Sprawdź, czy na paragonie fiskalnym możesz umieścić informacje o innych zakupionych przez klienta towarach lub usługach w stosunku, do których brak jest obowiązku fiskalizacji.
W niedawno wydanej interpretacji indywidualnej (pismo z 10 lipca 2009 r., sygn.: IPPP2/443-541/09-2/AZ), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie udzielił odpowiedzi na pytanie, czy podatnik może w paragonie fiskalnym, w tzw. stopce paragonu podać informacje o innych zakupionych przez klienta towarach lub usługach w stosunku, do których brak jest obowiązku fiskalizacji. Organ podatkowy również wskazał, jaka powinna być prawidłowa treść paragonu fiskalnego.
Na czym polegał problem?
Podatnik w ramach prowadzonej działalności dokonywał sprzedaży różnych towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami przy dokonywaniu takich transakcji podatnicy muszą ewidencjonować obrót i kwoty podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), tj. §3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 grudnia 2008 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. nr 228, poz. 151), podatnik korzystał ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednocześnie, z uwagi na wyłączenia wskazane w § 4 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w odniesieniu do niektorych grup towarów (tj. np. części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych i ich silników, paliw silnikowych, płyt CD, DVD, wyrobów tytoniowych), zobowiązany był rozpocząć ewidencjonowanie na kasach fiskalnych, utrzymując zwolnienie podmiotowe w pozostałym zakresie.
W praktyce prowadzenie wyłącznie częściowej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oznaczało, że dany klient dokonujący zakupu towarów lub usług zarówno podlegających fiskalizacji, jak i niepodlegających temu obowiązkowi, winien otrzymywać paragon fiskalny (dokument sprzedaży towarów lub usług objętych fiskalizacją) oraz odrębnie dokument niebędący dokumentem fiskalnym, a potwierdzający sprzedaż towarów lub usług nieobjętych fiskalizacją.
W celu usprawnienia obsługi klienta, podatnik chciał skorzystać z takiego rozwiązania, które umożliwiałoby klientowi, który nabył równocześnie towary objęte obowiązkiem fiskalizacji, np. papierosy oraz inne towary lub usługi niepodlegające temu obowiązkowi, wydawano jeden wydruk potwierdzający dokonanie ww. zakupów.
Zgodnie z przyjętymi założeniami drukarka fiskalna miała drukować paragon zgodny z wymogami dla tego typu dokumentu zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz.U. nr 212, poz. 1338). Jednocześnie w tzw. stopce paragonu, tj. tekstu, który drukowany był na końcu paragonu - części, w której zwyczajowo zamieszcza się m.in. reklamy, zwroty grzecznościowe tj. zapraszamy ponownie, dziękujemy za zakupy itp. Zdefiniowano, by w formie tekstu informację o pozostałych transakcjach sprzedaży, w stosunku, do których podatnik nie miał obowiązku ich rejestrowania przy użyciu kas w następujący sposób:
Na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), tj. §3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 grudnia 2008 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. nr 228, poz. 151), podatnik korzystał ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednocześnie, z uwagi na wyłączenia wskazane w § 4 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w odniesieniu do niektorych grup towarów (tj. np. części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych i ich silników, paliw silnikowych, płyt CD, DVD, wyrobów tytoniowych), zobowiązany był rozpocząć ewidencjonowanie na kasach fiskalnych, utrzymując zwolnienie podmiotowe w pozostałym zakresie.
W praktyce prowadzenie wyłącznie częściowej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oznaczało, że dany klient dokonujący zakupu towarów lub usług zarówno podlegających fiskalizacji, jak i niepodlegających temu obowiązkowi, winien otrzymywać paragon fiskalny (dokument sprzedaży towarów lub usług objętych fiskalizacją) oraz odrębnie dokument niebędący dokumentem fiskalnym, a potwierdzający sprzedaż towarów lub usług nieobjętych fiskalizacją.
W celu usprawnienia obsługi klienta, podatnik chciał skorzystać z takiego rozwiązania, które umożliwiałoby klientowi, który nabył równocześnie towary objęte obowiązkiem fiskalizacji, np. papierosy oraz inne towary lub usługi niepodlegające temu obowiązkowi, wydawano jeden wydruk potwierdzający dokonanie ww. zakupów.
Zgodnie z przyjętymi założeniami drukarka fiskalna miała drukować paragon zgodny z wymogami dla tego typu dokumentu zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz.U. nr 212, poz. 1338). Jednocześnie w tzw. stopce paragonu, tj. tekstu, który drukowany był na końcu paragonu - części, w której zwyczajowo zamieszcza się m.in. reklamy, zwroty grzecznościowe tj. zapraszamy ponownie, dziękujemy za zakupy itp. Zdefiniowano, by w formie tekstu informację o pozostałych transakcjach sprzedaży, w stosunku, do których podatnik nie miał obowiązku ich rejestrowania przy użyciu kas w następujący sposób:
- towary handlowe
- kwota
- usługi wpłaty
- kwota
- usługi wypłaty
- kwota
- opłaty
- kwota
- podsumowanie kwoty z części fiskalnej i kwoty ze stopki - RAZEM
W związku z tym podatnik wystąpił z wnioskiem o interpretacje indywidualną do organów podatkowych.
Jakie było stanowisko podatnika?
Zdaniem podatnika, zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednocześnie, w obecnie obowiązującym rozporządzeniu w sprawie zwolnień w § 3 ust. 1 pkt 1 przewidziano zwolnienie do 31 grudnia 2009 r. z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących dla podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług wymienionych w poz. 1-33 załącznika do ww. rozporządzenia, jeżeli w poprzednim roku podatkowym udział obrotów z tytułu tej sprzedaży w obrotach ogółem podatnika z działalności określonej w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT był wyższy niż 70%.
Zwolnienie to, w myśl § 4 ww. rozporządzenia, nie dotyczy jednak dostawy niektórych towarów i usług, w tym między innymi dostawy części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych i ich silników, dostawy paliw silnikowych, dostawy wyrobów tytoniowych, dostawy nagranych z zapisanymi danymi lub zapisanymi pakietami oprogramowania komputerowego płyt CD, DVD.
Z uwagi na spełnienie przewidzianego w ww. § 3 rozporządzenia warunku udziału obrotów, podatnik korzysta ze zwolnienia podmiotowego z prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Decydując się na kontynuowanie sprzedaży towarów lub usług wskazanych w § 4 ww. rozporządzenia podatnik zobligowany został do rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu urządzeń fiskalnych, jednakże jedynie w ograniczonym zakresie, tj. wyłącznie w odniesieniu do towarów/usług, co do których prawodawca przewidział bezwzględny obowiązek stosowania kas.
W rozporządzeniu Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz.U. nr 212, poz. 1338) w § 2 pkt 11 zawarta została definicja paragonu fiskalnego, przez który należy rozumieć wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.
Ponadto w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazane zostały elementy, które winne mieścić się w paragonie fiskalnym, a także, które z tych elementów powinny obowiązkowo kończyć paragon fiskalny. Należy zauważyć, iż powyższy przepis określa wyłącznie dane, które bezwzględnie powinien zawierać paragon fiskalny oraz kolejność, w jakiej wymagane informacje winny być przedstawione.
Obecnie obowiązujące przepisy nie regulują natomiast zawartości tzw. stopki paragonu. Z uwagi na wyłącznie informacyjny charakter tego fragmentu paragonu, jego definiowanie pozostaje w wyłącznej gestii podatników. Zawartość tej części paragonu winna być zatem uzależniona wyłącznie od potrzeb użytkownika oraz możliwości technicznych danego urządzenia. W części tej prezentowana byłaby ogólna informacja na temat innych transakcji (nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji) oraz podsumowanie wszystkich transakcji. Rozwiązanie to ma na celu wyłącznie usprawnienie obsługi klientów oraz zwiększenie przejrzystości transakcji. Informacje ze stopki paragonu nie stanowiłyby również podstaw do sporządzenia ewidencji sprzedaży.
Podatnik w odniesieniu do pozostałych transakcji nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji prowadziłby ewidencję sprzedaży wymaganą przepisami o VAT na dotychczasowych zasadach. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem podatnika, brak jest jakichkolwiek przesłanek uniemożliwiających zamieszczenie w tzw. stopce paragonu dowolnych tekstów informacyjnych, w tym również informacji o innych transakcjach nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji w sposób wyżej opisany.
Zwolnienie to, w myśl § 4 ww. rozporządzenia, nie dotyczy jednak dostawy niektórych towarów i usług, w tym między innymi dostawy części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych i ich silników, dostawy paliw silnikowych, dostawy wyrobów tytoniowych, dostawy nagranych z zapisanymi danymi lub zapisanymi pakietami oprogramowania komputerowego płyt CD, DVD.
Z uwagi na spełnienie przewidzianego w ww. § 3 rozporządzenia warunku udziału obrotów, podatnik korzysta ze zwolnienia podmiotowego z prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Decydując się na kontynuowanie sprzedaży towarów lub usług wskazanych w § 4 ww. rozporządzenia podatnik zobligowany został do rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu urządzeń fiskalnych, jednakże jedynie w ograniczonym zakresie, tj. wyłącznie w odniesieniu do towarów/usług, co do których prawodawca przewidział bezwzględny obowiązek stosowania kas.
W rozporządzeniu Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz.U. nr 212, poz. 1338) w § 2 pkt 11 zawarta została definicja paragonu fiskalnego, przez który należy rozumieć wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.
Ponadto w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazane zostały elementy, które winne mieścić się w paragonie fiskalnym, a także, które z tych elementów powinny obowiązkowo kończyć paragon fiskalny. Należy zauważyć, iż powyższy przepis określa wyłącznie dane, które bezwzględnie powinien zawierać paragon fiskalny oraz kolejność, w jakiej wymagane informacje winny być przedstawione.
Obecnie obowiązujące przepisy nie regulują natomiast zawartości tzw. stopki paragonu. Z uwagi na wyłącznie informacyjny charakter tego fragmentu paragonu, jego definiowanie pozostaje w wyłącznej gestii podatników. Zawartość tej części paragonu winna być zatem uzależniona wyłącznie od potrzeb użytkownika oraz możliwości technicznych danego urządzenia. W części tej prezentowana byłaby ogólna informacja na temat innych transakcji (nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji) oraz podsumowanie wszystkich transakcji. Rozwiązanie to ma na celu wyłącznie usprawnienie obsługi klientów oraz zwiększenie przejrzystości transakcji. Informacje ze stopki paragonu nie stanowiłyby również podstaw do sporządzenia ewidencji sprzedaży.
Podatnik w odniesieniu do pozostałych transakcji nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji prowadziłby ewidencję sprzedaży wymaganą przepisami o VAT na dotychczasowych zasadach. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem podatnika, brak jest jakichkolwiek przesłanek uniemożliwiających zamieszczenie w tzw. stopce paragonu dowolnych tekstów informacyjnych, w tym również informacji o innych transakcjach nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji w sposób wyżej opisany.
Co w sprawie stwierdził organ podatkowy?
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Stwierdził też, że brak jest regulacji dotyczącej informacji zawartych w tzw. stopce paragonu kas rejestrujących. A zatem, brak jest jakichkolwiek przesłanek uniemożliwiających zamieszczanie w tzw. stopce paragonu informacji o transakcjach nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji, celem usprawnienia obsługi klientów.
Organ podatkowy potwierdził, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót (z zastrzeżeniem ust. 2 - 22, art. 30 - 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5). Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT).
Zgodnie z § 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania, przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny o dokonanej sprzedaży.
Paragon fiskalny drukowany przez kasę (§ 5 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia) musi zawierać następujące informacje:
Organ podatkowy potwierdził, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót (z zastrzeżeniem ust. 2 - 22, art. 30 - 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5). Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT).
Zgodnie z § 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania, przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny o dokonanej sprzedaży.
Paragon fiskalny drukowany przez kasę (§ 5 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia) musi zawierać następujące informacje:
- imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby podatnika,
- numer identyfikacji podatnika (NIP),
- numer kolejny wydruku,
- datę i czas (godzinę i minutę) sprzedaży,
- nazwę towaru lub usługi i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy,
- cenę jednostkową towaru lub usługi,
- ilość i wartość sprzedaży,
- wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku,
- wartość sprzedaży zwolnionej od podatku,
- łączną kwotę podatku,
- łączną kwotę należności,
- kolejny numer paragonu fiskalnego,
- kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
- logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, oraz numer unikatowy kasy,
- oznaczenie waluty przynajmniej przy łącznej kwocie należności, o której mowa w lit. k, w której dokonywana jest rejestracja sprzedaży.
Informacje zawarte na paragonie fiskalnym powinny znajdować się w kolejności podanej w pkt 6, z wyjątkiem informacji zawartej w pkt 6 lit. d, a logo fiskalne i numer unikatowy kasy muszą być umieszczone centrycznie w linii i obowiązkowo kończyć paragon fiskalny (§ 5 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia).
Wysokość znaków na paragonie fiskalnym nie może być mniejsza niż 2,50 mm, ilość znaków w linii - nie mniejsza niż 17, a dla nazwy towaru lub usługi - nie mniejsza niż 12 (§ 5 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia). Szerokość taśmy paragonowej nie może być mniejsza niż 28 mm (§ 5 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia).
Paragon fiskalny musi być czytelny i zawierać wszystkie dane, o których mowa w pkt 6, pozwalające nabywcy na sprawdzenie prawidłowości dokonanej transakcji, z tym że dla uwidocznienia łącznej kwoty należności, o której mowa w pkt 6 lit. k, powinno się zastosować druk wytłuszczony o wysokości stanowiącej co najmniej 150% wysokości znaków zastosowanych w części fiskalnej, z tym że dla kas z drukami igłowymi dopuszczalne jest również zastosowanie druku wytłuszczonego o szerokości wynoszącej co najmniej 150% szerokości znaków (§ 5 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia).
Wysokość znaków na paragonie fiskalnym nie może być mniejsza niż 2,50 mm, ilość znaków w linii - nie mniejsza niż 17, a dla nazwy towaru lub usługi - nie mniejsza niż 12 (§ 5 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia). Szerokość taśmy paragonowej nie może być mniejsza niż 28 mm (§ 5 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia).
Paragon fiskalny musi być czytelny i zawierać wszystkie dane, o których mowa w pkt 6, pozwalające nabywcy na sprawdzenie prawidłowości dokonanej transakcji, z tym że dla uwidocznienia łącznej kwoty należności, o której mowa w pkt 6 lit. k, powinno się zastosować druk wytłuszczony o wysokości stanowiącej co najmniej 150% wysokości znaków zastosowanych w części fiskalnej, z tym że dla kas z drukami igłowymi dopuszczalne jest również zastosowanie druku wytłuszczonego o szerokości wynoszącej co najmniej 150% szerokości znaków (§ 5 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia).
Z przepisu § 5 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia wynika ponadto, że warunkiem niezbędnym do stosowania kasy rejestrującej jest określenie sposobu przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług. Sposób ten określa sam podatnik, uwzględniając asortyment sprzedawanego towaru. Im szerszy asortyment towarowy w danej grupie towarów, tym wymaga on bardziej szczegółowego określenia nazwy towaru lub usługi w celu jego prawidłowej identyfikacji.
Ponadto organ podatkowy zauważył, że ewidencja obrotu i kwot podatku należnego prowadzona przy zastosowaniu kas rejestrujących - jako ewidencja sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych - powinna spełniać wymogi określone w art. 109 ustawy o VAT, tj. zawierać dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania oraz wartość podatku należnego.
Rozporządzenie nie określa terminu zawartości tzw. stopki paragonu. W § 5 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia znajdują się elementy, które winny obowiązkowo kończyć paragon, tj. logo fiskalne i numer unikatowy kasy. Kasa pozwala jednak na umieszczanie osobnych tekstów, np. reklamowych. W zależności od typu drukarki stopka (jak i nagłówek) może zawierać różną liczbę wierszy. Z uwagi na wyłącznie informacyjny charakter tej części paragonu, jego zdefiniowanie pozostaje w gestii podatników.
Tym samym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że brak jest jakichkolwiek przesłanek uniemożliwiających zamieszczanie w tzw. stopce paragonu informacji o transakcjach nieobjętych obowiązkiem fiskalizacji, celem usprawnienia obsługi klientów.
Tekst opublikowany: 4 stycznia 2010 r.
