RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal niedziela, 27 maja 2012 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Rachunkowość » Ewidencja księgowa zdarzeń gospodarczych
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3

Rachunkowość

RSS
17.02.2009

Przejęcie spółki - jak prawidłowo księgować?

Uwaga dokument dostępny jest tylko dla zarejestrowanych użytkowników.
17.02.2009

Widzisz tylko początek artykułu. Uzyskaj dostęp do pełnej wersji artykułu:

 

Jednorazowy dostęp do tego artykułu

Płatność SMS

Koszt jednorazowego
dostępu do artykułu to:
9 zł netto (11,07 zł brutto)


Wyślij SMS o treści:

PLN.T4FW9 na numer 7968.


Otrzymany zwrotnie kod
wpisz w poniższe pole:


Płatność on-line

Koszt jednorazowego
dostępu do artykułu to:
5 zł netto (6,15 zł brutto).


Aby uzyskać jednorazowy dostęp do artykułu wpisz dane:


17.02.2009

Jeżeli posiadasz:


Odpowiedź: Ponieważ zadała Pani dwa pytania, odpowiemy na nie w następującej kolejności:
1. Czy spółka przejmująca powinna zamknąć księgi rachunkowe (sporządzić sprawozdanie finansowe, a więc i rozliczyć podatek dochodowy) na dzień poprzedzający połączenie spółek w drodze przejęcia (inkorporacji)?
2. Jak powinny wyglądać księgowania związane z tym przejęciem? Ad. 1 Spółka przejmująca nie zamyka ksiąg na dzień przejęcia innej spółki czy na dzień poprzedzający to przejęcie, niezależnie od tego, czy rozliczenie połączenia spółek następuje metodą nabycia, czy metodą łączenia udziałów, o czym powiemy za chwilę. Księgi rachunkowe zamyka się między innymi w jednostce przejmowanej na dzień przejęcia jednostki przez inną jednostkę oraz na dzień poprzedzający dzień podziału lub połączenia jednostek, jeżeli w wyniku połączenia powstaje nowa jednostka (art. 12 ust 1 - 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694, dalej zwana uor). Taka sytuacja nie miała miejsca w przedstawionym przez Panią przypadku. Można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy rozliczenie przejęcia jednostki następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki. Warto jednak pamiętać, że w świetle prawa podatkowego spółka przejęta kończy swój byt prawny jako podatnik i będzie zobowiązana do zamknięcia swoich ksiąg rachunkowych dla dokonania ostatecznego rozliczenia podatkowego. Księgi rachunkowe otwiera się (poza innymi przypadkami określonymi w uor) na dzień wpisu do rejestru połączenia jednostek, powodujących powstanie nowej jednostki, co również w omawianym przypadku nie miało miejsca. W przypadku ewidencji przejęcia (inkorporacji) spółki metodą nabycia (art. 44b uor) jednostka przejmowana zamyka na dzień przejęcia księgi i sporządza sprawozdanie finansowe. Jednostka przejmująca natomiast nie zamyka ksiąg. Wprowadza ona do swoich ksiąg rachunkowych dane jednostki przejmowanej na podstawie inwentarza, w którym aktywa i pasywa jednostki przejmowanej wycenione są w wartości godziwej. Należy podkreślić, że w każdym przypadku podlegają badaniu sprawozdania finansowe spółek przejmujących (i spółek nowo zawiązanych), sporządzone za rok obrotowy, w którym nastąpiło połączenie według zasad, o których mowa w rozdziale 4a ustawy (art. 64 ust. 3 uor). Nie jest istotne, czy jednostka taka spełnia dwa z trzech kryteriów stanowiących w przypadku innych niż spółka akcyjna jednostek podstawę do objęcia jej badaniem. Jednakże z treści tego przepisu nie wynika, aby sprawozdanie to podlegało obowiązkowi ogłoszenia, jeżeli podstawą badania była wyłącznie okoliczność przejęcia innej spółki. Sprawozdanie finansowe sporządzone na koniec okresu sprawozdawczego, w ciągu którego nastąpiło połączenie, rozliczane metodą nabycia, powinno zawierać dane porównawcze za poprzedni rok obrotowy.
