Wynagrodzenie zasądzone przez sąd podlega opodatkowaniu

Podatniczka złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego od byłego pracodawcy wynagrodzenia w wyniku zawartej ugody. W wyniku sporu z pracodawcą, w związku z niezgodnym z prawem rozwiązaniem umowy o pracę oraz zobowiązaniami dotyczącymi wynagrodzenia za pracę, wypłaconych po ustaniu zatrudnienia, podatniczka wystąpiła do sądu pracy między innymi o:

• uznanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę,
• zasądzenie odszkodowania z tytułu niezgodnego w prawem rozwiązania umowy o pracę,
• ustalenia, że strony łączyła umowa na czas nieokreślony,
• wydanie nowego świadectwa pracy, z zamieszczoną informacją, że rozwiązanie umowy nastąpiło za wypowiedzeniem pracodawcy,
• zasądzenie wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

Postępowanie zakończyło się podpisaniem ugody, w której pracodawca zobowiązał się między innymi do zapłaty kwot z tytułu wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

Podatniczka wystąpiła do pracodawcy, aby wypłacone na podstawie ugody wynagrodzenie za godziny nadliczbowe wliczył do podstawy naliczenia świadczeń chorobowych i na nowo przeliczył zasiłek chorobowy. Pracodawca odmówił ponownego przeliczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, w związku z wypłatą należności za godziny nadliczbowe i inne świadczenia, gdyż uznał, że na podstawie ugody sądowej podatniczce przyznano ogólną kwotę odszkodowania, na którą składały się różne roszczenia objęte żądaniem pozwu. Swoje stanowisko uzasadnił tym, że ugoda nie wymieniała enumeratywnie świadczeń, okresów, za jakie zostały przyznane i ich wysokości.

Pracodawca wypłacił więc kwotę zasądzoną ugodą, jednak bez potrącenia zaliczki na podatek dochodowy.

Na pytanie, czy pracodawca, wypłacając po ustaniu zatrudnienia należności ze stosunku pracy, z tytułu przepracowanych godzin nadliczbowych, zasądzonych ugodą sądową, jest obowiązany obliczyć i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy, w sytuacji gdy ugoda nie zawiera enumeratywnego wymienienia świadczeń, co do kwoty a szczegółowe wyliczenie dochodzonych należności zawarte jest w pozwie i aktach sprawy sądowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko podatniczki za prawidłowe (interpretacja indywidualna z 19 lutego 2009 r., sygn.: IPPB2/415-1565/08-2/AS).

W uzasadnieniu organ podatkowy stwierdził, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: updof).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 updof, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Zgodnie zaś z art. 11 ust. 1 updof, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 -16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 updof, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Wypłacona byłej pracownicy kwota stanowiła w rzeczywistości wypłatę zaległego wynagrodzenia za przepracowane godziny nadliczbowe po ustaniu stosunku pracy, a nie odszkodowanie. Zatem wypłacone byłej pracownicy świadczenie, jako związane ze stosunkiem pracy, należy zatem zakwalifikować do przychodów określonych w przepisie art. 12 ust. 1 updof, jako przychód ze stosunku pracy.

Pracodawca, jako płatnik dokonujący wypłaty tego rodzaju przychodów, był obowiązany do poboru zaliczki i przekazania jej na rachunek właściwego urzędu skarbowego, zgodnie z zasadami podanymi w art. 32 i art. 38 updof.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podkreślił też, że gdyby pracodawca wypłacał pracownikowi wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, w sposób i na zasadach Kodeksu pracy, od wynagrodzeń tych byłby zobowiązany pobrać zaliczki na podatek dochodowy. Zatem pracownik otrzymujący przychód z tego źródła, jakkolwiek uzyskany w terminie późniejszym, nie może być w uprzywilejowanej sytuacji podatkowej, w stosunku do innych pracowników, otrzymujących takie przychody w terminie.

Tekst opublikowany: 17 marca 2009 r.

Hubert Składnik, prawnik