7 maja br. Sejm po uwzględnieniu poprawek Senatu uchwalił ostateczny tekst ustawy nowelizującej ustawę o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców. Znowelizowane przepisy dotyczą głównie sposobu prowadzenia przez pracodawcę ewidencji czasu pracy kierowców oraz przypadków jej udostępniania i przechowywania. Ustawa ma celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Więcej przeczytasz w tekście.
1. Ewidencja czasu pracy
Obecnie zgodnie z art.25 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.u. nr 92, poz. 879 z późn. zm.) pracodawca prowadzi dla kierowców ewidencję czasu pracy niezależnie od stosowanego systemu czasu pracy i sposobu wynagradzania za godziny nadliczbowe i za pracę w porze nocnej, w rozliczeniu dobowym, tygodniowym i przyjętym okresie rozliczeniowym. Na wniosek kierowcy pracodawca powinien udostępnić mu ewidencję czasu pracy.
Po wejściu w życie nowelizacji ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca będzie miał obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy kierowców w formie:
1) zapisów na wykresówkach;
2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;
3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;
4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności;
5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.
Jeżeli chodzi o możliwość jej udostępniania, to nadal będzie to na wniosek kierowcy. Ponadto ustawa dodaje, że ewidencję czasu pracy pracodawca będzie miał obowiązek przechowywać przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.
2. Kierowca wykonujący pracę w porze nocnej
Obecnie zgodnie z art. 21 ustawy o czasie pracy kierowców, w przypadku, gdy praca jest wykonywana w porze nocnej, przez co najmniej 4 godziny, czas pracy kierowcy nie może przekraczać 10 godzin w danej dobie. Zgodnie z zaproponowanym brzmieniem przepisu art.21, czas pracy kierowcy nie będzie mógł przekraczać 10 godzin w danej dobie w przypadku pracy wykonywanej w porze nocnej. Jak z powyższego wynika, nie ma znaczenia, przez ile godzin kierowca wykonuje pracę w porze nocnej, ale sam fakt świadczenia takiej pracy.
Propozycja zmiany art. 21 ustawy o czasie pracy kierowców jest związana z wymogami określonymi w art. 3 lit. i oraz art. 7 ust. 1 dyrektywy 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz. Urz. WE L 80 z 23 marca 2002 r., str. 35; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 5, t. 4, str. 224).
W uzasadnieniu do projektu rząd wskazał, że ustawa w obowiązującym brzmieniu nie realizuje obowiązku wykonania dyrektywy 2002/15/WE. Artykuł 3 lit. i dyrektywy definiuje pojęcie „pracy w porze nocnej”, jako każdą pracę wykonywaną w porze nocnej. Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy zobowiązuje państwa członkowskie UE do podjęcia środków niezbędnych w celu zapewnienia, że jeśli wykonywana jest praca w porze nocnej, dobowy czas pracy nie przekracza 10 godzin w każdym 24 godzinnym okresie. W związku z tym, art. 21 ustawy o czasie pracy kierowców, który uzależnia maksymalny dobowy czasu pracy (10 godzin) od wykonywania pracy w porze nocnej, przez co najmniej 4 godziny, jest niezgodny z dyrektywą.
Ustawa ma wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Ustaw.
Podstawa prawna: - art.21 i art. 25 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.u. nr 92, poz. 879 z późn. zm.),
- ustawa z 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców (druk sejmowy nr 1589).
- ustawa z 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców (druk sejmowy nr 1589).