Dane porównawcze za poprzedni rok obrotowy stanowią dane ze sprawozdania finansowego spółki przejmującej. Ad. 2. Drugie pytanie nie pozwala na prostą i krótką odpowiedź, gdyż ewidencji łączenia się spółek nie da się omówić w kilku zdaniach ani przedstawić jedynie schematów księgowań.
Z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że 16 stycznia br. nastąpiło połączenie dwóch spółek z ograniczoną odpowiedzialnością w drodze przeniesienia całego majątku spółki (przejmowanej) na drugą spółkę (przejmującą) w zamian za udziały, które spółka przejmująca wydała wspólnikom spółki przejmowanej. Terminologia Kodeksu spółek handlowych określa ten sposób, jako łączenie się spółek przez przejęcie. Dniem połączenia spółek według uor jest dzień wpisu połączenia do rejestru sądu właściwego dla siedziby spółki przejmującej. Rozwiązanie to jest zgodne z postanowieniami ksh. Pozwala uniknąć problemów z określeniem daty połączenia, co czasami miało miejsce pod rządami nieobowiązującego już Kodeksu handlowego, gdy spółka przejmowana została już wykreślona z rejestru, natomiast podwyższenie kapitału spółki przejmującej nie zostało przez sąd jeszcze zarejestrowane, i na odwrót. Drugi sposób łączenia spółek przewidziany w ksh polega na zawiązaniu spółki kapitałowej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek, w zamian za udziały lub akcje tej nowej spółki. Jest to tzw. łączenie się przez zawiązanie nowej spółki. Oba sposoby połączenia nie mają jednak bezpośredniego "przełożenia" na dwie metody rozliczenia (ujęcia) połączenia spółek w księgach rachunkowych, przewidziane w znowelizowanej uor. Pierwsza z nich - tzw. metoda nabycia - polega w uproszczeniu na wprowadzeniu do ksiąg spółki (połączonej) składników majątku i zobowiązań przejmowanej spółki według ich wartości godziwej, natomiast wycena aktywów i zobowiązań spółki przejmującej pozostaje niezmieniona. Druga - metoda łączenia udziałów - polega w dużym uproszczeniu na ujęciu w księgach połączonej spółki składników majątku i zobowiązań, a także kosztów i przychodów łączących się spółek ujmuje się je w wartościach, w jakich figurują one dotychczas w księgach łączących się spółek uprzednio jednak należy doprowadzić wartości składników majątku do wyceny według jednolitych metod oraz dokonać stosownych wyłączeń. Wybór metody rozliczania połączenia spółek nie jest dowolny. Podstawowe kryterium przesądzające o tym, którą z powyższych metod należy w danym przypadku zastosować, stanowi możliwość zidentyfikowania spółki przejmującej.
W przypadku gdy jedną ze spółek można uznać za przejmującą, połączenie rozlicza się metodą nabycia. Jak z tego wynika, w przypadku łączenia się spółek przez przejęcie (inkorporację) może mieć zastosowanie metoda nabycia (art. 44b uor) albo metoda łączenia udziałów (art. 44c uor).
Uor określa szczegółowe warunki, jakie muszą zostać spełnione, by można było uznać, że przy danym połączeniu spółek nie można zidentyfikować spółki przejmującej. W szczególności żadna z łączących się spółek nie jest uznawana za spółkę przejmującą, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: a) udziałowcy którejkolwiek z łączących się spółek nie uzyskują więcej niż 60% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu udziałowców spółki powstałej w wyniku połączenia, b) wartość godziwa aktywów netto jednej z łączących się spółek nie różni się o więcej niż 10% od wartości godziwej aktywów netto drugiej łączącej się spółki, c) dotychczasowi członkowie zarządu lub organów nadzoru albo wspólnicy prowadzący sprawy spółki którejkolwiek łączącej się spółki nie stanowią większości członków zarządu lub organów nadzoru spółki, na którą przechodzi majątek łączących się spółek lub nowej spółki powstałej w wyniku połączenia, d) w ciągu ostatnich 2 lat przed połączeniem żadna z łączących się spółek nie była spółką zależną lub współzależną od innej łączącej się spółki lub od spółki dominującej wobec innej