Współpraca fizjoterapeutów w jednym gabinecie

Z opisu wynika, że mamy do czynienia z dwoma fizjoterapeutami prowadzącymi odrębne jednoosobowe działalności gospodarcze (JDG). Każdy z nich wykonuje zawód fizjoterapeuty jako samodzielny zawód medyczny, co wiąże się z koniecznością przestrzegania ściśle określonych form wykonywania tego zawodu.

Zgodnie z ustawą o zawodzie fizjoterapeuty i ustawą o działalności leczniczej, fizjoterapeuta może wykonywać zawód jedynie w jednej z określonych form:

• na podstawie umowy o pracę,
• w ramach stosunku służbowego,
• na podstawie umowy cywilnoprawnej,
• w ramach wolontariatu,
• lub w ramach praktyki zawodowej (indywidualnej lub grupowej).

Umowa bezpłatnego użyczenia lokalu, choć teoretycznie możliwa, nie jest rekomendowaną ani wystarczającą podstawą do prowadzenia przez drugiego fizjoterapeutę działalności leczniczej w cudzym gabinecie. Użyczenie dotyczy jedynie przestrzeni, a nie reguluje kwestii odpowiedzialności zawodowej, organizacyjnej ani rozliczeń z pacjentami czy organami nadzoru.

Z punktu widzenia przepisów o zawodzie fizjoterapeuty – fizjoterapeuta udziela świadczeń samodzielnie i ponosi za nie osobistą odpowiedzialność, więc forma „podnajmu” przestrzeni nie tworzy zgodnej z prawem podstawy wykonywania zawodu w cudzym lokalu.

Umowa cywilnoprawna (np. o współpracy) z rozliczeniem na zasadzie procentu od przychodów, może być elementem porozumienia, jednak nie spełnia wymogów formalnych ustawy o działalności leczniczej w zakresie wykonywania zawodu fizjoterapeuty.

Taka forma nie zabezpiecza również należycie odpowiedzialności zawodowej oraz nie porządkuje kwestii udzielania świadczeń zdrowotnych zgodnie z rejestrami praktyk zawodowych.

Najlepszym i zgodnym z przepisami rozwiązaniem jest założenie grupowej praktyki zawodowej fizjoterapeutów. Można ją zorganizować w jednej z trzech form spółek:

1. Spółka cywilna – najprostsza forma współpracy; nie posiada osobowości prawnej; jej założenie wymaga spisania umowy i rejestracji w CEIDG.
2. Spółka jawna – posiada zdolność prawną i podlega wpisowi do KRS; zapewnia większą niezależność formalną i majątkową.
3. Spółka partnerska – forma dedykowana wykonywaniu wolnych zawodów, w tym fizjoterapeuty; również podlega wpisowi do KRS i ma osobowość prawną.

Wszystkie te spółki muszą działać jako praktyka zawodowa grupowa fizjoterapeutów, zarejestrowana zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 3 ustawy o działalności leczniczej. Dopiero taka forma umożliwia wspólne udzielanie świadczeń zdrowotnych przez więcej niż jednego fizjoterapeutę.

Jeśli jeden z fizjoterapeutów chce zatrudniać innych (np. na umowie o pracę, zleceniu czy kontrakcie), musi zarejestrować podmiot leczniczy. W takiej sytuacji nie powstaje grupowa praktyka zawodowa, lecz niezależna jednostka lecznicza, która może formalnie zatrudniać innych specjalistów.

Krajowa Rada Fizjoterapeutów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku współpracy pomiędzy fizjoterapeutami, zalecana jest forma grupowej praktyki zawodowej. Natomiast przy chęci zatrudniania innych fizjoterapeutów, właściwą formą prowadzenia działalności leczniczej jest podmiot leczniczy.

Źródło: https://kif.info.pl/stanowisko-krf-w-sprawie-zatrudniania-dodatkowych-osob-w-przypadku-wykonywania-praktyk-zawodowych-fizjoterapeutow