Jeśli zatrudniasz pracowników z zagranicy albo wypłacasz wynagrodzenie osobom pracującym poza Polską, musisz ustalić ich status podatkowy – rezydenta lub nierezydenta. Od tego zależy, czy rozliczasz podatek od całości dochodów czy tylko od przychodów uzyskanych w Polsce, a także jakie masz obowiązki jako płatnik. Sprawdź, jak ustalić rezydencję podatkową pracownika, kiedy decyduje 183 dni pobytu lub centrum interesów życiowych i dlaczego certyfikat rezydencji jest kluczowym dokumentem przy rozliczeniach podatkowych.
Warunki uznania statusu podatkowego w Polsce oraz zakres opodatkowania podatkiem dochodowym określa art. 3 ustawy o PIT.
Rezydent to osoba:
Nierezydent to osoba:
mająca miejsce zamieszkania w Polsce
niemająca miejsca zamieszkania w Polsce
podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tzn. od całości uzyskiwanych przychodów (dochodów) bez względu na miejsce położenia ich źródeł
podlegająca w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tzn. od przychodów (dochodów) uzyskanych w Polsce
Kluczowym pojęciem mającym wpływ na status podatkowy w Polsce (tzn. rezydenta lub nierezydenta) jest więc miejsce zamieszkania w Polsce. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która:
Z komentarza eksperta Portalu FK dowiesz się:
@ Wiedza i Praktyka Sp. z o.o. \\ Wszystkie prawa zastrzeżone.
/WiedzaiPraktyka
/wip
/WiedzaiPraktyka
/wip