łączącej się spółki, e) na dzień połączenia wszystkie łączące się spółki oraz spółki wobec nich dominujące, spółki od nich zależne, współzależne oraz z nimi stowarzyszone nie posiadają łącznie udziałów uprawniających do więcej niż 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu udziałowców którejkolwiek z łączących się spółek, f) łączenie następuje w drodze pojedynczej transakcji lub kilku transakcji, zgodnie z przyjętym planem, w ciągu 12 miesięcy od daty ogłoszenia wszystkich istotnych warunków połączenia, g) w procesie łączenia spółek następuje podwyższenie kapitału jednej z łączących się spółek w ten sposób, że spółka podwyższająca swój kapitał wydaje (emituje) tylko udziały, do których przypisane są takie same prawa, jak do większości udziałów tworzących jej dotychczasowy kapitał, h) połączenie spółek zostało dokonane bez możliwości nabycia w celu realizacji połączenia swoich własnych udziałów przez którąkolwiek z łączących się spółek, i) połączenie spółek zostało dokonane bez możliwości dopłat do udziałów wydawanych przez jedną z łączących się spółek, j) prawa głosu, które uzyskał udziałowiec z udziałów otrzymanych w wyniku łączenia, nie są umownie ani faktycznie ograniczone, k) w okresie 2 lat od dnia połączenia spółka, na którą przechodzi majątek łączących się spółek, lub nowa spółka powstała w wyniku połączenia nie zamierza sprzedać lub zlikwidować znaczącej części aktywów, z wyjątkiem przypadku, gdy taka sprzedaż lub likwidacja wynikałaby z faktu, iż w wyniku połączenia wystąpiły nadmierne zasoby. Spełnienie wyżej wymienionych warunków w zasadzie nie wystarcza do zastosowania metody łączenia udziałów, bowiem zawarte w uor określenie "w szczególności" wskazuje, że przytoczony w niej wykaz warunków nie jest wyczerpujący. Dlatego przed zastosowaniem metody łączenia udziałów należy rozważyć, czy nie zachodzą inne, poza wymienionymi w uor, okoliczności, które pozwalają na ustalenie spółki przejmującej. Rozpatrując wymienione wyżej warunki zastosowania metody łączenia udziałów, nietrudno stwierdzić, że w praktyce najczęściej stosowaną metodą rozliczenia połączenia spółek będzie metoda nabycia.
Dlatego na zakończenie przedstawię kilka uwag dotyczących zastosowania tej metody, co pozwoli Pani na sprawdzenie poprawności księgowego ujęcia połączenia spółek. Zakładam przy tym, że istnieje możliwość uznania spółki, na którą przeszły aktywa i zobowiązania spółki przejętej, za przejmującą w świetle uor. Proszę jednak o zweryfikowanie tej tezy w Pani przypadku. Przy rozliczaniu połączenia spółek metodą nabycia należy w pierwszym rzędzie ustalić (rozpoznać) wszystkie aktywa i zobowiązania spółki przejmowanej. Przejęte aktywa i zobowiązania mogą także obejmować aktywa i zobowiązania, które nie były dotychczas wykazywane w księgach rachunkowych spółki przejętej.
Może to dotyczyć na przykład tytułów wartości niematerialnych i prawnych, które wcześniej nie figurowały w księgach rachunkowych i bilansie spółki przejmowanej, gdyż zostały wytworzone we własnym zakresie (np. know-how, prawa franszyzowe, programy komputerowe wytworzone na własny użytek itp.). W tym miejscu należy podkreślić, że wszystkie wprowadzane do ksiąg spółki przejmującej aktywa muszą spełniać warunki zawarte w definicji aktywów (art. 3 ust. 1 pkt 12 uor). Chodzi tu o trzy kwestie:
- czy będą to zasoby majątkowe kontrolowane przez spółkę (przejmującą) powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń?
- czy spowodują one w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych?
- czy możliwe jest wiarygodne określenie ich wartości? W praktyce najtrudniejszą sprawą może okazać się wiarygodne określenie wartości przejmowanych aktywów.
