RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal wtorek, 25 listopada 2014 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Nowości » Nowości księgowe III kwartał 2008 » Archiwum nowości księgowych » Nowości księgowe 2008
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3
RSS
Ważny od 2008-09-02 do 2008-12-31

Utrata wartości aktywów w świetle MSR 36 – wybrane zagadnienia

Co to jest wartość godziwa i jak ją ustalać? Co to jest wartość użytkowa i wartość odzyskiwalna? Jaki przesłanki świadczą o utracie wartości? Sprawdź, jakie procedury wprowadziły regulacje międzynarodowe w zakresie ujmowania i ustalania wielkości odpisów z tytułu utraty wartości aktywów.


W toku realizowanej działalności gospodarczej mogą wystąpić sytuacje w których kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości przewidywanych korzyści ekonomicznych. Dochodzi wówczas do tzw. utraty wartości na skutek której jego wartość podlega korekcie - obniżeniu.

Co to jest odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości?

Zgodnie z zakresem definicyjnym, odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości jest nadwyżką wartości bilansowej danego składnika aktywów lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne nad jego wartością odzyskiwalną.


Rysunek 1. Odpis aktualizacyjny

Wartość odzyskiwalna odpowiada wyższej z wartości:
  • wartości godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży - jest to kwota możliwa do uzyskania ze sprzedaży składnika aktywów (lub zespołów ośrodków wypracowujące przepływy pieniężne) na warunkach rynkowych pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi stronami transakcji, po potrąceniu kosztów zbycia,
  • wartości użytkowej - jest to bieżąca, szacunkowa wartość przyszłych przepływów pieniężnych, których uzyskania oczekuje się z tytułu dalszego użytkowania składnika aktywów lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne.


Rysunek 2. Wartość odzyskiwalna

Do jakich aktywów stosujesz standard?

Standard stosujesz przede wszystkim do aktywów trwałych. Procedur określonych w standardzie nie możesz natomiast stosować do:
  • zapasów – stosujesz MSR 2 Zapasy,
  • aktywów, które powstają w toku realizacji umów budowlanych – stosujesz MSR 11 Umowy o usługę budowlaną,
  • aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego – stosujesz MSR 12 Podatek dochodowy,
  • aktywów z tytułu świadczeń pracowniczych – stosujesz MSR 19 Świadczenia pracownicze,
  • aktywów finansowych – stosujesz MSR 39 Aktywa finansowe,
  • nieruchomości inwestycyjnych wycenianych w wartości godziwej – stosujesz MSR 40 Nieruchomości inwestycyjne,
  • aktywów biologicznych związanych z działalnością rolniczą wycenianych w wartości godziwej pomniejszonej o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą – stosujesz MSR 41 Rolnictwo,
  • odroczonych kosztów przejęcia oraz wartości niematerialnych, które wynikają z kontraktowych praw ubezpieczyciela na mocy umowy ubezpieczeniowej, w rozumieniu MSSF4 Umowy ubezpieczeniowe,
  • aktywów trwałych (lub zespołów aktywów przeznaczonych do zbycia) przeznaczonych do zbycia zgodnie z postanowieniami MSSF 5 Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana.

Przesłanki wskazujące na możliwość wystąpienia utraty wartości

Poniżej przedstawiam przykładowe przesłanki, które mogą świadczyć o utracie wartości składnika aktywów. Jeżeli wystąpi chociaż jedna z nich musisz dokonać formalnego szacunku wartości odzyskiwalnej.

Przesłanki pochodzące z zewnętrznych źródeł informacji:
  • zaistnienie większej utraty wartości rynkowej danego składnika aktywów, od tej której można byłoby się spodziewać w wyniku upływu czasu i zwykłego użytkowania,
  • wystąpienie lub występnie w niedalekiej przyszłości znaczących i niekorzystnych dla jednostki zmian o charakterze technologicznym, rynkowym, gospodarczym lub prawnym w otoczeniu, w którym jednostka prowadzi działalność lub na rynkach, na które przeznacza składniki aktywów,
  • wystąpienie w ciągu okresu wzrostu rynkowych stóp procentowych lub innych rynkowych stóp zwrotu z inwestycji i prawdopodobne jest, że wzrost ten wpłynie na stopę dyskontową stosowaną do wyliczenia wartości użytkowej danego składnika aktywów i istotnie obniży wartość odzyskiwalną składnika aktywów,
  • wartość bilansowa aktywów netto jest wyższa od wartości ich rynkowej kapitalizacji.

PRZYKŁAD
Przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją opon samochodowych zakupiło w czerwcu 2005 r. maszynę produkcyjną. Na dzień 31 grudnia 2007 r. wartość bilansowa składnika majątku wynosi 126.563,50 zł. Jednostka stosuje do wyceny model oparty na wartości historycznej. Na skutek postępu technologicznego wartość rynkowa podobnych maszyn spadła do poziomu 100.000 zł. Wartość użytkowa wynosi natomiast 95.000 zł. Koszty zbycia kształtują się na niskim poziomie w związku z czym nie są brane pod uwagę. Aby ustalić wartość odzyskiwalną należy porównać wartość użytkową z wartością godziwą pomniejszoną o koszty sprzedaży i wybrać wartość wyższą. W tym przypadku wartość odzyskiwalna wynosi 100.000 zł. Ponieważ bieżąca wartość księgowa jest wyższa od wartości odzyskiwalnej należy stwierdzić, że doszło do utraty wartości składnika. Odpis aktualizujący wynosi zatem 26.563,50 zł (126.563,50 – 100.000).

Sposób księgowania związany jest z modelem wyceny, jaki został wybrany przez jednostkę. W tym przypadku należy dokonać następujących zapisów:
Wn Pozostałe koszty operacyjne 26.563,50
Ma Odpisy aktualizujące 26.563,50.

Jeżeli natomiast jednostka stosowałaby model oparty na wartości przeszacowanej, to w pierwszej kolejności należałoby pomniejszyć kapitał z aktualizacji wyceny, który powstał na skutek przeszacowania w górę.

Przesłanki pochodzące z wewnętrznych źródeł informacji:
  • dostępność dowodów na to, że nastąpiła utrata przydatności danego składnika aktywów lub doszło do jego fizycznego uszkodzenia,
  • wystąpienie lub wystąpienie w niedalekiej przyszłości znaczących i niekorzystnych dla jednostki zmian dotyczących zakresu lub sposobu, w jaki dany składnik jest użytkowany, np. plan zaniechania działalności lub restrukturyzacji,
  • dostępność dowodów pochodzących ze sprawozdawczości wewnętrznej na to, że ekonomiczne wyniki uzyskiwane przez dany składnik są lub w przyszłości będą gorsze od oczekiwanych:
- przepływy pieniężne wydatkowane na nabycie danego składnika aktywów lub późniejsze zapotrzebowanie na środki pieniężne przeznaczane na eksploatację i/lub konserwację tego składnika aktywów są znacznie wyższe, niż kwoty pierwotnie przewidziane w budżecie na te cele,
- rzeczywiste przepływy pieniężne netto, zysk lub strata z działalności operacyjnej wiążąca się z tym składnikiem aktywów są na znacznie gorszym poziomie niż odpowiednie kwoty przewidziane w budżecie,
- nastąpił znaczny spadek w stosunku do budżetu przepływów pieniężnych netto lub zysku z działalności operacyjnej lub znaczny wzrost przewidzianej w budżecie straty, wiążącej się z danym składnikiem aktywów,
- wystąpiły straty operacyjne lub wypływy pieniężne netto wiążące się z danym składnikiem aktywów, po podsumowaniu wyników bieżącego okresu z przyszłymi wynikami przewidzianymi w budżecie.

Wycena wartości odzyskiwalnej

Ustalając wartość odzyskiwalną wybierasz wyższą z dwóch wartości: wartość godziwą lub wartość użytkową. Oznacza to, że nie musisz zawsze ustalać tych dwóch wielkości. Jeżeli jedna z nich jest wyższa od wartości bilansowej, to wówczas musisz szacować drugą z wymienionych kwot.

PRZYKŁAD
Spółka posiada maszynę produkcyjną o wartości bilansowej 40.000 zł. Wartość godziwa składnika na dzień bilansowy wynosi 45.000 zł. Nie ma zatem koniczności ustalania wartości użytkowej, ponieważ wartość godziwa jest większa od wartości bilansowej.

W szczególnych przypadkach wartość użytkowa może odpowiadać wartości godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku aktywów przeznaczonych do zbycia, ponieważ przyszłe przepływy pieniężne składają się głównie z przychodów ze sprzedaży netto.

Określanie wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia

Zgodnie z regulacjami międzynarodowymi najlepszym źródłem ustalania wartości godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży danego składnika aktywów jest ważna umowa sprzedaży zawarta na warunkach rynkowych, po uwzględnieniu kosztów krańcowych, które mogą być przypisane bezpośrednio do czynności zbycia danego składnika aktywów.

Jeżeli brak jest ważnej umowy, za wartość godziwą pomniejszoną o koszty sprzedaży przyjmuje się wartość rynkową skorygowaną o koszty jego zbycia.

Sytuacja jest bardziej skomplikowana, jeżeli nie ma zarówno ważnej umowy, jak i aktywnego rynku. Wówczas wartość godziwą pomniejszoną o koszty sprzedaży należy ustalić w oparciu o najbardziej wiarygodne informacje, jakimi dysponujesz na dzień bilansowy, które to dotyczą transakcji pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi stronami.

Do kosztów, które pomniejszają wartość godziwą zaliczasz:
  • koszty usług prawnych,
  • opłaty skarbowe,
  • obciążenia podatkowe związane z transakcją sprzedaży,
  • koszty usunięcia składnika aktywów,
  • inne koszty bezpośrednie poniesione w celu doprowadzenia składnika do stanu umożliwiającego sprzedaż.

Wartością godziwą pomniejszoną o koszty sprzedaży nie może być cena sprzedaży ustalona pod przymusem, chyba że kierownictwo zmuszone jest do przeprowadzenia natychmiastowej sprzedaży.

Zasady określania wartości użytkowej aktywów trwałych

Wartość użytkowa stanowi jeden z elementów niezbędnych do określenia wartości odzyskiwalnej aktywów.

W tym celu musisz:
  • oszacować przyszłe wpływy i wypływy pieniężne pochodzące z dalszego użytkowania składnika aktywów oraz z tytułu jego ostatecznego zbycia,
  • zastosować odpowiednią stopę dyskontową do tych przyszłych przepływów pieniężnych.

Szacując wartość użytkową danego składnika aktywów musisz uwzględnić następujące elementy:
  • szacunkową prognozę przyszłych przepływów pieniężnych, które zgodnie z oczekiwaniami, jednostka może uzyskać z tytułu danego składnika aktywów,
  • oczekiwania dotyczące ewentualnych zmian kwot lub terminów wystąpienia powyższych przyszłych przepływów pieniężnych,
  • wartość pieniądza w czasie odzwierciedloną przez bieżącą wolną od ryzyka stopę procentową,
  • wpływ niepewności związanej z naturą danego składnika aktywów na jego cenę,
  • inne czynniki, takie jak brak płynności, które uczestnik rynku może odzwierciedlić w wycenie wartości przyszłych przepływów pieniężnych, jakie jednostka oczekuje uzyskać z danego składnika aktywów.

Przy szacowaniu przyszłych przepływów pieniężnych jednostka musi spełnić następujące wymogi:
  • prognozy dotyczące przepływów pieniężnych powinny opierać się na racjonalnych założeniach. W większym stopniu należy wykorzystać dowody pochodzenia zewnętrznego,
  • prognozy dotyczące przepływów pieniężnych powinny opierać się na najnowszym i zatwierdzonym przez kierownictwo budżecie/planie finansowym oraz powinny wyłączać wszelkie szacunkowe wpływy lub wypływy środków pieniężnych, które zgodnie z oczekiwaniami, jednostka może uzyskać z tytułu przyszłej restrukturyzacji lub doskonalenia lub ulepszenia wyników wytwarzanych przez dany składnik aktywów. Prognozy oparte na takim budżecie/planie finansowym powinny obejmować okres maksymalnie pięciu lat, chyba że przyjęcie okresu dłuższego jest uzasadnione,
  • szacunkowe prognozy dotyczące przepływów pieniężnych w okresach wykraczających poza okres objęty najnowszym budżetem/planem finansowym powinny być przeprowadzone jako ekstrapolacja prognoz opartych na budżecie/planie finansowym, przy zastosowaniu stałej lub malejącej stopy wzrostu na kolejne lata, chyba że przyjęcie rosnącej stopy wzrostu jest uzasadnione. Taka stopa wzrostu nie może być wyższa od długoterminowej średniej stopy wzrostu dla produktów, sektorów przemysłowych lub kraju czy też krajów, w których jednostka prowadzi działalność lub dla rynku, na którym składnik aktywów jest użytkowany, chyba że przyjęcie wyższej stopy jest uzasadnione.

Szacując wartość przyszłych przepływów pieniężnych bierzesz pod uwagę:
  • prognozy dotyczące wpływów z tytułu dalszego użytkowania,
  • prognozy dotyczące wypływów środków pieniężnych jakie muszą nastąpić, aby mogło dojść do wygenerowania wpływów łącznie z wypływami odnoszącymi się do przygotowania aktywów do użytkowania,
  • przepływy pieniężne netto z tytułu zbycia składnika aktywów na koniec jego okresu użytkowania.

Nie uwzględniasz w przepływach pieniężnych przyszłych wpływów lub wypływów pieniężnych, których wystąpienia oczekuje się w związku z przyszłą restrukturyzacją, do której jednostka jeszcze się nie zobowiązała, wypływów lub wpływów pieniężnych dotyczących działalności finansowej oraz przepływów dotyczących podatku dochodowego.

W praktyce może się zdarzyć, że jednostka planuje poczynić pewne inwestycje w składniku aktywów, które to przyczynią się do wzrostu generowanych przepływów. Standard stanowi, że do czasu poniesienia przez jednostkę tych wydatków nie wliczasz szacunkowych przyszłych wpływów pieniężnych, które - zgodnie z oczekiwaniami - nastąpią na skutek takich inwestycji.

Przepływy pieniężne w walutach obcych

W myśl postanowień MSR 36 przyszłe przepływy pieniężne musisz szacować w walucie, w której powstaną. Następnie je dyskontujesz z zastosowaniem stopy dyskontowej odpowiedniej dla danej waluty. Tak uzyskaną wartość bieżącą przeliczasz, posługując się kursem wymiany stosowanym na dzień bilansowy przy transakcjach z natychmiastową dostawą lub płatnością (typu spot).

Stopa dyskontowa

Stopa dyskontowa, którą ustalasz musi być stopą przed opodatkowaniem i musi odzwierciedlać bieżącą ocenę wartości pieniądza w czasie oraz ryzyko związane z danym składnikiem aktywów, o które szacunki przyszłych przepływów nie zostały jeszcze skorygowane.

Za podstawę szacunku stopy dyskontowej możesz przyjąć:
  • średnioważony koszt kapitału danej jednostki (WACC),
  • krańcową stopę kredytu (zadłużenia) jednostki,
  • inne rynkowe stopy pożyczek lub kredytów.

