RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal niedziela, 27 maja 2012 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Nowości » Archiwum nowości księgowych » Nowości księgowe 2002
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3
RSS
Ważny do 2007-12-31

Zmiany w ustawie o rachunkowości od 1 stycznia 2002 roku

Uwaga dokument dostępny jest tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

Nie jesteś jeszcze użytkownikiem
Portalu FK?

Tylko w Portalu FK:
  • jesteś na bieżąco ze zmianami w prawie
  • możesz indywidualnie skonsultować się z ekspertami
  • skorzystasz z bazy ponad 8 500 pytań i odpowiedzi
  • masz dostęp do licznych narzędzi ułatwiających pracę

Możesz wykupić też jednorazowy dostęp do tego artykułu przez:

SMS      lub      Zapłac on-line

Jak wiesz, od 1 stycznia 2002 r. obowiązuje ustawa o zmianie ustawy o rachunkowości (Dz.U. nr 113, poz. 1186 z 2000 r.), zwanej dalej uor. Poniżej zamieściliśmy przegląd najważniejszych przepisów, zawartych w zmienionej regulacji wraz z komentarzem.
Nowe definicje
W ustawie pojawiło się wiele nowych definicji. Jedną z nich jest definicja aktywów. Według niej aktywa to kontrolowane przez Ciebie zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości przyływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Jak widzisz, w nowej definicji nie ma mowy o własności, czy współwłasności. Zastąpienie własności przez kontrolowanie pomoże wyjaśnić kwestie sporne. Daną rzecz będziesz mógł uznać za składnik aktywów firmy, gdy będziesz sprawował nad nią kontrolę. Takie właśnie rozumienie pojęcia aktywa wykorzystano przy definicji leasingu finansowego.
Leasing finansowy
Jeśli Twoja firma (będąca korzystającym) zawrze umowę, zgodnie z którą przyjmie do odpłatnego korzystania (od finansującego) środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, to zaliczysz je do aktywów trwałych, tylko wtedy, gdy będzie spełniony co najmniej jeden z następujących warunków:
1) umowa przeniesie na Twoją firmę (czyli na korzystającego - wg uor, zwanego też leasingobiorcą - wg kc) własność przedmiotu leasingu po zakończeniu okresu, na który została zawarta;
2) umowa zawiera prawo do nabycia przez Twoją firmę przedmiotu leasingu po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia;
3) okres, na jaki została zawarta umowa, odpowiada co najmniej 75% przewidywanego okresu ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego;
4) suma opłat pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90% wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień. W sumie opłat uwzględniasz też wartość końcową przedmiotu umowy, którą Twoja firma z(korzystajacy) obowiązała się zapłacić za przeniesienie na nią własności tego przedmiotu. Do sumy opłat nie zaliczasz natomiast płatności za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie przedmiotu leasingu, jeżeli pokrywane one są niezależnie od opłat za używanie;
5) umowa zawiera przyrzeczenie finansującego (czyli leasingodawcy), że zawrze z Twoją firmą kolejną umowę o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłuży dotychczasową umowę na korzystniejszych warunkach;
6) umowa przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że to Twoja firma pokrywa wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego (leasingodawcę);
7) przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb Twojej firmy i tylko ona może go używać bez wprowadzania w nim istotnych zmian. Jeżeli podpisana umowa spełni choć jeden z powyższych warunków, wówczas wykażesz przedmiot leasingu w aktywach trwałych firmy (jako korzystającego) i będziesz go amortyzować. Natomiast finansujący (leasingodawca) wykaże w swoim bilansie należność.
Aktywa trwałe i obrotowe
Ustawa zmienia nazwy niektórych pozycji sprawozdania finansowego. Zamiast majątku trwałego i majątku obrotowego w Twoim bilansie będą aktywa trwałe oraz aktywa obrotowe. Nie będziesz już wykazywać finansowego majątku trwałego. Zamiast niego pojawią się inwestycje długoterminowe (obejmujące m.in. nieruchomości, akcje i udziały w innych jednostkach, udzielone pożyczki) oraz nowa pozycja - długoterminowe rozliczenia międzyokresowe (m.in. z tytułu odroczonego podatku dochodowego).
Spodziewać się również musisz zmiany klasyfikacji Twoich aktywów obrotowych. Będziesz je dzielić na:
- zapasy,
- należności krótkoterminowe (z podziałem na należności od jednostek powiązanych oraz od pozostałych jednostek),
- inwestycje krótkoterminowe (obejmujące dotychczasowe papiery wartościowe przeznaczone do obrotu oraz środki pieniężne),
- krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe.
Inną nowością jest wprowadzenie zasady, że zdarzenia, w tym operacje gospodarcze, będziesz ujmować w księgach rachunkowych i wykazywać w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną. Oznacza to, że przy księgowaniu konkretnego zdarzenia nie będziesz się kierować formą prawną (np. nazwą umowy), a jedynie treścią ekonomiczną.
Wycena aktywów i pasywów
Ustawa wprowadza też zmiany w zasadach wyceny aktywów i pasywów. Nowym pojęciem jest wartość godziwa. Za wartość tę przyjmuje się kwotę, za jaką dany składnik aktywów można by wymienić, a zobowiązanie uregulować na warunkach transakcji rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi, niepowiązanymi ze sobą stronami.
Definicja ta będzie Ci potrzebna np. do wyceny inwestycji krótkoterminowych, dla których nie istnieje aktywny rynek. Inwestycje te powinieneś wyceniać właśnie według wartości godziwej. Kolejną zmianą zasad wyceny jest nowy sposób traktowania dodatnich niezrealizowanych różnic kursowych. Dotychczas wykazywałeś je w bilansie jako przychody przyszłych okresów. Teraz zaliczysz je do przychodów finansowych. Uor wprowadza zupełnie nowe przepisy dotyczące umów o usługi. To zagadnienie nie było dotychczas uregulowane i w praktyce stosowałeś różne sposoby księgowania przychodów i kosztów związanych z takimi umowami, nie zawsze zachowując zasadę współmierności. "Nowa" uor wymaga od Ciebie, abyś przychody i koszty z tytułu umów o usługi rozpoznawał zgodnie z zasadą współmierności:
1. Przychody z wykonania niezakończonej usługi będziesz ustalać na dzień bilansowy proporcjonalnie do stopnia zaawansowania. Uor przewiduje kilka metod pomiaru stopnia zaawansowania - wybierzesz tę, która zapewni Ci największą wiarygodność. Stopień zaawansowania usługi będziesz mógł mierzyć:
- udziałem kosztów poniesionych od dnia zawarcia umowy do dnia ustalenia przychodu (czyli np. na koniec roku bilansowego) w całkowitych kosztach wykonania usługi,
- liczbą przepracowanych godzin bezpośrednich wykonania usługi,
- na podstawie pomiaru postępu wykonanych prac,
- inną metodą, jeśli odzwierciedla rzetelnie i jasno stopień zaawansowania prac.
2. Jeżeli nie będziesz mógł w sposób wiarygodny ustalić stopnia zaawansowania usługi na dzień bilansowy, wówczas przychód wykażesz w wysokości kosztów, jakie Twoja firma poniosła w danym okresie sprawozdawczym. Koszty te nie będą mogły być jednak wyższe od kosztów, których pokrycie w przyszłości przez zamawiającego jest prawdopodobne. Jeżeli przewidujesz, że w związku z wykonaniem usługi poniesiesz stratę, to musisz ją od razu odnieść na wynik finansowy.
3. Do kosztów wytworzenia niezakończonej usługi zaliczysz koszty, jakie Twoja firma poniesie od dnia zawarcia umowy do dnia bilansowego. Koszty wytworzenia, które można bezpośrednio przyporządkować przychodom, wpłyną na wynik finansowy Twojej firmy za ten okres sprawozdawczy, w którym przychody te wystąpiły. Koszty, które da się przyporządkować pośrednio, pokażesz jedynie w części, w której dotyczą danego okresu sprawozdawczego, zapewniając ich współmierność do przychodów. Nie później niż na dzień bilansowy będziesz musiał zweryfikować poprawność przyjętych metod ustalania stopnia zaawansowania usługi, a także przewidywanych całkowitych kosztów i przychodów z wykonania tej usługi. Jeśli konieczne będą korekty, to wpłyną one na wynik finansowy Twojej firmy w tym okresie sprawozdawczym, w którym dokonałeś weryfikacji.
Instrumenty finansowe
Kolejną nowością są przepisy dotyczące instrumentów finansowych.
Instrumentem finansowym jest kontrakt, który powoduje powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron i zobowiązania finansowego albo instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron, bez względu na to, czy wykonanie praw lub zobowiązań z kontraktu ma charakter bezwarunkowy czy warunkowy. Z kontraktu muszą wynikać skutki gospodarcze. W ustawie przyjęto następujące zasady wyceny instrumentów finansowych:
1) w momencie nabycia wszystkie aktywa i zobowiązania finansowe będziesz wyceniać według ceny rynkowej (uzyskanej lub zapłaconej),
2) na dzień bilansowy wycenisz:
- aktywa finansowe - według wartości rynkowej (z wyjątkiem papierów wartościowych o ustalonym terminie wykupu, które wycenicie według cen nabycia),
- zobowiązania finansowe - według pierwotnie ustalonej wartości. Zyski lub straty spowodowane wyceną na dzień bilansowy według cen rynkowych wpłyną odpowiednio na wynik finansowy Twojej firmy lub na kapitał z aktualizacji wyceny.
Podatek odroczony
Kolejna zmiana dotyczy podatku odroczonego. Dotychczasowe zapisy w uor były zbyt ogólne i firmy obliczały ten podatek według różnych metod.