Tak samo ustalone (rozpoznane) zobowiązania, które zostały ujęte w księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym spółki przejętej na dzień połączenia, muszą odpowiadać definicji zobowiązań (art. 3 ust. l pkt 20 uor), a więc należy odpowiedzieć na trzy pytania:
- czy są to obecne obowiązki wykonania świadczeń, powstałe w wyniku zdarzeń przeszłych?
- czy ich wykonanie spowoduje w przyszłości, zgodnie z oczekiwaniami, przekazanie lub inne wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki?
- czy jest możliwe wiarygodne określenie wartości tych zobowiązań? Ustalenie (rozpoznanie) wszystkich aktywów i zobowiązań jest istotne z punktu widzenia wyznaczenia wartości firmy.
Dodatnia różnica między ceną przejęcia a wartością godziwą aktywów netto spółki przejętej stanowi wartość firmy, wykazywaną jako tytuł wartości niematerialnych i prawnych w aktywach spółki, na którą przeszedł majątek połączonej spółki lub spółek. Jest to cena zapłacona za zajmowaną przez spółkę przejmowaną pozycję na rynku, doświadczenie jej załogi, kontakty handlowe itd. Jeżeli różnica wartości godziwej wprowadzonych do ksiąg w wyniku połączenia spółek, aktywów i zobowiązań przewyższa cenę przejęcia, powstaje ujemna wartość firmy. Należy podkreślić, że powstanie takiej nadwyżki może często wskazywać na błędną wycenę, a więc zawyżenie wartości aktywów lub zaniżenie zobowiązań bądź też nieustalenie wszystkich istniejących na dzień połączenia, a dających się ująć, zobowiązań.
Dlatego w razie powstania ujemnej wartości firmy należy przede wszystkim upewnić się, czy przyczyną jej powstania nie są błędy wyceny lub identyfikacji przejętych aktywów i zobowiązań. Po upewnieniu się, że nadwyżka wartości godziwej aktywów netto spółki przejętej nad ceną przejęcia, stanowi rzeczywiście ujemną wartość firmy, a nie skutek błędu, należy ją zaliczyć do rozliczeń międzyokresowych przychodów, ale tylko do wysokości nieprzekraczającej wartości godziwej nabytych aktywów trwałych (z wyłączeniem długoterminowych aktywów finansowych notowanych na regulowanych rynkach).
Ujemna wartość firmy w wysokości przekraczającej wartość godziwą aktywów trwałych (z wyłączeniem długoterminowych aktywów finansowych notowanych na regulowanych rynkach) zaliczana jest do przychodów na dzień połączenia. Sposób odpisywania ujemnej wartości firmy (na dobro pozostałych przychodów operacyjnych) zależy od tego, czy w planie połączenia spółka przejmująca przewidziała, a co najważniejsze wiarygodnie oszacowała, przyszłe straty i koszty, związane z połączeniem spółek. Jeżeli tak, to ujemną wartość firmy odpisuje się na pozostałe przychody operacyjne do wysokości, w jakiej dotyczy ona oszacowanych w sposób wiarygodny przyszłych strat i kosztów, niestanowiących jednak zobowiązań na dzień połączenia spółek, w tym okresie sprawozdawczym, w którym straty i koszty wpływają na wynik finansowy. Jeżeli "zaplanowane" straty i koszty nie zostały poniesione w uprzednio przewidywanych okresach sprawozdawczych, to tę część ujemnej wartości firmy, którą pierwotnie przeznaczono na pokrycie strat i kosztów związanych z połączeniem, rozlicza się analogicznie jak pozostałą część ujemnej wartości firmy zaliczonej do rozliczeń międzyokresowych przychodów, czyli przez okres będący średnią ważoną okresu ekonomicznej użyteczności przejętych i podlegających amortyzacji aktywów trwałych. Jak już powiedzieliśmy, aktywa i zobowiązania spółki przejmowanej wycenia się w wartości godziwej, która to wartość może się różnić od wartości księgowej, ponieważ konieczne jest ustalenie wartości, jaką uzyskuje spółka przejmująca za zapłacone lub wymagające zapłaty wynagrodzenie. Do ustalenia wartości godziwej nie jest wystarczające posiłkowanie się definicją wartości godziwej (art. 28 ust. 6 uor), ponieważ uor szczegółowo określiła, co należy przyjąć jako wartość godziwą w odniesieniu do określonych grup aktywów i pasywów. Zasady te przedstawiamy w poniższej tabeli:


