RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal poniedziałek, 28 lipca 2014 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Nowości » Archiwum nowości księgowych » Nowości księgowe 2010 » Nowości księgowe I kwartał 2010
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3
RSS
5.01.2010

Sprzedaż komisowa

Sprawdź, jak prawidłowo wykazać przychód w przypadku sprzedaży komisowej.
W interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2009 r. (sygn.: ITPB1/415-682/09/MM) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, jak ustalić przychód należny przy sprzedaży komisowej, jakiej części ceny nie należy zaliczać do przychodów należnych oraz czy prowizja netto jest przychodem ze sprzedaży komisowej.

Na czym polegał problem?

Podatnik prowadzący sprzedaż komisową samochodów używanych, przyjmując samochody do komisu podpisywał z komitentami umowę pośrednictwa sprzedaży, w której określał cenę samochodu oraz prowizję dla komisu, przy czym komitent zachowywał pełne prawa do swojego samochodu do czasu sprzedaży go nabywcy. Prowizję z tytułu sprzedaży podatnik ujmował w kolumnie 7 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, pomimo tego że faktura VAT marża oraz paragon z kasy fiskalnej opiewały na całą należność, którą płacił nabywca samochodu, tj. należność za samochód która przekazywana była komitentowi oraz prowizja komisu.

Zdaniem podatnika, nie ponosząc kosztów zakupu samochodu, nie mógł wykazać po stronie przychodów wartości sprzedawanych samochodów. W przypadku komisu świadczył bowiem wyłącznie usługę i właśnie należność za tę usługę stanowiła jego przychód.

Jakie było stanowisko organów podatkowych?

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: updof), za przychód z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami z działalności gospodarczej są więc kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Zdaniem Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie pojęcia kwota należna, determinuje ono bowiem rozumienie przychodu z działalności gospodarczej. Przepisy podatkowe nie definiują tego pojęcia, konieczne jest zatem odwołanie się do słownikowego rozumienia tego pojęcia. W myśl Słownika języka polskiego należny, to przysługujący, należący się komuś. Z kolei czasownik należeć się oznacza tyle co przysługiwać komuś, stanowić dług, powinność, zapłatę.

A zatem, przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. Należność wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia, jak i do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Ponieważ podatnik prowadził działalność gospodarczą w zakresie komisu samochodów używanych i zdarzenia gospodarcze dla potrzeb podatku dochodowego ewidencjonował w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, wzajemne rozliczenie sprzedaży dokonywane pomiędzy komitentem i komisantem następowało poprzez obniżenie kwoty sprzedaży uzyskanej przez komisanta o kwotę należnej mu prowizji.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał, że w celu ustalenia jakie kwoty stanowią przychody z działalności gospodarczej polegającej na przyjmowaniu w komis samochodów należy odnieść się do regulacji prawnych zawartych w art. 765-773 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: kc). W myśl art. 765 kc, przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym. Ponadto, w myśl art. 766 kc, komisant powinien wydać komitentowi wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, w szczególności powinien przelać na niego wierzytelności, które nabył na jego rachunek. (…).

W świetle powyższego, czynności komisanta wobec osoby trzeciej są podejmowane na rachunek komitenta. Umowa komisu mająca za przedmiot pojazd samochodowy nie powoduje przeniesienia jego własności na komisanta. Przyjęty w celu dalszej odsprzedaży towar pozostaje własnością komitenta aż do czasu sprzedaży go nabywcy. Jednak, pomimo że przy umowie komisu właścicielem dobra komisowego pozostaje nadal komitent, to z umowy tej wynika, że komisant chociaż nie jest właścicielem rzeczy stanowiącej przedmiot komisu, jest uprawniony do rozporządzania nią, a w szczególności do jej zbycia.

Komisant po dokonaniu sprzedaży we własnym imieniu jest obowiązany przenieść na komitenta prawa lub korzyści majątkowe uzyskane od osoby trzeciej. Komitent zaś za usługę zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia pieniężnego w formie prowizji. Zgodnie z art. 772 § 1 kc,  który stanowi, że komisant nabywa roszczenie o zapłatę prowizji z chwilą, gdy komitent otrzymał rzecz albo cenę. Jeżeli umowa ma być wykonywana częściami, komisant nabywa roszczenie o prowizję w miarę wykonywania umowy. Natomiast zgodnie z art. 772 § 2 kc, komisant może żądać prowizji także wtedy, gdy umowa nie została wykonana z przyczyn dotyczących komitenta.

Przyjęcie samochodu - w ramach umowy komisu określonej w Kodeksie cywilnym - nie wiąże się z nabyciem samochodu od komitenta. Sprzedaż dokonana przez podatnika działającego jako komisant na rzecz osoby trzeciej nie jest dokonywana na jego rachunek, a zatem kwota otrzymana z tej sprzedaży nie jest kwotą jemu należną. Należnością z tytułu wykonania umowy komisu jest wynagrodzenie pieniężne w formie prowizji, którego obowiązek wypłaty obciąża komitenta.

Zatem kwota uzyskana przez komisanta od nabywcy samochodu - w części należnej komitentowi, która jest mu przekazywana w wykonywaniu umowy po wykonaniu transakcji, nie powinna być przez komisanta zaliczana do przychodów podatkowych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym, przychodem komisanta (podatnika) jest wartość prowizji należnej od komitenta z tytułu umowy komisu, pomniejszonej o podatek od towarów i usług u podatników tego podatku.

Tekst opublikowany: 5 stycznia 2010 r.

Dokumenty o zbliżonej tematyce

Nie jesteś jeszcze użytkownikiem Portalu FK?

Tylko w Portalu FK:

  • informacje o planowanych i aktualnych zmianach przepisów księgowo-podatkowych,
  • wiarygodne interpretacje zmian przygotowane przez zaufanych ekspertów,
  • możliwość indywidualnej konsultacji z ekspertem,
  • mnóstwo wzorów dokumentów, m.in.: deklaracje i formularze do ZUS i dokumenty związane z kontrolą Urzędu Skarbowego.

Otrzymasz praktyczny
prezent: informator
w formacie PDF


Strona używa plików cookies.

Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookie w przeglądarce.
Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki.