Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnie kwestie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o VAT odnoszących się do zakładów pracy chronionej, które od 2000 r. zostały objęte nowymi zasadami ustalania kwoty podatku VAT podlegającej zwrotowi na ich rzecz.
W dniu 8 stycznia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny rozpozna pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy dotyczące zmiany zasad wyliczenia kwoty podatku VAT podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej (sygn. akt: P 6/07).
Sprawa dotyczy zgodności art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 95, poz. 1100) z art. 2 Konstytucji.
Podatnicy VAT prowadzący ZPCh w myśl art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 1999 r. byli całkowicie zwolnieni z wpłat należnego podatku do urzędu skarbowego.
Nowelizacja przepisu dokonana ustawą z 20 listopada 1999 r. spowodowała zmianę zasad wyliczenia kwoty VAT podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej. W wyniku nowelizacji zwolnienie to z dniem 1 stycznia 2000 r. zastąpione zostało obowiązkiem wpłat należności z tytułu VAT na konto właściwego urzędu skarbowego oraz uzyskaniem prawa do całkowitego lub częściowego zwrotu tych kwot przez urząd skarbowy na wniosek podatnika.
Zmianie uległy także zasady wyliczenia kwoty, którą organ mógł zwrócić w stosunku do tej, którą zakład pracy chronionej mógł zatrzymać na zasadach obowiązujących przed zmianą. Krótki okres, w jakim doszło do nowelizacji ustawy (ustawa nowelizująca z 20 listopada 1999 r., ogłoszona w Dz.U. z 30 listopada 1999 r., zaczęła obowiązywać od 1 stycznia 2000 r.) i brak przepisów przejściowych spowodował pogorszenie sytuacji prowadzących zakłady pracy chronionej.
Już w wyroku z 25 czerwca 2002 r. (sygn. akt.: K 45/01) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 nowelizacji w zakresie, w jakim zmienia zasady wyliczania kwoty VAT podlegającej zwrotowi na rzecz zakładu pracy chronionej jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku. Trybunał ograniczył krąg podmiotów, do których odnosiło się rozstrzygnięcie do prowadzących zakłady pracy chronionej, którym przyznano status zakładu pracy chronionej na okres trzech lat. Poza kręgiem adresatów wyroku pozostali prowadzący ZPCh, którzy decyzję o przyznaniu im takiego statusu uzyskali bezterminowo na podstawie ustawy z 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.
Podatnik prowadzący ZPCh, wystąpił z wnioskiem do organów skarbowych o stwierdzenie nadpłaty w VAT za poszczególne miesiące w latach 2000-2003. Organy obu instancji skarbowych odmówiły mu stwierdzenia nadpłaty. Uznały, że skoro przedsiębiorcy nadano status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony, nie można uznać, że należy on do kręgu adresatów określonych wyrokiem TK z 25 czerwca 2002 r. Podatnik zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując o legalności zaskarżonej decyzji, powziął wątpliwość co do zgodności kwestionowanego przepisu z Konstytucją, uznając kwestionowany przepis, za naruszający konstytucyjną zasadę równości.
Tekst opublikowano: 31 grudnia 2008 r.
Sprawa dotyczy zgodności art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 95, poz. 1100) z art. 2 Konstytucji.
Podatnicy VAT prowadzący ZPCh w myśl art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 1999 r. byli całkowicie zwolnieni z wpłat należnego podatku do urzędu skarbowego.
Nowelizacja przepisu dokonana ustawą z 20 listopada 1999 r. spowodowała zmianę zasad wyliczenia kwoty VAT podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej. W wyniku nowelizacji zwolnienie to z dniem 1 stycznia 2000 r. zastąpione zostało obowiązkiem wpłat należności z tytułu VAT na konto właściwego urzędu skarbowego oraz uzyskaniem prawa do całkowitego lub częściowego zwrotu tych kwot przez urząd skarbowy na wniosek podatnika.
Zmianie uległy także zasady wyliczenia kwoty, którą organ mógł zwrócić w stosunku do tej, którą zakład pracy chronionej mógł zatrzymać na zasadach obowiązujących przed zmianą. Krótki okres, w jakim doszło do nowelizacji ustawy (ustawa nowelizująca z 20 listopada 1999 r., ogłoszona w Dz.U. z 30 listopada 1999 r., zaczęła obowiązywać od 1 stycznia 2000 r.) i brak przepisów przejściowych spowodował pogorszenie sytuacji prowadzących zakłady pracy chronionej.
Już w wyroku z 25 czerwca 2002 r. (sygn. akt.: K 45/01) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 nowelizacji w zakresie, w jakim zmienia zasady wyliczania kwoty VAT podlegającej zwrotowi na rzecz zakładu pracy chronionej jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku. Trybunał ograniczył krąg podmiotów, do których odnosiło się rozstrzygnięcie do prowadzących zakłady pracy chronionej, którym przyznano status zakładu pracy chronionej na okres trzech lat. Poza kręgiem adresatów wyroku pozostali prowadzący ZPCh, którzy decyzję o przyznaniu im takiego statusu uzyskali bezterminowo na podstawie ustawy z 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.
Podatnik prowadzący ZPCh, wystąpił z wnioskiem do organów skarbowych o stwierdzenie nadpłaty w VAT za poszczególne miesiące w latach 2000-2003. Organy obu instancji skarbowych odmówiły mu stwierdzenia nadpłaty. Uznały, że skoro przedsiębiorcy nadano status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony, nie można uznać, że należy on do kręgu adresatów określonych wyrokiem TK z 25 czerwca 2002 r. Podatnik zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując o legalności zaskarżonej decyzji, powziął wątpliwość co do zgodności kwestionowanego przepisu z Konstytucją, uznając kwestionowany przepis, za naruszający konstytucyjną zasadę równości.
Tekst opublikowano: 31 grudnia 2008 r.
