Pytanie: Na podstawie zawieranych umów licencyjnych z wydawnictwami zagranicznymi (z UE i spoza Unii) nabywamy prawa do wydawania książek. Zgodnie z zapisami umów, na podstawie raportów sprzedaży, wypłacamy w okresach półrocznych honoraria naliczane procentowo od wartości sprzedaży - umowny termin rozliczania tej sprzedaży wynosi 60 dni od zakończenia półrocza. Jednocześnie, zgodnie z umową, zobowiązani jesteśmy do wypłaty w momencie jej podpisania bezzwrotnej zaliczki, która zaliczana będzie na poczet należnego honorarium. Podpisane umowy otrzymujemy ze znacznym opóźnieniem, nawet do 2 miesięcy. Zapłata honorarium następuje na podstawie otrzymanego rachunku od kontrahenta zagranicznego, który wystawia po uzyskaniu od nas pisemnego powiadomienia o wartości zrealizowanej sprzedaży i naliczonym honorarium. Od kiedy w opisanej sytuacji powstaje obowiązek podatkowy VAT? Kiedy należy wystawiać faktury wewnętrzne i jakie kursy do podatków poprawnie zastosować? Prosimy o ustosunkowanie się do rozliczeń z kontrahentami zagranicznymi spoza UE jak i UE, również w przypadku, gdy na rachunku i w umowie nie jest podany NIP kontrahenta.
Odpowiedź: Od dnia 1 stycznia 2010 r. przy nabywaniu przez Państwa tego rodzaju usług - od wydawnictw zagranicznych (czy to z Unii, czy to spoza Unii) - mamy do czynienia z usługą mającą miejsce świadczenia w Polsce, w oparciu o art. 28b ustawy VAT.
W związku z tym powstaje w tym przypadku po Państwa stronie obowiązek podatkowy w imporcie usług. Ponieważ w tym przypadku import usług jest konsekwencją stosowania zasady wynikającej z art. 28b ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w imporcie usług powstaje na nowych zasadach. Powstaje on w momencie:
- zapłaty zaliczki (zgodnie z art. 19 ust. 19b ustawy o VAT),
- ostatniego dnia każdego półrocza (zgodnie z art. 19 ust. 19a pkt 1 ustawy o VAT) - w części niepokrytej zaliczką.
Kwoty dla celów VAT należy przeliczyć wedle kursów średnich NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego (czyli odpowiednio: dzień zapłaty zaliczki bądź ostatni dzień półrocza rozliczeniowego).
W obecnym stanie prawnym numer NIP nie ma znaczenia dla określenia miejsca świadczenia dla wykonywanej usługi. Jeśli tylko kontrahent jest przedsiębiorcą (podatnikiem podatku od wartości dodanej, bądź podatku o podobnym charakterze), to wówczas miejsce świadczenia dla niego usług znajduje się poza Polską (w państwie jego siedziby). Nawet zatem, gdy kontrahent zagraniczny nie poda numeru podatkowego na fakturze, czy też w umowie, usługa ma miejsce świadczenia zagranicą. Oczywiście istotne jest, aby kontrahent był przedsiębiorcą, a nie konsumentem.
Podstawa prawna: - art. 19 ust. 19a-19b, art. 28b ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
