Sprawdź, czy możesz zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dokonane po upływie terminu.
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 7 października 2009 r. (sygn.: ILPB3/423-549/09-2/ŁM), udzielił odpowiedzi na pytanie czy zapis podatnik może zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodu odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, jeśli środki finansowe zostaną wpłacone po upływie określonego terminu.
Na czym polegał problem?
Spółka z o.o. wystąpiła z wnioskiem o interpretację indywidualną dotyczącą przepisów art. 16 ust. 1 pkt 9 lit b ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop). W spółce został utworzony zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Środki finansowe przewidziane z corocznego odpisu podstawowego wynikające z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, zostały przelane po terminie (20 listopada 2009 r.), niezgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 z późn. zm., dalej: ustawa o zakładowym funduszy świadczeń socjalnych), który to zakreśla termin przelewu środków na wyodrębnione konto funduszu w terminie do 30 maja (75% środków funduszu) i 30 września (pozostałe przewidziane środki).
W związku z tym spółka powzięła wątpliwość, czy w takiej sytuacji ma prawo dokonane odpisy zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodu, jeśli środki finansowe zostały wpłacone po upływie terminu określonego w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
W związku z tym spółka powzięła wątpliwość, czy w takiej sytuacji ma prawo dokonane odpisy zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodu, jeśli środki finansowe zostały wpłacone po upływie terminu określonego w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
Jakie było stanowisko podatnika?
W opinii spółki, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b updop, wpłaty dokonane na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych obciążają pracodawcę i stanowią koszt uzyskania przychodu, jeśli środki pieniężne stanowiące równowartość odpisów przewidzianych w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych zostały wpłacone na rachunek bankowy funduszu. Stają się one kosztem uzyskania przychodu w dacie faktycznej wpłaty.
Jakie stanowisko zajął organ podatkowy?
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek funduszu.
Ponadto przepis art. 6 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych stanowi, że odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a, oraz kwoty wypłaconych świadczeń urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności pracodawcy.
W myśl art. 6 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, równowartość dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych zgodnie z art. 5, 13 i 14 na dany rok kalendarzowy pracodawca przekazuje na rachunek bankowy funduszu w terminie do dnia 30 września tego roku, z tym że w terminie do dnia 31 maja tego roku przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75% równowartości odpisów, o których mowa w art. 5 ust. 1-3.
Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek funduszu.
Ponadto przepis art. 6 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych stanowi, że odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a, oraz kwoty wypłaconych świadczeń urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności pracodawcy.
W myśl art. 6 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, równowartość dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych zgodnie z art. 5, 13 i 14 na dany rok kalendarzowy pracodawca przekazuje na rachunek bankowy funduszu w terminie do dnia 30 września tego roku, z tym że w terminie do dnia 31 maja tego roku przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75% równowartości odpisów, o których mowa w art. 5 ust. 1-3.
Tym samym przepis art. 6 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych nakłada na pracodawców obowiązek przekazywania na odrębny rachunek bankowy równowartości dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych zgodnie z art. 5, 13 i 14 na dany rok kalendarzowy w terminie do dnia 30 września tego roku. Niedokonanie w wymaganym terminie wpłat na rachunek funduszu nie powoduje utraty prawa do zaliczenia odpisu do kosztów uzyskania przychodów. Odpis taki będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dopiero z chwilą faktycznego przekazania środków na konto bankowe funduszu.
Tym samym, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dokonany w terminie późniejszym, niż wynikający z zapisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, może zostać zaliczony przez spółkę w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie faktycznego przekazania środków na konto funduszu.
Tekst opublikowany: 5 stycznia 2010 r.
