Wystawianie paragonów po otrzymaniu przedpłaty za towar - poznaj wyrok WSA

Spółka wystąpiła z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej, wskazując, że planuje rozpoczęcie sprzedaży wysyłkowej monet lub numizmatów, zakupywanych za pomocą strony internetowej. Należność z tytułu dostawy monet lub numizmatów będzie w całości płacona przed wysyłką poprzez opcję e-przelewy (klient wybiera na stronie internetowej opcję zapłaty za zamówienie, wchodzi na stronę internetową swojego banku lub stronę e-przelewy, zleca przelew, bank lub podmiot realizujący e-przelewy informuje Spółkę o zleconym przelewie), następnie monety lub numizmaty są pakowane przez firmę świadczącą obsługę wysyłkową i przesyłane do nabywcy. W powyższym stanie faktycznym w różnych momentach następuje otrzymanie przelewu, pakowanie przesyłki i wydanie towarów nabywcy.

Spółka zaznaczyła przy tym, że otrzymuje informację o otrzymanych wpłatach z opóźnieniem, wynikającym ze specyfiki świadczenia usług bankowych. Otrzymane wpłaty są księgowane przez banki w różnych godzinach, w tym w porze nocnej, jak również w dni wolne od pracy. Spółka, co do zasady, otrzymuje informację o wpłatach dopiero w kolejnym dniu roboczym, po otrzymaniu środków.

W tym stanie faktycznym Spółka zadała pytanie: kiedy powinna wystawiać paragon fiskalny dla udokumentowania sprzedaży monet lub numizmatów? Zdaniem Spółki może dokumentować sprzedaż w drodze wystawienia paragonu w dowolnym momencie (np. otrzymania płatności, pakowania wysyłki) przed wydaniem towaru nabywcy, pod warunkiem że wraz z towarem jest wydawany nabywcy paragon. Sprzedaż taka jest ujmowana w fiskalnym raporcie dobowym w dniu, w którym została faktycznie zaewidencjonowana.

Odpowiedzi, w imieniu Ministra Finansów, udzielił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, wydając interpretację indywidualną z 5 października 2009 r. (sygn. IPPP2/443-813/09-2/KK, publ. http://sip.mf.gov.pl/sip/).

Organ podatkowy uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe, wskazując, że „(…) zarówno uregulowania ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie określają terminu zaewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej w opisanej sytuacji.  Ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej powinno się odbywać z chwilą dokonania sprzedaży, nie później jednak niż w momencie powstania obowiązku podatkowego, czyli w przedmiotowej sprawie z chwilą otrzymania każdej z zaliczek czy też zapłaty za towar”.

W konsekwencji organ podatkowy uznał, że „(…) w opisanym zdarzeniu przyszłym, tj. dokonaniu całości zapłaty przed wysłaniem towaru, obowiązek podatkowy, a co za tym idzie, obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej powstanie z chwilą otrzymania zapłaty, tj. w dniu zaksięgowania należnej za towary kwoty na rachunku wnioskującego. Zdaniem tutejszego organu, z uwagi na fakt, iż towar jest wysyłany dopiero po otrzymani zapłaty, możliwe jest wystawienie paragonu i wysłanie go wraz z towarem w jednej paczce do kupującego. Paragon fiskalny, zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, winien być umieszczany w wysyłanych do nabywców paczkach”.

Spółka nie zgodziła się z otrzymaną interpretacją i - po bezskutecznym wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa - złożyła skargę na interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrzył skargę, wydając wyrok 17 czerwca 2010 r. (sygn. III SA/Wa 274/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Sąd uwzględnił skargę Spółki i uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

WSA w Warszawie zwrócił uwagę, że „(…) w większości wypadków spółka otrzymuje informacje o otrzymanej zapłacie po jakimś czasie”, co zostało pominięte przez organ podatkowy wydający interpretację indywidualną.

Uchybienie to zostało dostrzeżone przez organ podatkowy dopiero w odpowiedzi na skargę Spółki, gdzie czytamy, że „(…) dopuszczalne jest zaewidencjonowanie otrzymanej płatności na kasie rejestrującej z chwilą otrzymania wyciągu bankowego, w przedmiotowej sprawie będzie to pierwszy dzień roboczy po wznowieniu pracy firmy. Natomiast w przypadku, gdy Podatnik otrzyma te wyciągi w miesiącu następnym (po dacie wpłaty), również należy otrzymane płatności zaewidencjonować na kasie rejestrującej w dniu otrzymania wyciągu bankowego (tj. w pierwszym dniu roboczym po wznowieniu pracy firmy), z tym, że konieczne jest dodanie obrotu i kwoty podatku należnego z tych płatności do raportu okresowego miesiąca poprzedniego, w którym ona wpłynęła, bowiem jest to miesiąc powstania obowiązku podatkowego miesiącu następnym wartość ta powinna zostać odjęta z zaewidencjonowanego przychodu celem ustalenia prawidłowej wartości Przechodu podlegającego opodatkowaniu w danym miesiącu”.

Jak jednak wyjaśnił WSA w Warszawie, „(…) uzupełnienie odpowiedzi na interpretacje w odpowiedzi na skargę jest jednak nieskuteczne, gdyż odpowiedź na skargę nie stanowi załącznika do interpretacji i podatnik nie ma możliwości jej wykorzystania w celu obrony swoich działań przed organami podatkowymi”.

Wbrew pozorom WSA w komentowanym wyroku nie zajął stanowiska reprezentowanego przez Spółkę, że może ona dokumentować sprzedaż w drodze wystawienia paragonu w dowolnym momencie. W istocie Sąd uznał jedynie za nieprawidłowe stanowisko Ministra Finansów, że paragony powinny być wystawiane z chwilą otrzymania zapłaty, tj. w dniu zaksięgowania należnej za towary kwoty na rachunku wnioskującego.

W tej sytuacji spodziewać się należy, że w wydanej ponownie interpretacji indywidualnej Minister Finansów ponownie uzna stanowisko Spółki za nieprawidłowe, z tą różnicą, że zajmie stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę Spółki, tj. stanowisko dopuszczające wystawianie paragonów w pierwszym dniu roboczym po wznowieniu pracy firmy lub w dniu otrzymania wyciągu bankowego.

W mojej ocenie byłoby to stanowisko jak najbardziej prawidłowe. Uważam, że w sytuacji braku możliwości wystawienia paragonu w dacie powstania obowiązku podatkowego paragon należy wystawić w pierwszym możliwym momencie po powstaniu tego obowiązku. Nie jest zatem dopuszczalna pełna dowolność w tym zakresie.

Na marginesie zwrócić warto uwagę na niefrasobliwość Ministra Finansów (a ściślej - działającego w jego imieniu Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie), który dopiero w odpowiedzi na skargę dostrzegł i uwzględnił fakt, że w większości wypadków spółka otrzymuje informacje o otrzymanej zapłacie po jakimś czasie.

Gdyby stało się to wcześniej (choćby w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa), oszczędziłoby to najprawdopodobniej pracy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz pracy samego Ministra przy wydawaniu kolejnej interpretacji indywidualnej (oraz, rzecz jasna, kosztów z tym związanych).