Przekonaj się, czy można wystawiać w dowolnym języku unijnym faktury VAT i faktury korygujące dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie UE, jak i na terytorium kraju.
W niedawno wydanej interpretacji indywidualnej (sygn.: IPPP2/443-277/09-2/IK) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie udzielił odpowiedzi na pytanie dotyczące języka faktur VAT oraz faktur korygujących dokumentujących sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju.
Spółka, podatnik VAT, zarejestrowana na potrzeby VAT na terenie Polski zamierzała wystawiać faktury VAT oraz faktury korygujące w języku angielskim dokumentujące sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju. Spółka chciała się upewnić czy możne wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w dowolnym języku unijnym dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie UE oraz na terytorium kraju.
W opinii spółki, ani ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm, dalej: ustawa o VAT), ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie określają języka, w którym powinna zostać wystawiona faktura VAT i faktura korygująca. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 28 listopada 2008 (Dz.U. nr 212, poz. 1337) w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których mają zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług określone zwroty jak: FAKTURA VAT, KOREKTA, FAKTURA KORYGUJĄCA, ORYGINAŁ, KOPIA itp., powinny pojawić się w treści faktury w języku polskim
Nie ma tym samym przeszkód do ujęcia faktury sporządzonej w języku obcym w ewidencjach od podatku od towarów usług. Przepisy nie narzucają bowiem formy prowadzenia ewidencji. Istotne jest wyłącznie, aby zawierała wszystkie te elementy, które są niezbędne do prawidłowego wypełniania deklaracji. Przepisy unijne a w tym Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r.) w art. 231 stanowi, iż do celów kontrolnych państwa członkowskie mogą wymagać tłumaczenia na język danego kraju faktur dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych na ich terytorium oraz faktur otrzymanych przez podatników mających siedzibę na ich terytorium.
Z powyższego zdaniem spółki wynika, że dla udokumentowania transakcji na terytorium kraju jak i Unii Europejskiej spółka może wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w języku obcym uznawanym za język urzędowy obowiązujący na obszarze Unii Europejskiej.
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.
W myśl §5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 212, poz. 1337), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:
Spółka, podatnik VAT, zarejestrowana na potrzeby VAT na terenie Polski zamierzała wystawiać faktury VAT oraz faktury korygujące w języku angielskim dokumentujące sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju. Spółka chciała się upewnić czy możne wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w dowolnym języku unijnym dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie UE oraz na terytorium kraju.
W opinii spółki, ani ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm, dalej: ustawa o VAT), ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie określają języka, w którym powinna zostać wystawiona faktura VAT i faktura korygująca. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 28 listopada 2008 (Dz.U. nr 212, poz. 1337) w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których mają zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług określone zwroty jak: FAKTURA VAT, KOREKTA, FAKTURA KORYGUJĄCA, ORYGINAŁ, KOPIA itp., powinny pojawić się w treści faktury w języku polskim
Nie ma tym samym przeszkód do ujęcia faktury sporządzonej w języku obcym w ewidencjach od podatku od towarów usług. Przepisy nie narzucają bowiem formy prowadzenia ewidencji. Istotne jest wyłącznie, aby zawierała wszystkie te elementy, które są niezbędne do prawidłowego wypełniania deklaracji. Przepisy unijne a w tym Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r.) w art. 231 stanowi, iż do celów kontrolnych państwa członkowskie mogą wymagać tłumaczenia na język danego kraju faktur dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych na ich terytorium oraz faktur otrzymanych przez podatników mających siedzibę na ich terytorium.
Z powyższego zdaniem spółki wynika, że dla udokumentowania transakcji na terytorium kraju jak i Unii Europejskiej spółka może wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w języku obcym uznawanym za język urzędowy obowiązujący na obszarze Unii Europejskiej.
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.
W myśl §5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 212, poz. 1337), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:
- imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,
- numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11,
- numer kolejny faktury oznaczonej jako FAKTURA VAT,
- dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury,
- nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
- miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług,
- cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),
- wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto),
- stawki podatku,
- sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu,
- kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,
- kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
Stosownie do §13 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:
- numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
- dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem,
- kwotę i rodzaj udzielonego rabatu,
- kwotę zmniejszenia podatku należnego.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:
- zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT,
- zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.
Przepisy §5 ust. 5-7 i §7 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.
Faktury korygujące powinny zawierać wyraz KOREKTA albo wyrazy FAKTURA KORYGUJĄCA.
Zgodnie z §14 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej:
Faktury korygujące powinny zawierać wyraz KOREKTA albo wyrazy FAKTURA KORYGUJĄCA.
Zgodnie z §14 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej:
- numer kolejny oraz datę jej wystawienia,
- dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny
Przepisy §5 ust. 5-7, §7 i §13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że wprawdzie polska ustawa o VAT, a w szczególności przepis art. 106 ust. 1 ani też przepisy wykonawcze tj. przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - §5, ani ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie regulują obowiązującego języka urzędowego.
Zgodnie natomiast z Dyrektywą Nr 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego podatku od wartości dodanej Dz. U. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r., Nr 347. 1), która w art. 231 zawiera m.in. postanowienie, że faktury mogą być wystawiane w każdym z języków unijnych. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że można wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w dowolnym języku unijnym dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju.
Tekst opublikowany: 28 grudnia 2009 r.
- kwotę podwyższenia ceny bez podatku
- kwotę podwyższenia podatku należnego.
Przepisy §5 ust. 5-7, §7 i §13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że wprawdzie polska ustawa o VAT, a w szczególności przepis art. 106 ust. 1 ani też przepisy wykonawcze tj. przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - §5, ani ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie regulują obowiązującego języka urzędowego.
Zgodnie natomiast z Dyrektywą Nr 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego podatku od wartości dodanej Dz. U. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r., Nr 347. 1), która w art. 231 zawiera m.in. postanowienie, że faktury mogą być wystawiane w każdym z języków unijnych. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że można wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w dowolnym języku unijnym dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju.
Tekst opublikowany: 28 grudnia 2009 r.
