Chociaż zagadnienie to nie budzi poważniejszych kontrowersji czy sporów, to jednak nastręcza niektórym podatnikom problemów praktycznych. Chodzi o zastosowanie zwolnienia podmiotowego z VAT przy wykonywaniu części czynności poza krajem.

Jeśli dla usług dodatkowych przewidziano następujące po sobie terminy rozliczeń, to nieuprawnione byłoby przyjęcie, że obowiązek podatkowy dla tych usług nie powstaje z chwilą upływu każdego z okresów rozliczeniowych dla tych usług.

W jednej z ostatnio wydanych interpretacji dyrektor KIS analizował problematykę momentu powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług spedycyjnych w związku z eksportem towarów. Czynności spedytora obejmowały m.in. dowóz kontenera i złożenie go w terminalu w porcie, dokonanie odprawy celnej ładunku, zorganizowanie transportu morskiego.

W jednym z ostatnio wydanych wyroków NSA potwierdził, że odsetki za odroczenie terminu płatności, należne na moment następujący po dostawie towarów, nie stanowią elementu podstawy opodatkowania z tytułu samej dostawy, natomiast powinny być uznawane za odrębną od dostawy usługę finansową.

Skoro biegły zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, utracił status podmiotu uprawnionego do wystawiania faktur VAT i odpowiednio faktur korygujących. Dlatego też nie jest zobowiązany i uprawniony do wystawienia faktury korygującej, mimo obniżenia kosztów procesu i jego wynagrodzenia.

Zagadnienie opodatkowania świadczeń o charakterze odszkodowawczym od pewnego czasu budzi kontrowersje. Jakkolwiek zasadniczo kary umowne itp. płatności nie podlegają VAT, to jednak coraz częściej organy podatkowe, polskie sądy czy nawet TSUE dostrzegają wyjątki od tej reguły. Ostatnio można zetknąć się więc z tendencją do rozszerzania opodatkowania na sytuacje, w których występują tego typu płatności.

Podatnik miał wątpliwość, jakie byłyby skutki sytuacji, gdyby nie dokonywał płatności za towary (objęte obowiązkowym MPP) w formie gotówkowej lub przelewem na rachunek bankowy, lecz w to miejsce wystawiałby weksel własny (solaweksel) na mocy porozumienia wekslowego ze sprzedawcą. Ewentualnie dokonywałby płatności na rzecz podmiotu trzeciego, tzw. wyręczyciela (czyli inny podmiot niż sprzedawca, będący wierzycielem wekslowym) kwoty zobowiązania wekslowego przelewem bankowym na rachunek wskazany przez tego wyręczyciela. Przy czym weksle byłyby wystawiane w taki sposób, aby możliwe było zidentyfikowanie konkretnego weksla z poszczególnymi fakturami dokumentującymi dostawy towarów.

Do dostawy lokalu z jednoczesnym przeniesieniem praw i obowiązków z umowy deweloperskiej (cesji) należy stosować przepisy ustawy o VAT, odnoszące się do dostawy budynków, budowli lub ich części. Umowa deweloperska oraz cesja uprawnień z niej zmierzają do tożsamego celu ekonomicznego, jakim jest dostawa lokalu mieszkalnego – uznał WSA w Szczecinie.

Jeśli dla usług dodatkowych przewidziano następujące po sobie terminy rozliczeń, to nieuprawnione byłoby przyjęcie, że obowiązek podatkowy dla tych usług nie powstaje z chwilą upływu każdego z okresów rozliczeniowych dla tych usług.