Wyszczególnienie


Sposób ustalenia wartości godziwej

Notowane papiery wartościowe

Aktualny kurs notowań pomniejszony o koszty sprzedaży.

Nienotowane papiery wartościowe

Wartość oszacowana, uwzględniającą takie czynniki, jak współczynnik ceny do zysku i stopę dywidendy porównywalnych papierów wartościowych wyemitowanych przez spółki o podobnych charakterystykach.

Należności

Wartość bieżąca (zdyskontowana) kwot wymagających zapłaty, wyznaczona przy odpowiednich bieżących stopach procentowych, pomniejszona o odpisy na należności zagrożone i nieściągalne oraz ewentualne koszty windykacji. Wyznaczanie wartości bieżących (zdyskontowanych) w odniesieniu do należności krótkoterminowych nie jest konieczne, jeżeli różnica pomiędzy wartością należności według kwot wymagających zapłaty a według ich wartością zdyskontowaną nie jest istotna.

Zapasy produktów gotowych i towarów

Cena sprzedaży netto pomniejszona o opust marży zysku wynikający z kosztów doprowadzenia przez spółkę przejmującą do sprzedaży zapasu lub znalezienia nabywcy.

Zapasy produktów w toku

Cena sprzedaży netto produktów gotowych pomniejszona o koszty zakończenia produkcji i opust marży zysku wynikający z kosztów doprowadzenia przez spółkę przejmującą zapasów do sprzedaży lub znalezienia nabywcy.

Zapasy materiałów

Aktualna cena nabycia.

Środki trwałe

Wartość rynkowa lub ich wartość według niezależnej wyceny. W przypadku gdy nie jest możliwe uzyskanie niezależnej wyceny środków trwałych - aktualna cena nabycia albo koszt wytworzenia, z uwzględnieniem aktualnego stopnia ich zużycia

Wartości niematerialne i prawne

Wartość oszacowana, wyznaczona w oparciu o ceny rynkowe takich samych lub podobnych wartości niematerialnych i prawnych, a w odniesieniu do wartości firmy lub ujemnej wartości firmy zawartej w bilansie spółki przejętej - wartość zerowa. W przypadku gdy wartość oszacowana nie może zostać wyznaczona w oparciu o ceny rynkowe, to przyjmuje się taką wartość, która nie spowoduje powstania lub zwiększenia ujemnej wartości firmy w wyniku połączenia,

Zobowiązania

Wartość bieżąca (zdyskontowana) kwot wymagających zapłaty, wyznaczona przy odpowiednich bieżących stopach procentowych. Wyznaczanie wartości bieżących (zdyskontowanych) w odniesieniu do zobowiązań krótkoterminowych nie jest konieczne, jeżeli różnica pomiędzy wartością zobowiązań według kwot wymagających zapłaty a według ich wartością zdyskontowaną nie jest istotna,

Rezerwy lub aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego

Wartość możliwa do realizacji przez połączone spółki, po uwzględnieniu zmiany wartości podatkowej i księgowej aktywów netto spółki przejmowanej.
Wartość bilansowa aktywów i zobowiązań określona na dzień połączenia może wymagać w późniejszych okresach korekty, jeśli w wyniku późniejszych zdarzeń lub zdobytych informacji okaże się, że szacunek ich wartości godziwej był niewłaściwy. W tym przypadku korekcie wartości godziwej aktywów lub zobowiązań będzie towarzyszyła (drugostronnie) korekta wartości firmy lub ujemnej wartości firmy, jednak pod warunkiem że: a) spółka spodziewa się odzyskać wartość wynikającą z korekty z przyszłych korzyści ekonomicznych,
b) korekta taka ma miejsce w ciągu roku obrotowego następującego po roku obrotowym, w którym nastąpiło połączenie. Jeżeli warunki te nie są spełnione, skutki korekt wartości godziwej aktywów lub pasywów należy zaliczyć do pozostałych kosztów lub przychodów operacyjnych w okresie ich dokonania. Sposób ustalenia ceny przejęcia, mającej obok wartości godziwej aktywów i zobowiązań spółki przejmowanej wpływ na powstanie dodatniej lub ujemnej wartości firmy zależy od formy płatności za przejęte aktywa netto. Zasady ustalenia ceny przejęcia (art. 44b ust. 5 uor), przedstawia poniższe zestawienie.


Sposób rozliczenia


Zasady wyceny ceny przejęcia

Gdy w celu połączenia spółka wydaje (emituje) udziały

Cena rynkowa tych udziałów lub inaczej ustalona ich wartość godziwa, jeżeli nie jest znana ich cena rynkowa. W takim przypadku nadwyżkę wartości rynkowej udziałów lub inaczej ustalonej ich wartości godziwej zalicza się do kapitału zapasowego. Cenę rynkową wydanych (wyemitowanych) udziałów przyjmuje się z dnia, w którym wszystkie istotne warunki połączenia, w tym relacja wymienna udziałów, zostały ogłoszone. Jeżeli cena rynkowa w tym okresie podlegała istotnym zmianom, wówczas za cenę rynkową można przyjąć średnią cen rynkowych z miesiąca poprzedzającego i miesiąca następującego po dniu ogłoszenia wszystkich istotnych warunków połączenia.

Nabycie własnych udziałów w celu połączenia

Cena nabycia własnych udziałów.

Nabycie udziałów spółki przejmowanej

Cena nabycia tych udziałów

Inna forma zapłaty niż określone wyżej

Wartość godziwa przedmiotu zapłaty

Zapłata następuje w różnych formach

Suma odpowiednich wartości, o których była mowa wyżej
Koszty poniesione bezpośrednio w związku z połączeniem powiększają cenę przejęcia. Koszty organizacji poniesione przy założeniu nowej spółki akcyjnej lub koszty podwyższenia kapitału zakładowego w celu połączenia zmniejszają kapitał zapasowy spółki przejmującej (lub spółki powstałej w wyniku połączenia), do wysokości nadwyżki wartości emisyjnej nad wartością nominalną akcji, a pozostałą część zalicza się do kosztów finansowych. Po tych wyjaśnieniach wracam do Pani pytania, dotyczącego księgowań związanych z przejęciem spółki, rozliczanym z punktu widzenia zasad rachunkowości metodą nabycia (chociaż, jak powiedziałem, w niektórych przypadkach właściwą może okazać się metoda łączenia udziałów). Księgowania wprowadza Pani na podstawie dokumentu "Polecenie księgowania", dopiero wówczas gdy zostaną przygotowane wszystkie dane do ich wprowadzenia. Chodzi tu przede wszystkim o omówioną wcześniej wycenę aktywów i zobowiązań spółki przejętej w wartości godziwej. Z technicznego punktu widzenia, dogodnym jest korzystanie do opracowywania danych z arkusza kalkulacyjnego, np. popularnego Excela. Rozliczanie (wprowadzenie danych) dotyczących połączenia metodą nabycia polega w gruncie rzeczy na sumowaniu poszczególnych pozycji aktywów i pasywów spółki przejmującej, według wartości księgowej, z odpowiednimi pozycjami aktywów i pasywów spółki przejętej, według wartości godziwej, ustalonej na dzień połączenia. Ponieważ w księgach spółki przejmującej istnieją stany aktywów i pasywów według wartości księgowej, zabieg ten polega na "doksięgowaniu" danych dotyczących spółki przejętej, ale po dokonaniu wyceny w wartości godziwej. Kapitał (fundusz) własny spółki przejętej, ustalony na dzień połączenia jako aktywa netto według wartości godziwej podlega wyłączeniu. W tym miejscu może Pani zadać pytanie: dlaczego? Otóż w spółce przejmującej ewidencjonowana jest "cena przejęcia", tj. zmniejszenie aktywów lub powstanie zobowiązania wobec udziałowców spółki przejętej - zapisy na stronie Ma odpowiednich kont. Jak wyjaśniłem, cena przejęcia podlega porównaniu z aktywami netto spółki przejętej, wprowadzonymi do ksiąg spółki przejmującej, w celu ustalenia różnicy wykazywanej w postaci dodatniej lub ujemnej wartości firmy, o czym była wcześniej mowa. Wartość aktywów netto spółki przejętej (tj. różnica pomiędzy wartością aktywów i zobowiązań ustalonych w wartości godziwej) nie jest wprowadzana jedną kwotą, ale w odpowiednich pozycjach - na właściwe konta syntetyczne, również przy uwzględnieniu zapisów w ewidencji szczegółowej (analitycznej). Gdyby nie zostało dokonane wyłączenie kapitału własnego (w równowartości aktywów netto) spółki przejętej, nastąpiło by wówczas, podczas sumowania, "zdublowanie" tej wartości z ceną przejęcia. Powinna Pani również pamiętać, że w bilansie połączonych spółek wyłączeniu podlegają wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym charakterze. Podstawa prawna:
- art. 12 ust. 1 - 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694),
- art. 44b ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694),
- art. 64 ust. 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694),
- art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694). Autor: Tadeusz Waślicki, biegły rewident Odpowiedź udzielona: 20 grudnia 2002 r.
Ostatnia aktualizacja: 17.02.2009