Podpisana przez Prezydenta 16 października br. nowelizacja ustawy chorobowej zmienia zasady uwzględniania w podstawie wymiaru świadczeń chorobowych innych niż wynagrodzenie za pracę składników wynagrodzenia. Jakich składników wynagrodzenia nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dowiesz się z tekstu.
1. Dostosowanie ustawy chorobowej do wyroku TK
28 sierpnia br. Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Ustawa została podpisana przez Prezydenta 16 października br. a wejdzie w życie 12 listopada br.
Nowelizacja ustawy dotyczy dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 czerwca 2008 r. sygn. akt SK 16/06 (Dz.U. nr 119, poz.771).
Przypomnijmy, że Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 41 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm., dalej: ustawa chorobowa) rozumiany w taki sposób, że w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, od których pracownik uiścił składkę na ubezpieczenie chorobowe, a które nie są mu wypłacane za okres pobierania zasiłku chorobowego, jest niezgodny z Konstytucją RP.
W następstwie wyroku TK przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego oraz pozostałych świadczeń w razie choroby i macierzyństwa należy w zasadzie uwzględniać składniki wynagrodzenia, od których odprowadzana jest składka na ubezpieczenie chorobowe.
Zgodnie z § 2 pkt 24 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 z poźn. zm.) składniki wynagrodzenia, do których pracownik ma prawo w okresie pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego, w myśl postanowień układów zbiorowych pracy lub przepisów o wynagradzaniu, jeżeli są one wypłacane za okres pobierania tego wynagrodzenia lub zasiłków, nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
W związku z tym składniki wynagrodzenia, do których pracownicy zachowują prawo za okres niezdolności do pracy z powodu choroby i od których pracodawca nie potrącił za ten okres składek na ZUS, powinny być pominięte przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych.
2. Zmiany wprowadzone do ustawy zasiłkowej
Zauważmy, że postanowienia wyroku zostały wprowadzone w życie zarówno przez ZUS jak i przez pracodawców, a wielu ubezpieczonych otrzymało wyrównania z tytułu zaniżonych, zdaniem Trybunału, zasiłków.
Obecna regulacja stanowi wykonanie wyroku Trybunału obowiązującego od 7 lipca 2008 r. i tym samym wypełnia obowiązek dostosowania do niego systemu prawa.
Zatem, od 12 listopada br. zgodnie z nowym brzmieniem art.41 ust.1 ustawy chorobowej przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia:
- do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania tego zasiłku zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu,
- jeżeli są one wypłacane za okres pobierania tego zasiłku.
Podstawa prawna: ustawa z 28 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. nr 179, poz. 1383).
