Analiza inwestycji rzeczowych: dyskontowe metody oceny projektów

Dodano: 9 sierpnia 2016
% i długopis

Dobór metod oceny inwestycji jest równie ważny jak sama analiza. Metody oceny inwestycji rzeczowych można podzielić przede wszystkim na metody dyskontowe oraz księgowe. W tym artykule wyjaśniamy, co jest najistotniejsze w zastosowaniu metody dyskontowych.

Wykorzystując wskaźnikową ocenę projektu inwestycyjnego, będziesz opierał się na prognozie danych liczbowych, w szczególności przepływów pieniężnych, ale także innych sprawozdań finansowych.

Oceniając dane przedsięwzięcie, będziesz musiał wyodrębnić wszelkie wpływy i wydatki, które będą jego konsekwencją. Np. jeżeli firma planuje projekt budowy nowej hali produkcyjnej i uruchomienia produkcji nowego wyrobu, to przedmiotem analizy nie mogą być tylko nakłady inwestycyjne, a w kolejnych latach wpływy ze sprzedaży nowego wyrobu i koszty jego produkcji.

Należy również wziąć pod uwagę zmianę poziomu kosztów stałych wynikającą ze zwiększenia rozmiarów przedsiębiorstwa, obniżenie sprzedaży dotychczasowych produktów (jeżeli taka nastąpi wskutek wprowadzenia nowego produktu) itp.

Oceny projektu inwestycyjnego powinieneś dokonywać na podstawie wyodrębnionych przepływów pieniężnych dotyczących jedynie tego projektu, niemniej jednak radzimy Ci równoległe przygotowanie prognozy dla całego przedsiębiorstwa, w szczególności prognozy sprawozdań finansowych. Pomoże Ci to ocenić wpływ realizacji projektu na kondycję całej firmy.

Przede wszystkim chodzi tu o strukturę sprawozdań finansowych. Na podstawie prognoz sprawozdań będziesz mógł ocenić, jak będą się kształtować podstawowe wskaźniki dla firmy.

Rozważając projekt nie wolno zapominać, że jego realizacja wpłynie na ocenę przedsiębiorstwa, a to z kolei między innymi na możliwość pozyskania kapitału (własnego
i obcego).

Istnieje wiele metod oceny inwestycji rzeczowych. Można je podzielić przede wszystkim na metody dyskontowe oraz księgowe.

Dobór metody

Dobór metod oceny inwestycji jest równie ważny jak sama analiza. Powinien on uwzględniać charakter firmy oraz oczekiwania dotyczące projektu. Wskaźniki służące ocenie należy dobrać w ten sposób, aby zminimalizować ryzyko błędnej decyzji. Przede wszystkim dotyczy to możliwości dokonywania porównań – jaka będzie sytuacja firmy, gdy projekt zrealizujemy, a jaka gdy firma zaniecha realizacji, który z projektów będzie dla firmy korzystniejszy, czy efektywność projektu rekompensuje ryzyko itp.

Dokonując analizy projektu, trzeba także mieć na uwadze cele firmy oraz oczekiwania właścicieli (wpływające na decyzje zarządu). Dotyczy to nie tylko metody oceny, ale także okresu prognozy.

PRZYKŁAD

Jeżeli dana firma ma określony przez właścicieli horyzont czasowy inwestycji, to ważny będzie okres zwrotu (np. nie dłuższy niż 5 lat), jeżeli zaś zarządzający są rozliczani na podstawie ROE, to istotne powinno być, jak realizacja projektu wpłynie na kształtowanie się tego wskaźnika, a nie tylko – jaka jest stopa zwrotu z inwestycji w ogóle itp.

Podstawowa różnica pomiędzy metodami księgowymi a dyskontowymi polega na uwzględnianiu, bądź nie, czynnika czasu i zmiany wartości pieniądza w czasie. W metodach księgowych analizujesz nominalne wartości wynikające z projektu, natomiast w przypadku metod dyskontowych – wartości zdyskontowane na moment podjęcia decyzji, co umożliwia porównywanie projektów o różnych okresach realizacji i różnych strumieniach finansowych.

Pomimo iż metody dyskontowe są uznawane za lepsze, nie należy rezygnować z metod księgowych. Zaletą tych drugich jest bowiem szybkość obliczeń – można je wykorzystać do porównywania projektów o podobnych przepływach pieniężnych albo do wstępnej oceny projektów (jeżeli już metody księgowe pokazują, że projekt nie jest opłacalny, to nie musimy go dalej analizować).

Pewne metody księgowe można również zmodyfikować, tzn. bazować nie na wartościach nominalnych, ale na wartościach zdyskontowanych (przykład: okres zwrotu i zdyskontowany okres zwrotu).

Stopa dyskontowa

W zastosowaniu metod dyskontowych jednym z ważniejszych zadań jest przyjęcie odpowiedniej stopy dyskontowej.

Stopa dyskontowa odzwierciedla oczekiwane wynagrodzenie dawców kapitału za udostępnienie na dany okres środków pieniężnych w firmie. Stopa dyskontowa uwzględnia ryzyko inwestycji – tego czy dawcy kapitału otrzymają zwrot w planowanym terminie.

Najczęściej spotkasz WACC jako metodę wyznaczania kosztu kapitału – jest to inaczej średni ważony koszt kapitału. Stopa dyskontowa wyznaczona dzięki tej metodzie pozwoli Ci uwzględnić w ocenie opłacalności inwestycji także strukturę finansowania.

gdzie:

WACC – średni ważony koszt kapitału,

w1 – udział kapitału własnego w strukturze finansowania projektu,

kw – koszt kapitału własnego,

w2 – udział kapitału obcego w strukturze finansowania projektu,

ko – koszt kapitału obcego.

Koszt kapitału własnego to oczekiwana przez właścicieli stopa zwrotu z zainwestowanego
w przedsiębiorstwo kapitału. W niektórych przypadkach jest ona wprost określona, np. w strategii firmy, czy wynika z systemu premiowania zarządu (np. zarząd firmy uzyskuje premię, jeżeli stopa zwrotu z kapitału własnego przekroczy 10%). Najczęściej jednak koszt kapitału własnego wyznaczasz na podstawie stopy zwrotu z alternatywnych inwestycji, na przykład powiększając stopę zwrotu z bezpiecznych inwestycji o premię za ryzyko:

gdzie:

r – koszt kapitału własnego,

rf – stopa zwrotu z aktywów wolnych od ryzyka (np. bonów skarbowych, obligacji itp.),

PRc – premia za ryzyko przedsiębiorstwa – dodatkowe wynagrodzenie za ryzyko inwestowania w akcje odzwierciedlające ryzyko działalności firmy,

PRp – premia za ryzyko projektu – dodatkowe wynagrodzenie za inwestowanie w nowy projekt odzwierciedlające ryzyko projektu.

Koszt kapitału obcego wyznaczasz zaś na podstawie efektywnej stopy zadłużenia (np. kredytu) uwzględniającej efekt tarczy podatkowej (dzięki zaliczeniu kosztów finansowania do kosztów uzyskania przychodu).

Właściwie wyznaczenie stopy dyskontowej jest bardzo istotne, ponieważ w przypadku metod dyskontowych ma ona ogromne znaczenie dla osiąganych wyników. W niektórych projektach, szczególnie o długim okresie realizacji, udział poszczególnych źródeł finansowania będzie się zmieniał (np. nastąpi spłata kredytu) – jeżeli są to istotne zmiany, wtedy powinieneś zastosować zmienną stopę dyskontową.

W kolejnym artykule omówimy metody księgowe

Nie ma jeszcze komentarzy do tego dokumentu.
Zaloguj się aby dodać komentarz

Najnowsze porady

© PortalFK.pl
Strona używa plików cookies. Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies.

Przetestuj Portal FK przez 24 godziny za DARMO - otrzymasz dostęp do wszystkich treści Przetestuj Portal FK »

x
wiper-pixel