Nowości
RSS
Ważny od 2007-12-20 do 2007-12-31
Uwaga! Pracodawca, który niezgodnie z przepisami zwolni pracownika może zapłacić dużo wyższe odszkodowanie niż określone w przepisach!
Dnia 27 listopada 2007 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną dotyczącą odszkodowania za bezpodstawne rozwiązanie umowy o pracę. Po rozpatrzeniu sprawy Trybunał orzekł, że jeżeli pracodawca zwolni pracownika z naruszeniem przepisów, będzie musiał wypłacić mu wyższe odszkodowanie niż określone w przepisach. Więcej na ten temat dowiesz się z tekstu.
Jak wspomnieliśmy, Trybunał Konstytucyjny na posiedzeniu 27 listopada 2007 r. orzekł, że art. 58 w zw. z art. 300 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy rozumiany w ten sposób, że wyłącza dochodzenie innych niż określone w art. 58 Kodeksu pracy roszczeń odszkodowawczych, związanych z bezprawnym rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP (SK 18/05).
Przypomnijmy, że art. 58 Kodeksu pracy przewiduje odszkodowanie dla pracownika za rozwiązanie z nim umowy bez wypowiedzenia (tzw. rozwiązanie dyscyplinarnie) z naruszeniem przepisów.
| Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. |
W związku z niesłusznym rozwiązaniem umowy o pracę w tym trybie pracownik mógł dochodzić odszkodowania, które nie mogło dotąd przekraczać 3-miesięcznego wynagrodzenia pracownika.
| Odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Jeżeli rozwiązano umowę o pracę, zawartą na czas określony albo na czas wykonania określonej pracy, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące. |
Trybunał zniósł to ograniczenie i stwierdził, że kwestionowane przepisy naruszają prawa majątkowe bezprawnie zwolnionego z pracy, w sposób sprzeczny z zasadami sprawiedliwości. Naruszenie zasady sprawiedliwości społecznej polega na uniemożliwieniu pracownikowi uzyskania pełnego naprawienia szkody wyrządzonej bezprawnym rozwiązaniem stosunku pracy.
Jak stwierdził Trybunał, rozwiązanie to jest szczególnie niesprawiedliwe, w sytuacji gdy pracodawca, przy rozwiązaniu stosunku pracy, rażąco naruszył przepisy prawa w taki sposób, że można mu przypisać winę umyślną w postaci zamiaru bezpośredniego (gdy miał pełną tego świadomość) lub ewentualnego.
Jeżeli to pracownik wyrządzi szkodę pracodawcy (czyli jest odwrotna sytuacja) przez nienależyte wywiązywanie się z obowiązków pracowniczych, przepisy prawa pracy ograniczają jego odpowiedzialność tylko wówczas, gdy wyrządził szkodę nieumyślnie. W razie umyślnego wyrządzenia szkody pracownik jest zobowiązany do jej naprawienia w pełnej wysokości, tj. zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
Trybunał Konstytucyjny, stwierdził, że zasada sprawiedliwości społecznej, wyrażona w Konstytucji RP, nie pozwala na to, aby pracodawca był pod tym względem traktowany lepiej kosztem naruszenia praw pracownika, którego bezprawnie zwolnił z pracy.
Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.
Autor: Anna Kostecka konsultant prawny
Ostatnia aktualizacja: 26.01.2009
Autor: Anna Kostecka