Techniki szacowania wartości bieżącej do ustalania wartości użytkowej

Ustalając wartość użytkową danego składnika musisz w pierwszej kolejności ustalić przyszłe przepływy pieniężne. Następnie - w oparciu o ustaloną stopę dyskontową - ustalasz wartość bieżącą przepływów.

Regulacje międzynarodowe przewidują dwie techniki ustalania wartości użytkowej, a mianowicie technikę tradycyjną i technikę oczekiwanych przepływów pieniężnych.

Technika tradycyjna polega na wykorzystaniu pojedynczej sekwencji przepływów szacunkowych przepływów pieniężnych oraz jednej stopy dyskontowej. Ustalone przepływy pieniężne są następnie dyskontowane. Podejście tradycyjne jest łatwiejsze, jednak nie zawsze może być stosowane. Dotyczy to w sytuacji, gdy stopa dyskontowa nie może być ustalona w oparciu o informacje pochodzące z rynku.

PRZYKŁAD
Przedsiębiorstwo produkcyjno handlowe Calarex zajmuje się produkcją kompletów porcelanowych. Jednostka zakupiła maszynę produkcyjną. Na dzień bilansowy wartość bilansowa składnika wynosi 507.489,26 zł. Jednostka zakłada, że maszyna będzie generować w poszczególnych latach następujące wpływy:
2009 – 320.000 zł
2010 – 250.000 zł
2011 – 230.000 zł.
Wydatki w związane z generowanymi wpływami przedstawiają się następująco:
2009 – 112.000 zł
2010 – 88.000 zł
2011 – 80.000 zł.
Oszacowana stopa procentowa wynosi 8%. Przewidywana cena sprzedaży wynosi 200.000 zł.
Aby ustalić wartość użytkową należy zdyskontować poszczególne przepływy pieniężne.
(320.000 – 112.000)/1,08 + (250.000-88.000)/1,082 + (230.000 – 80.000)/1,083 + 200.000/1,083=609.322,80 zł.
W omawianym przypadku nie należy dokonywać odpisu aktualizującego, ponieważ wartość użytkowa jest większa od wartości bilansowej.

Kolejną techniką jest technika oczekiwanych przepływów pieniężnych. W tej technice nie wykorzystujesz pojedynczego, najbardziej prawdopodobnego przepływu środków, a rozpatrujesz scenariusze, czyli wszystkie możliwe sytuacje dotyczące prawdopodobnych przepływów pieniężnych. Podejście to, w przeciwieństwie do pierwszego podejścia, opiera się na bardziej szczegółowo określonych założeniach wyceny.

PRZYKŁAD
Przedsiębiorstwo z poprzedniego przykładu skonstruowało budżet wpływów i wydatków na potrzeby ustalenia wartości użytkowej przy zastosowaniu techniki oczekiwanych przepływów pieniężnych. Jednostka zakłada, że maszyna, której wartość bilansowa wynosi 507.489,26 zł, będzie generować w poszczególnych latach następujące wpływy:
2009 – 320.000 zł
2010 – 250.000 zł
2011 – 230.000 zł.
Wydatki w związane z generowanymi wpływami przedstawiają się następująco:
2009 – 112.000 zł z prawdopodobieństwem 85% lub 145.000 zł z prawdopodobieństwem 15%
2010 – 88.000 zł z prawdopodobieństwem 85% lub 113.000 zł z prawdopodobieństwem 15%
2011 – 80.000 zł z prawdopodobieństwem 85% lub 103.000 zł z prawdopodobieństwem 15%.
Oszacowana stopa procentowa wynosi 8%. Szacuje się że cena sprzedaży wyniesie 200.000 zł.

Rok
2009
2010
2011
Wpływ
320.000,00
250.000,00
230.000,00
Koszty wariant I
112.000,00
88.000,00
80.000,00
Koszty wariant II
145.000,00
113.000,00
103.000,00
Przepływ wariant I
208.000,00
162.000,00
150.000,00
Przepływ wariant II
175.000,00
137.000,00
127.000,00
Sprzedaż
200.000,00
Wartość oczekiwana przepływu
203.050,00
158.250,00
346.550,00
Współczynnik dyskontujący
1,08
1,1664
1,259712
Wartość bieżąca
188.009,26
135.673,87
275.102,56
Razem wartość bieżąca przepływów
598.785,69
Wartość oczekiwana została obliczona w następujący sposób, np. dla 2009 r. (208.000 × 85% + 175.000 × 15%) = 203.050 zł.
Ustalona w ten sposób wartość użytkowa wynosi 598.785,69 zł i jest wyższa od wartości bilansowej, w związku z czym nie doszło do utraty wartości składnika.

Odwrócenie odpisu aktualizującego z tytułu trwałej utraty wartości

Zgodnie z MSR 36 na każdy dzień bilansowy musisz ocenić, czy występują przesłanki wskazujące na to, że odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości, który był ujęty w okresach ubiegłych w odniesieniu do danego składnika aktywów, z wyjątkiem wartości firmy, jest zbędny, albo powinien być zmniejszony. Jeśli takie przesłanki występują, musisz oszacować wartość odzyskiwalną tego składnika aktywów.

W tym celu musisz przeanalizować przesłanki pochodzące z zewnętrznych i wewnętrznych źródeł informacji.

Przesłanki pochodzące z zewnętrznych źródeł informacji:
  • wzrost wartości rynkowej danego składnika aktywów,
  • wystąpienie korzystnych dla jednostki zmiany o charakterze technologicznym, rynkowym, gospodarczym lub prawnym w otoczeniu, w którym jednostka prowadzi działalność lub też na rynkach, na które dany składnik aktywów jest przeznaczony,
  • w ciągu roku nastąpiła obniżka rynkowych stóp procentowych lub innych rynkowych stóp zwrotu z inwestycji i prawdopodobne jest, że obniżka ta wpłynie na stopę dyskontową stosowaną do wyliczenia wartości użytkowej danego składnika aktywów i istotnie podwyższy wartość odzyskiwalną składnika aktywów.

Przesłanki pochodzące z wewnętrznych źródeł informacji:
  • występnie zmian dotyczących zakresu lub sposobu, w jaki dany składnik aktywów jest obecnie użytkowany lub będzie użytkowany. Do takich zmian zalicza się nakłady, które zostały poniesione w ciągu okresu, w celu ulepszenia lub zwiększenia wyników uzyskiwanych z tytułu składnika aktywów lub na restrukturyzację działalności, do której dany składnik aktywów należy;
  • dowody pochodzące ze sprawozdawczości wewnętrznej świadczące o tym, że ekonomiczne wynik danego składnika aktywów są lub będą w przyszłości lepsze od oczekiwanych.

PRZYKŁAD
Przedsiębiorstwo posiada maszynę o wartości brutto 200.000 zł. Dokonane odpisy amortyzacyjne wynoszą 35.255 zł, zaś odpis z tytułu utraty wartości 15.000 zł. Wartość bilansowa wynosi 149.745 zł. Na dzień bilansowy ustalono ponownie wartość odzyskiwalną składnika aktywów i wyniosła ona 153.800 zł. W omawianym przypadku należy dokonać odwrócenia odpisu aktualizującego o kwotę 4.055 zł. Kwota ta podlega ujęciu jako pozostałe przychody operacyjne. Księgowania będą przebiegać w następujący sposób:
Wn Odpisy z tytułu trwałej utraty wartości 4.055 zł
Ma Pozostałe przychody operacyjne 4.055 zł

Nie odwracasz odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości tylko na skutek upływu czasu (określany czasem terminem „odwracanie” dyskonta), nawet jeśli wartość odzyskiwalna tego składnika aktywów przewyższa jego wartość bilansową.

Wartość bieżąca przyszłych wpływów pieniężnych wzrasta w miarę przybliżania się terminu ich realizacji. W konsekwencji wartość użytkowa składnika aktywów może osiągać wartość wyższą od jego wartości bilansowej. Mimo to potencjał użytkowy składnika aktywów nie wzrasta, zatem nie ma podstaw do odwracania odpisu aktualizacyjnego.

Ujawnienia dotyczące odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości aktywów trwałych

Zgodnie z MSR 36 w stosunku do każdej grupy aktywów musisz ujawnić:
  • kwotę odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości ujętą w rachunku zysków i strat w ciągu danego okresu oraz pozycję rachunku zysków i strat, do której został włączony odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości,
  • kwotę odwrócenia odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości ujętą w rachunku zysków i strat w ciągu okresu oraz pozycję rachunku zysków i strat, w której dokonano odwrócenia odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości,
  • kwotę odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości przeszacowanych składników aktywów, która w ciągu okresu została odniesiona bezpośrednio na kapitał własny,
  • kwotę odwrócenia odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości przeszacowanych składników aktywów, która w ciągu okresu została odniesiona bezpośrednio na kapitał własny.

Ustawa o rachunkowości a regulacje międzynarodowe

Poniżej przedstawiam różnice występujące między ustawą o rachunkowości a MSR 36:
  • ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.), podobnie jak i MSR 36 odnosi się do problemu trwałej utraty wartości. Regulacje krajowe jednak odmiennie reguluje zagadnienia dotyczące trwałej utraty wartości aktywów. Zgodnie z art. 28 ust. 7 trwała utrata wartości zachodzi wtedy, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych. Wówczas dokonujesz odpisu aktualizującego doprowadzającego wartość składnika aktywów wynikającą z ksiąg rachunkowych do ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku - do ustalonej w inny sposób wartości godziwej. Nie określa się natomiast co należy rozumieć przez przyszłe korzyści ekonomiczne. Regulacje międzynarodowe ściśle odnoszą się do wartości bilansowej danego składnika oraz jego wartości odzyskiwanej;
  • ustawa stanowi, iż w przypadku zmiany technologii produkcji, przeznaczenia do likwidacji, wycofania z używania lub innych przyczyn powodujących trwałą utratę wartości środka trwałego, dokonuje się - w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych - odpowiedniego odpisu aktualizującego jego wartość. MSR 36 podaje natomiast przesłanki, które mogą świadczyć o utracie wartości, a wystąpienie, których powinno skłonić do dalszej oceny problemu. Z literalnego brzmienia ustawy o rachunkowości wynika, że wystąpienie pewnych zdarzeń obliguje do dokonania odpisu.

Warto jednak podkreślić, że rozwinięcie przepisów ustawy zawiera KSR 4 Utrata wartości aktywów, w którym szczegółowo przedstawiono procedury ustalania, ujmowania i wykazywania w sprawozdaniu finansowym odpisów aktualizujących wartość bilansową aktywów jednostki.

Tekst opublikowany: 2 września 2008 r.

Dokumenty o zbliżonej tematyce

Nie jesteś jeszcze użytkownikiem konta Premium Portalu FK?

Tylko w Portalu FK:

  • filmy szkoleniowe dotyczące najbardziej popularnych tematów w księgowości (np.: podatków dochodowych, VAT, rachunkowości), prowadzone przez uznanych ekspertów.
  • informacje o planowanych i aktualnych zmianach przepisów księgowo-podatkowych,
  • wiarygodne interpretacje zmian przygotowane przez zaufanych ekspertów,
  • możliwość indywidualnej konsultacji z ekspertem,
  • mnóstwo wzorów dokumentów, m.in.: deklaracje i formularze do ZUS i dokumenty związane z kontrolą Urzędu Skarbowego.

Strona używa plików cookies.

Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookie w przeglądarce.
Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki.