Pytanie: W związku z zakupem większej partii towarów do firmy dostajemy rabaty związane z upustem i zmniejszeniem cen towarów, które zakupiliśmy wcześniej (faktury korygujące powodujące zmniejszenie kosztów do faktur wystawionych dużo wcześniej). Kontrahenci wystawiają faktury korygujące do różnych partii w różnych okresach związanych z zakupami, zmniejszając podstawę do opodatkowania. Jak ujmować to w KPiR, jeżeli chodzi o koszty związane z zakupem? Czy musimy wracać do faktur zaksięgowanych we wcześniejszych miesiącach i pomniejszać koszty związane z zakupem towarów, czy możemy robić to, pomniejszając koszty związane z otrzymanie takich faktur korygujących na bieżącym miesiącu.
Odpowiedź: Faktury korygujące należy rozliczyć na bieżąco.
Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów.
Na podstawie art. 22 ust. 4 updof koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
W przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów - co do zasady - uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu, co wynika z treści art. 22 ust. 6b updof.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają regulacji wskazujących do jakiego momentu odnieść należy korekty wystawionych faktur, wynikające z otrzymywanych od kontrahentów faktur korygujących.
Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach lub inne dowody.
Dowody sporządzane w celu skorygowania zapisu, mogą mieć postać: noty księgowej, faktury korygującej lub noty korygującej. Nabywca dokonuje korekty zapisów w podatkowej księdze po otrzymaniu tego typu dokumentu od sprzedawcy.
Dokumenty korygujące służą więc generalnie do usuwania błędów zawartych w części określającej między innymi, przedmiot i wartość sprzedaży, jak również mogą być wystawione w przypadku skorygowania innych błędów np. dotyczących sprzedawcy i nabywcy.
Dowody sporządzane w celu skorygowania zapisu stanowią dla nabywcy podstawę poprawienia błędów w zapisach księgowych odpowiednio po stronie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów. Co do okresu do którego korekta powinna być odniesiona, należy mieć na względzie ustalenie, czy sporządzenie korekty jest konsekwencją wystawienia pierwotnej faktury, która błędnie dokumentuje stan faktyczny (wówczas faktura ta winna być księgowana wstecz do okresu zaewidencjonowania faktury pierwotnej), czy też sporządzenie faktury korygującej jest konsekwencją czynników, które miały miejsce już po sporządzeniu faktury pierwotnej (wówczas należy ewidencjonować ją w dacie wystawienia).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż faktury korygujące rozliczyć należy na bieżąco.
Stanowisko takie potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w piśmie nr ITPB1/415-732/10/WM, z 12 października 2011 r., gdzie czytamy:
„(…)Z przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż w grudniu 2007 r. zawarła umowę z bankiem, której przedmiotem było wykonywanie w imieniu i na rzecz banku czynności agencyjnych. W dniu 31 grudnia 2007 r. kontrahent - bank wystawił na rzez Wnioskodawczyni fakturę VAT na kwotę 250.000 zł brutto, którą to fakturę zaksięgowano w kol. 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W dniu 31 maja 2009 r. współpraca została przez Wnioskodawczynię wypowiedziana, a bank zgodnie z umową zwrócił jej część poniesionych wydatków w wysokości 246.933 zł 74 gr. W dniu 29 maja 2009 r. bank wystawił fakturę VAT korekta do faktury z dnia 31 grudnia 2007 r. z kwotą 246.933 zł 74 gr ze znakiem minus.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w przedstawionej sytuacji pierwotna faktura prawidłowo dokumentowała zdarzenia gospodarcze będące przedmiotem umowy łączącej Wnioskodawczynię z bankiem, w związku z powyższym skorygowanie wysokości kosztów uzyskania przychodów powinno nastąpić w dacie wystawienia dowodu księgowego, będącego podstawą dokonania korekty zapisów w księdze, tj. w dacie wystawienia faktury korygującej (…)”.
Podstawa prawna: - art. 22 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 ze zm.) - updof,
- § 12 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 ze zm.).
- § 12 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 ze zm.).
