W wielu organizacjach proces ustalania rezerw nie jest traktowany jako element bieżącej rachunkowości, lecz jako zadanie wykonywane dopiero przy zamknięciu roku. Zatem w praktyce rezerwy na świadczenia pracownicze oraz inne zobowiązania szacunkowe ustalane są jedynie na potrzeby sporządzenia sprawozdania finansowego. W ciągu roku obrotowego rzadko podlegają aktualizacji, ponieważ nie stanowią elementu rutynowych procesów księgowych, takich jak cykliczne naliczanie wynagrodzeń czy rozliczanie kosztów.
Jeśli koszty z tytułu zaległych urlopów, które trzeba wykorzystać do 30 września są istotne, kierownik jednostki powinien podjąć decyzję o utworzeniu na nie rezerwy. Prezentuje się ją w bilansie jako „Rezerwy na świadczenia pracownicze” – w części krótkoterminowe, gdyż pracownicy powinni wykorzystać zaległe urlopy w ciągu najbliższych miesięcy.
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip