomiast tu mamy do czynienia z sytuacją, gdy pracownikowi za cały miesiąc wynagrodzenie przysługuje, lecz za część jest ono płatne na zasadach określonych dla pracy za granicą - np. w walucie obcej, w stawkach obowiązujących w kraju delegowania. Stąd, właściwsze jest obliczenie według pierwszego sposobu. 

PRZYKŁAD
Pracownik został oddelegowany do pracy w państwie członkowskim UE od 14 czerwca do 31 lipca 2018 r. Wynagrodzenie jest wypłacane i finansowane przez firmę delegującą, która nie ma siedziby w państwie oddelegowania. Pracodawca musiał wypłacić zatrudnionemu pobory za okres świadczenia pracy w Polsce od 1 do 13 czerwca 2018 r. oraz ustalić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za czerwiec. Pracownik jest zatrudniony na cały etat w podstawowym systemie czasu pracy. Za pracę w Polsce przysługuje mu wynagrodzenie zryczałtowane w wysokości 6.500 zł miesięcznie, a za pracę za granicą 2.000 euro. Krok 1. Obliczenie wynagrodzenia brutto za czas przepracowany w Polsce. Wynagrodzenie brutto należne za 1 godzinę pracy w czerwcu: 6.500 zł wynagrodzenia brutto: 168 godzin nominalnego czasu pracy = 38,69 zł. Liczba godzin przepracowanych w Polsce w czerwcu: 72 godziny (w okresie od 1 do 13 czerwca = 9 dni x 8 godz.) Wynagrodzenie brutto za czas przepracowany w czerwcu: 38,69 zł za 1 godzinę pracy x 72 godziny przepracowane w Polsce = 2.785,68 zł. Wynagrodzenie brutto za czas pracy poza Polską - 1 000 euro Krok 2. Podstawa wymiaru składek za czerwiec. Pracownik uzyskał przychód:
  • za pracę w Polsce – 2.785,68 zł,
  • za pracę za granicą 1 000 euro (w przeliczeniu na złotówki – 4.275,70 zł; jest to przyjęty średni kurs euro NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu) 
Łączny przychód w czerwcu wyniósł więc 7.061,38 zł.  Odliczenie równowartości diet za 17 dni pobytu za granicą, gdzie dieta za dobę podróży wynosi 49 euro: 17 dni x 49 euro = 833 euro = 3.561,66 zł (równowartość diet) 7.061,38 zł – 3.561,66 zł = 3.499,72 zł Kwota przychodu pomniejszona o równowartość diet (3.499,72 zł) jest niższa od kwoty przeciętnego wynagrodzenia, a zatem podstawa wymiaru wynosi 4.443 zł.
PRZYKŁAD
Pracownik został oddelegowany do pracy w Niemczech od 1 lipca 2018 r. do 31 sierpnia 2018 r. Wynagrodzenie jest wypłacane i finansowane przez firmę delegującą, która nie ma siedziby w państwie delegowania. Za okres oddelegowania zatrudnionemu przysługuje pensja zryczałtowana w wysokości 2 200 euro miesięcznie. Przez cały okres oddelegowania w 2018 r. przebywał on w Niemczech i nie korzystał z urlopu wypoczynkowego ani zwolnienia lekarskiego. W celu ustalenia podstawy wymiaru składek ZUS za lipiec pracodawca dokonał następujących wyliczeń: Wynagrodzenie za pracę w Niemczech za lipiec: 2.200 euro x 4,2810 zł (przykładowy kurs średni NBP) = 9 418,20 zł Wartość diet za dni pobytu w Niemczech - do odliczenia: 31 dni lipca x 49 euro (dieta za 1 dzień pobytu w Niemczech) = 1.519 euro. Przeliczenie diet na złote: 1.519 euro x 4,2810 zł = 6.502,84 zł Pomniejszenie wynagrodzenia o diety: 9.418,20 zł (wynagrodzenie brutto) – 6.502,84 zł (wartość diet za 31 dni pobytu w kraju oddelegowania) = 2.915,36 zł. Przychód pracownika po odjęciu diet jest niższy od minimalnej podstawy ustalonej w przepisach. Pracodawca odprowadzi zatem składki od podstawy 4.443 zł.
PRZYKŁAD
Pracownik został oddelegowany do pracy w Austrii od 1 czerwca do 31 sierpnia 2018 r. Wynagrodzenie jest wypłacane i finansowane przez firmę delegującą, która nie ma siedziby w państwie delegowania. Pracownik, za czas delegowania otrzymuje pobory zryczałtowane w wysokości 2 500 euro miesięcznie (10.702,50 zł po kursie 4,2810 zł). Od 2 do 15 lipca 2018 r. (14 dni)  korzystał on z urlopu wypoczynkowego i przebywał w tym czasie w Polsce. W celu ustalenia podstawy wymiaru składek za lipiec pracodawca dokonał następujących rachunków: 1. Wartość diet za dni świadczenia pracy w Austrii: 17 dni lipca (po odliczeniu urlopu wypoczynkowego) x 52 euro (dieta za 1 dzień pobytu poza Austrią) = 884 euro = 3.784,40 zł. 2. Pomniejszenie wynagrodzenia o diety: 10.702,50zł (wynagrodzenie brutto) – 3.784,40 zł (wartość diet za 17 dni pobytu w Austrii) =6.918,10 zł. Ponieważ przychód pracownika stanowiący w lipcu podstawę wymiaru składek społecznych okazał się wyższy od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, należy odprowadzić składki od podstawy będącej równowartością osiągniętego przychodu, czyli od kwoty 6.918,10 zł.

Ograniczenie rocznej podstawy wymiaru składek

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie może być wyższa od kwoty 30-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (w 2018 r. kwota ta wynosi 133.290 zł). Po jej przekroczeniu nie odprowadza się do ZUS składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz – w odniesieniu do zatrudnionych wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze – również na fundusz emerytur pomostowych.

Ograniczeniem nie jest objęta podstawa wymiaru składek na inne ubezpieczenia, a więc na składkę zdrowotną, chorobową, wypadkową oraz na fundusz pracy i fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych należy naliczać w pełnej wysokości. Zasada ta dotyczy także pracowników oddelegowanych.

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne oddelegowanych pracowników

Pracownicy delegowani objęci polskim ustawodawstwem podlegają ubezpieczeniu zdrowotnemu. Podstawę wymiaru składki na to ubezpieczenie ustala się dla nich na zasadach analogicznych jak za pozostałych zatrudnionych. Podstawę tę stanowi zatem miesięczny przychód pracownika pomniejszony o kwotę potrąconych z jego wynagrodzenia składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe i chorobowe).

Sama składka wynosi również 9% podstawy jej wymiaru, a odliczeniu od podatku podlega kwota będąca równowartością 7,75% tej podstawy.

Podstawa wymiaru świadczeń chorobowych oddelegowanych pracowników

Przepisy unijne stanowią, że świadczenia pieniężne przysługujące w razie choroby i macierzyństwa wypłaca instytucja właściwa zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem.

W związku z tym, pracownikowi oddelegowanemu, który podlega polskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego omawiane świadczenia wypłaca polski pracodawca.

Przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłków przysługujących pracownikowi wykonującemu pracę za granicą stosuje się ogólne zasady przewidziane dla pracowników, ale z uwzględnieniem pewnych odrębnych reguł (zostały one określone w komentarzu ZUS do ustawy zasiłkowej):

1) Przy obliczaniu podstawy wymiaru nie stosuje się zasady uzupełniania wynagrodzenia, jeżeli pracownik z przyczyn usprawiedliwionych nie przepracował wszystkich dni w miesiącu ale przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy albo gdy jego niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego kalendarzowego miesiąca zatrudnienia; przyjmuje się wtedy przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po pomniejszeniu o potrącone pracownikowi składki na ubezpieczenia społeczne, bez uzupełniania; dotyczy to zarówno przypadków, w których miesięczny przychód pracownika przewyższa kwotę przeciętnego wynagrodzenia , jak i gdy nie przewyższa tej kwoty;

2) W przypadku, gdy pracownik przez część miesiąca wykonuje pracę w Polsce, a przez część za granicą, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku wynagrodzenie podlega sumowaniu i nie jest uzupełniane ani w części wynagrodzenia otrzymanego za pracę w kraju, ani w części wynagrodzenia otrzymanego za pracę za granicą;

3) W przypadku gdy w miesiącu, z którego wynagrodzenie podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku, pracownik otrzymał ozusowane składniki, do których zachowuje prawo za okres pobierania zasiłku (np. koszty zakwaterowania, dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne), przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku uwzględnia się całość oskładkowanego przychodu;

4) Przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku nie wyłącza się składników wynagrodzenia przysługujących pracownikowi do określonego terminu mimo, że zasiłek przysługuje za okres przypadający po tym terminie;

5) Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku przyjmowane są wszystkie składniki wynagrodzenia wypłacone „w danym miesiącu”; dotyczy to przypadków, gdy w jednym miesiącu pracownik otrzymuje wynagrodzenie za różne okresy, tj. wynagrodzenie za bieżący miesiąc i wynagrodzenie za miesiąc lub miesiące wcześniejsze;

6) Jeżeli wynagrodzenie miesięczne jest wypłacane pracownikowi w innym miesiącu niż ten, za który przysługuje np. w miesiącu następnym, to wynagrodzenie wypłacone w miesiącu następnym – łącznie ze składnikami wynagrodzenia za inny okres oraz za okresy dłuższe niż miesiąc, jeśli takie zostały pracownikowi wypłacone – traktuje się jako wynagrodzenie za miesiąc, za który jest wypłacane podstawowe wynagrodzenie miesięczne.

PRZYKŁAD
Pracownik zatrudniony od 1 stycznia 2018 r. od początku wykonuje pracę za granicą. Otrzymuje wynagrodzenie w stałej miesięcznej stawce, premię miesięczną oraz kwartalną. Wynagrodzenie i premia miesięczna są płatne 10. dnia następnego miesiąca, a premia kwartalna - do 10-ego dnia miesiąca następującego po upływie danego kwartału kalendarzowego. Pracownik zachorował w czerwcu 2018 r. W okresie pracy za granicą otrzymał: − w lutym – wynagrodzenie zasadnicze i premię miesięczną za styczeń, − w marcu – wynagrodzenie zasadnicze i premię miesięczną za luty, − w kwietniu – wynagrodzenie zasadnicze i premię miesięczną za marzec oraz premię za I kwartał, - w maju - wynagrodzenie zasadnicze i premię miesięczną za kwiecień. Podstawa wymiaru składek za styczeń wyniosła 0 zł. Do ustalenia podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego przyjmuje się przychód za okres od stycznia do maja. Wynagrodzenie zasadnicze, premia miesięczna wypłacane w następnym miesiącu oraz premia kwartalna podlegają uwzględnieniu jako przychód za miesiące, za które przysługuje podstawowa część wynagrodzenia, tj.: − wynagrodzenie zasadnicze i premia miesięczna za styczeń wypłacone w lutym – są wynagrodzeniem za styczeń, − wynagrodzenie zasadnicze, premia miesięczna za luty, wypłacone w marcu są wynagrodzeniem za luty, - wynagrodzenie zasadnicze i obie premie za marzec, wypłacone w kwietniu – są wynagrodzeniem za marzec,  − wynagrodzenie zasadnicze i premia miesięczna za kwiecień wypłacone w maju - są wynagrodzeniem za kwiecień, - wynagrodzenie zasadnicze i premia miesięczna za maj, wypłacone w czerwcu - są wynagrodzeniem za maj.

Materiały Video na ten temat

Nie ma jeszcze komentarzy do tego dokumentu.
Zaloguj się aby dodać komentarz
wiper-pixel