Nowości
RSS
Ważny od 2007-08-20 do 2007-12-31
Zmieni się wykaz miejscowości, w których może być pobierana opłata miejscowa
Minimalne warunki, które musi spełniać miejscowość, aby mogła być w niej pobierana opłata miejscowa uregulują nowe przepisy. Sprawdź, co się zmieni.
Opłata miejscowa, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm., dalej: upol), jest pobierana za każdy dzień pobytu od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych:
1) w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach,
2) w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz.U. nr 167, poz. 1399 z późn. zm.).
Minimalne warunki klimatyczne, krajobrazowe, umożliwiające pobyt osób w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych - jakie powinna spełnić miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, z uwzględnieniem zróżnicowanie warunków regionalnych i lokalnych, w drodze rozporządzenia ma określić Rada Ministrów (art. 17 ust. 3-4 upol).
Jak jest obecnie?
Dotychczas miejscowości, w których pobierana była opłata miejscowa ustalał wojewoda, na wniosek rady gminy, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska.
Od 1 stycznia 2006 r. najpierw Rada Ministrów, określa minimalne warunki, jakie powinna spełnić miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, a następnie, na podstawie art. 17 ust. 5 upol, rada gminy ustala miejscowości, odpowiadające warunkom określonym w tym rozporządzeniu, w których pobiera się opłatę miejscową (zmiany wprowadzone ustawą z 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej, Dz.U. nr 175, poz. 1462, z późn. zm.).
W obecnym stanie prawnym do czasu wydania rozporządzenia przez Radę Ministrów w sprawie opłaty miejscowej, nie jest możliwe nadanie statusu miejscowości, w której można pobierać opłatę miejscową, miejscowościom innym, niż wymienione w uchwałach, wydanych na podstawie art. 17 ust. 3 upol, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2006 r.
Jakie zmiany wprowadzi nowe rozporządzenie?
Projekt takiego rozporządzenia jest już gotowy. Rozporządzenie określa minimalne warunki:
1) klimatyczne,
2) krajobrazowe,
3) umożliwiające pobyt osób w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych,
- jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową.
Jest to minimum niezbędnych warunków (cech), od których spełnienia uzależniona będzie możliwość poboru w danej miejscowości opłaty miejscowej. Jednocześnie jest to też minimum konieczne dla zapewnienia osobom przybywającym do tych miejscowości - w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych - warunków niezbędnych dla realizacji tych celów.
Jak zakłada uzasadnienie do projektowanego rozporządzenia, możliwość poboru opłaty, a co za tym idzie obowiązek jej uiszczenia przez podmioty do tego zobligowane na mocy ustawy, powinny być bowiem skorelowane z rzeczywistym potencjałem miejscowości w zakresie stworzenia odpowiednich warunków m.in. dla wypoczynku czy tez uprawiania turystyki.
Projektowane rozporządzenie nie dotyczy miejscowości znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, gdyż o ile miejscowości te spełniają zasady określone w powołanych przepisach, to należy uznać, iż warunki do poboru opłaty miejscowej, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 2 upol, są spełnione.
Minimalne warunki niezbędne dla poboru opłaty miejscowej
Rozporządzenie przewiduje, że minimalne warunki klimatyczne to zachowanie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 6 czerwca 2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz.U. nr 87, poz. 796), jako gwarancji czystości powietrza, przynajmniej w stopniu, w jakim nie są przekroczone dopuszczalne poziomy w tym powietrzu substancji szkodliwych dla zdrowia, co do których prowadzony jest monitoring.
Za przesłankę spełnienia przez daną miejscowość omawianego warunku proponuje się uznać zachowanie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu na terenie strefy, na obszarze której położona jest ta miejscowość.
Jako minimalne warunki klimatyczne rozporządzenie przewiduje zachowanie w miejscowości dopuszczalnych poziomów hałasu, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. nr 120, poz. 826).
Proponuje się też, aby za minimalne warunki klimatyczne uznać zachowanie w miejscowości dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz.U. nr 192, poz. 1883).
Proponuje się przyjąć, że minimalne warunki krajobrazowe to występowanie - na terenie gminy, na obszarze której położona jest miejscowość - jednego z elementów środowiska przyrodniczego istotnych dla wypoczynku lub występowanie jednego z walorów krajoznawczych.
W ten sposób o spełnieniu minimalnych warunków krajobrazowych można będzie mówić, jeśli przynajmniej będą spełnione tylko pierwsze z wymienionych cech (przykładowo miejscowość będzie położona na terenie gminy, na obszarze której jest jezioro) lub tylko drugie z tych cech (przykładowo miejscowość będzie położona na terenie gminy, na obszarze której jest muzeum, zabytek architektury lub ogród botaniczny itp.).
Wyszczególnienie walorów krajoznawczych i elementów środowiska przyrodniczego zostało dokonane na podstawie literatury przedmiotu. Walory krajoznawcze zostały w niej zdefiniowane jako obiekty materialne lub przejawy kultury duchowej stanowiące przedmiot zainteresowania turystów, które mogą mieć formę przyrodniczą pochodzenia naturalnego bądź antropogeniczną, będącą wynikiem działalności człowieka.
W przepisach projektowanego rozporządzenia za minimalne warunki umożliwiające pobyt w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych uznano istnienie w miejscowości bazy noclegowej w obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których mogą być świadczone usługi hotelarskie w rozumieniu przepisów o usługach turystycznych.
Zgodnie z ustawą z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz.U. z 2004 r. nr 223, poz. 2268 z późn. zm.) obiekty hotelarskie to: hotele, motele, pensjonaty, campingi, domy wycieczkowe, schroniska młodzieżowe, schroniska i pola biwakowe. Usługi hotelarskie mogą być również w innych obiektach, jeśli spełniają minimalne wymagania określone w ustawie, w tym w pokojach gościnnych i w wynajmowanych przez rolników pokojach i miejscach na ustawianie namiotów w prowadzonych przez nich gospodarstwach rolnych.
Przepisy projektowanego rozporządzenia pozwolą na pobieranie opłaty miejscowej w miejscowościach, w których dotychczas opłata ta nie była pobierana, a które obecnie spełnią warunki określone w rozporządzeniu. Jednocześnie niektóre miejscowości, w których obecnie pobiera się opłatę, mogą nie spełnić minimalnych warunków, określonych w projektowanym rozporządzeniu; w takim przypadku opłata miejscowa nie będzie pobierana.
Autor: Dominika Chudzińska, prawnik
Ostatnia aktualizacja: 26.01.2009
Autor: Dominika Chudzińska
