Komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podwyższa do 500 zł limit kwoty zwolnienia dotyczącego jednorazowej wartości nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych od świadczeniodawcy w związku z promocją i reklamą. Sprawdź szczegóły.
Projekt nowelizacji ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: updof) zmienia pkt 68a w art. 21 ust. 1. Dzięki temu wzrośnie wartość nieodpłatnych świadczeń wolnych od podatku dochodowego z kwoty 100 zł do 500 zł.
Obecnie wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez podatnika zaliczana jest – w zależności od stosunku prawnego łączącego otrzymującego świadczenie z przekazującym to świadczenie oraz statusu tego pierwszego (przedsiębiorca, pracownik, emeryt, rencista itd.) – do rożnych źródeł przychodów: ze stosunku pracy.
Jeżeli otrzymującym jest pracownik a przekazującym pracodawca zastosowanie ma art. 12 ust. 1 updof), przy dochodach z działalności wykonywanej osobiście – jeżeli jest to rodzaj wynagrodzenia podatnika wykonującego ten rodzaj działalności - art. 11 ust. 1 i art. 13 updof, natomiast w przypadku dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej - art. 14 ust. 2 pkt 8 updof. W przypadku, gdy nieodpłatne świadczenie nie może zostać przyporządkowane do żadnego, zdefiniowanego co do nazwy, źródła przychodów zalicza się go do przychodów z pozostałych źródeł, według art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 updof. Tego rodzaju świadczenia stanowią przekazane przez świadczeniodawcę (przede wszystkim przedsiębiorcę) materiały promocyjne i reklamowe konkretnemu, znanemu z imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu, świadczeniobiorcy, kierowanych tylko do niego.
Od podatku dochodowego zwolniona jest wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z promocją lub reklamą, jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 100 zł (art. 21 ust. 1 pkt 68a updof). Zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie dokonywane jest na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
Tekst opublikowany: 18 marca 2009 r.
Obecnie wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez podatnika zaliczana jest – w zależności od stosunku prawnego łączącego otrzymującego świadczenie z przekazującym to świadczenie oraz statusu tego pierwszego (przedsiębiorca, pracownik, emeryt, rencista itd.) – do rożnych źródeł przychodów: ze stosunku pracy.
Jeżeli otrzymującym jest pracownik a przekazującym pracodawca zastosowanie ma art. 12 ust. 1 updof), przy dochodach z działalności wykonywanej osobiście – jeżeli jest to rodzaj wynagrodzenia podatnika wykonującego ten rodzaj działalności - art. 11 ust. 1 i art. 13 updof, natomiast w przypadku dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej - art. 14 ust. 2 pkt 8 updof. W przypadku, gdy nieodpłatne świadczenie nie może zostać przyporządkowane do żadnego, zdefiniowanego co do nazwy, źródła przychodów zalicza się go do przychodów z pozostałych źródeł, według art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 updof. Tego rodzaju świadczenia stanowią przekazane przez świadczeniodawcę (przede wszystkim przedsiębiorcę) materiały promocyjne i reklamowe konkretnemu, znanemu z imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu, świadczeniobiorcy, kierowanych tylko do niego.
Od podatku dochodowego zwolniona jest wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z promocją lub reklamą, jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 100 zł (art. 21 ust. 1 pkt 68a updof). Zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie dokonywane jest na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
Tekst opublikowany: 18 marca 2009 r.
