Sprawdź, czy liczba błędnych zapisów może przesądzać o umyślności ich wprowadzenia do ksiąg rachunkowych.
W świetle definicji zamieszczonej w art. 24 ust. 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości rzetelne są księgi rachunkowe, jeżeli dokonane w nich wpisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Rzetelność rozumiana jest więc w tym przepisie w sposób obiektywny. W tym sensie więc zamieszczone w księgach rachunkowych i w sprawozdaniu finansowym dane były nierzetelne, a przeprowadzone przez oskarżonego rozróżnienie na dane błędne i dane nierzetelne, zgodne z potocznym rozumieniem tych pojęć, nie pokrywa się z definicją ustawową.
Ponieważ jednak przypisane oskarżonemu przestępstwa z art. 61 ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (tekst jedn.: Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.) mają, jako ustawowe typy przestępstw, charakter umyślny -sąd w uzasadnieniu swego wyroku powinien wskazać, dlaczego i na jakiej podstawie przyjął, że oskarżony miał zamiar zamieszczania w księgach i w sprawozdaniu finansowym nierzetelnych danych.
Liczba błędnych zapisów nie przesądza o umyślności ich wprowadzenia do ksiąg. Możliwe jest przecież z pewnością umyślne wprowadzenie jednego nierzetelnego zapisu do księgi rachunkowej, jak też możliwe jest prowadzenie ksiąg w sposób bardzo niedbały i nieumyślne wprowadzenie do nich wielu niezgodnych z rzeczywistością zapisów (wyrok z dnia 30 maja 2001 r. Sądu Najwyższego, sygn. akt: II KKN 85/99).
Ponieważ jednak przypisane oskarżonemu przestępstwa z art. 61 ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (tekst jedn.: Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.) mają, jako ustawowe typy przestępstw, charakter umyślny -sąd w uzasadnieniu swego wyroku powinien wskazać, dlaczego i na jakiej podstawie przyjął, że oskarżony miał zamiar zamieszczania w księgach i w sprawozdaniu finansowym nierzetelnych danych.
Liczba błędnych zapisów nie przesądza o umyślności ich wprowadzenia do ksiąg. Możliwe jest przecież z pewnością umyślne wprowadzenie jednego nierzetelnego zapisu do księgi rachunkowej, jak też możliwe jest prowadzenie ksiąg w sposób bardzo niedbały i nieumyślne wprowadzenie do nich wielu niezgodnych z rzeczywistością zapisów (wyrok z dnia 30 maja 2001 r. Sądu Najwyższego, sygn. akt: II KKN 85/99).
