16 lipca br. Sejm przyjął nowelizację ustawy o języku polskim. Nowela ustawy o języku polskim dostosowuje przepisy do postanowień wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Przeczytaj tekst i dowiedz się, w jakim języku pracodawca będzie mógł zawrzeć umowę o pracę z pracownikiem niebędącym obywatelem RP?
Projektowana ustawa zmieniająca ustawę o języku polskim stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 września 2005 r. (sygn. akt K 38/04). TK stwierdził, że przepis art. 8 ust. 2 i 3 ustawy z 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. nr 90, poz. 999 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 5 ustawy z 2 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o języku polskim (Dz. U. nr 92, poz. 878) jest niezgodny z Konstytucją RP.
Jak jest teraz?
Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami, a w szczególności z art. 7 ustawy o języku polskim na terytorium RP przy m.in. wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy używa się języka polskiego, jeżeli:
1. osoba świadcząca pracę ma miejsce zamieszkania na terytorium RP w chwili zawarcia umowy oraz
2. umowa ma być wykonana lub wykonywana na terytorium RP.
Powyższe przepisy stosuje się również do dokumentów i informacji, których obowiązek sporządzenia lub podania wynika z odrębnych przepisów, np. informacja o warunkach zatrudnienia dla pracownika.
Przypomnijmy, że do 30 czerwca 2006 r. przepisy ustawy o języku polskim przewidywały możliwość sporządzenia umowy z zakresu prawa pracy w wersji lub wersjach obcojęzycznych. Jednak, jeżeli strony nie postanowiły inaczej, podstawą wykładni takich dokumentów była ich wersja w języku polskim.
Na wniosek osoby świadczącej pracę będącego obywatelem innego niż RP państwa członkowskiego Unii Europejskiej umowa o pracę lub inny dokument wynikający z zakresu prawa mogła być sporządzona w języku obcym. Ponadto umowa o pracę lub inny dokument wynikający z zakresu prawa pracy mogła być sporządzona w języku obcym na wniosek osoby świadczącej pracę, niebędącej obywatelem polskim, także w wypadku, gdy pracodawca miał obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub miał siedzibę w tym państwie”.
Przepisy te, a w szczególności art.8 ust.2 i ust.3 zostały uznane za niezgodne z Konstytucją RP i uchylone 30 czerwca 2006 r.
W uzasadnieniu wyroku TK stwierdził, że: „regulacja zawarta w ust. 2 art. 8 ustawy o języku polskim, ułatwia ona, poprzez odwołanie się do formalnego kryterium swobody stron, przyjmowanie przez pracownika niekorzystnych dla niego postanowień umowy o pracę. Rozwiązanie to, dopuszczając de facto posługiwanie się w ramach m.in. stosunków pracowniczych językiem niezrozumiałym dla konsumenta i pracownika, narusza gwarancje ochronne zawarte w art. 76 Konstytucji”.
Jak będzie?
Nowelizacja przyjęta przez Sejm 16 lipca br. przewiduje możliwość zawarcia umowy o pracę z obcokrajowcem w języku obcym.
Oznacza to, że zgodnie z nowymi przepisami pracodawca będzie mógł zawrzeć z pracownikiem umowę o pracę w:
1. w wersji lub wersjach obcojęzycznych obok wersji polskojęzycznej (podstawą wykładni będzie wersja w języku polskim, jeśli osoba świadcząca pracę jest obywatelem RP),
2. tylko w wersji obcojęzycznej na wniosek osoby świadczącej pracę władającej tym językiem obcym, w którym sporządzana ma być umowa, jeśli osoba taka została pouczona o możliwości sporządzenia umowy w języku polskim.
Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Ustaw.
Podstawa prawna: ustawa o zmianie ustawy o języku polskim (druk sejmowy nr 1895).