Zgodnie ze zmienioną ustawą będziesz miał obowiązek tworzenia rezerw lub ustalania aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Podstawą obliczenia będą:
- przejściowe różnice między wartością aktywów i pasywów wykazywaną w Twoich księgach, a ich wartością podatkową oraz stratą podatkową możliwą do odliczenia w przyszłości (jest to tzw. metoda bilansowa),
- stawki podatku dochodowego, które będą obowiązywały w roku powstania obowiązku podatkowego.
Rezerwę i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego będziesz wykazywać w bilansie oddzielnie.
Łączenie się spółek
Uor w dotychczasowym brzmieniu nie zawierała przepisów dotyczących sposobu ujęcia w księgach i wykazania w sprawozdaniu finansowym skutków łączenia się spółek. Ponieważ takich połączeń zarówno na świecie, jak i w Polsce jest coraz więcej, konieczne stało się wprowadzenie odpowiednich uregulowań.
Możliwe są dwie sytuacje:
1) jedna spółka nabywa drugą spółkę,
2) żadna z łączących się spółek nie może być uznana za spółkę przejmującą (w ustawie określono jedenaście warunków, które łącznie muszą być spełnione, by taka sytuacja miała miejsce).
Jeżeli Twoja firma nabędzie inną spółkę, to połączenie będziesz rozliczać i ujmować w księgach rachunkowych metodą nabycia. Sporządzając bilans na dzień połączenia zsumujesz poszczególne aktywa i pasywa Twojej firmy, wycenione w wartości księgowej, z odpowiednimi pozycjami aktywów i pasywów spółki przejętej, wycenionymi w wartości godziwej. Różnicę między ceną rynkową a wartością godziwą aktywów netto spółki przejętej wykażesz jako wartość firmy w aktywach albo jako ujemną wartość firmy w pasywach. Jeśli Twoja firma połączy się z inną jednostką i nie da się określić, która ze stron była spółką przejmującą, zastosujesz metodę łączenia udziałów. Przy sporządzaniu bilansu będziesz się kierować wartościami księgowymi (a nie wartościami godziwymi). Jedynym problemem będzie zapewnienie jednolitych metod wyceny aktywów i pasywów obu spółek.
Sprawozdawczość
Ustawa wprowadza zmiany zakresu informacji, jakie będziesz wykazywać w sprawozdaniu finansowym. Sprawozdanie będzie się składać z:
- bilansu,
- rachunku zysków i strat,
- informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia.
Dane w sprawozdaniu będziesz mógł wykazywać w tysiącach złotych, jeżeli nie zniekształci to prezentowanego obrazu Twojej firmy.
W bilansie, poza wspomnianą wyżej zmianą nazewnictwa i układu niektórych pozycji, niewiele się zmienia. Będziesz jedynie musiał wykazywać należności, inwestycje oraz zobowiązania w podziale na te dotyczące jednostek powiązanych oraz pozostałych jednostek.
Pozostaną dwa warianty rachunku zysków i strat: kalkulacyjny i porównawczy, ale tylko w układzie drabinkowym (czyli na przemian przychody i koszty). Nowością będzie konieczność zapewnienia porównywalności danych za okres sprawozdawczy inny niż rok obrotowy. Oznacza to np., że przygotowując sprawozdanie za pierwsze sześć miesięcy bieżącego roku obrotowego będziesz musiał sporządzić rachunek zysków i strat za analogiczny okres (czyli za pierwsze sześć miesięcy) poprzedniego roku obrotowego. Jeśli przewidujesz, że Twoja firma zaprzestanie określonego zakresu działalności, mającej wpływ na wynik finansowy przyszłych okresów sprawozdawczych, to odpowiednie przychody i koszty z tym związane będziesz wykazywać odrębnie od przychodów i kosztów działalności kontynuowanej. Twoja firma jest producentem słodyczy. Postanowiła zamknąć dział produkcji cukierków i skupić się tylko na produkcji ciastek. W rachunku zysków i strat odrębnie wykażesz przychody i koszty związane z produkcją cukierków (działalność, której firma chce zaprzestać) oraz odrębnie te związane z produkcją ciastek (działalność kontynuowana). Zmieni się informacja dodatkowa. Jej pierwszą częścią będzie wprowadzenie do sprawozdania finansowego, gdzie opisujesz przyjęte zasady rachunkowości oraz przedstawiasz przyczyny i skutki ewentualnych zmian tych zasad w stosunku do roku poprzedzającego. W drugiej części zamieszczasz:
- dodatkowe informacje i objaśnienia do poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego,
- proponowany podział zysku lub pokrycia straty,
- podstawowe informacje dotyczące pracowników i organów Twojej firmy,
- inne informacje istotne dla zrozumienia sprawozdania finansowego. Jeżeli Twoja firma ma obowiązek corocznego badania sprawozdania finansowego, będziesz ponadto sporządzać zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym (jest to zupełna nowość) oraz rachunek przepływów pieniężnych (dotychczas zwany sprawozdaniem z przepływu środków pieniężnych). Autor: Katarzyna Włodarska, specjalista ds. szkoleń z zakresu rachunkowości w Ernst & Young Audit Sp. z o.o.
Ostatnia aktualizacja: 26.01.2009