Jaki kurs ma zastosować spółka przy umowie o kredyt dewizowy

Pytanie:  Spółka podpisała umowę o  kredyt dewizowy inwestycyjny, od którego prowizja była wyceniona i opłacona wg kursu średniego NBP. Kredyt ewidencjonowany jest na oddzielnym rachunku kredytowym i jest uruchamiany transzami na podstawie faktur. Po jakim kursie należy ewidencjonować uruchamiane transze kredytu: po średnim kursie NBP, czy po kursie banku z którego usług korzysta firma? Jaki kurs należy zastosować w przypadku, gdy w danym banku kurs notowany jest kilka razy w ciągu dnia?

Do operacji przeprowadzanych w walutach obcych należy zastosować albo kurs faktyczny albo kurs średni NBP, w zależności od rodzaju operacji. Jeśli środki z kredytu wpływają na konto PLN…

Odpowiedź: 

Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 ze zm.) do operacji przeprowadzanych w walutach obcych należy zastosować albo kurs faktyczny albo kurs średni NBP, w zależności od rodzaju operacji.

Jeśli środki z kredytu wpływają na konto PLN - to na wyciągu bankowym otrzymuje Pani informację o wartości w złotych polskich - tu będzie miał zastosowanie podany kurs banku, który prowadzi rachunek.

Z kolei jeśli transze kredytu są przekazywane na rachunek walutowy to sugerowałabym zastosowanie kursu średniego NBP ogłoszonego w dniu roboczym poprzedzającym dzień otrzymania środków. Jest to wygodne i z punktu widzenia czasami wielu notowań kursowych w jednym dniu. Takie podejście jest też zgodne ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów a w konsekwencji izb skarbowych. Organy te twierdzą, iż waluty obce trafiające na walutowy rachunek bankowy, a pochodzące z zaciągnięcia kredytu walutowego nie są bowiem odsprzedawane bankowi prowadzącemu ten rachunek, lecz służą potrzebom jednostki, a środki wypłacane z tego rachunku, przeznaczone do regulacji zobowiązań w walucie obcej nie są zakupywane w banku. Tym samym wyceny tych środków nie należy wiązać z kursem kupna/sprzedaży banku prowadzącego rachunek walutowy jednostki. Wycena taka uwzględnia zatem stan faktyczny i pozwala na przyjęcie jednolitych i bezpiecznych zasad, a w następstwie tego ustalanie różnic kursowych stosowanych zarówno dla celów księgowych, jak i w rachunku podatkowym dla osób prawnych.

Tekst opublikowany: 

20 czerwca 2011 r.

Nie ma jeszcze komentarzy do tego dokumentu.
Zaloguj się aby dodać komentarz

Najnowsze porady

wiper-pixel