Sprawdź, kiedy biuro podróży jest zakładem, w myśl umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, tj. kiedy płatności z tytułu zakupu biletów na przewóz lotniczy i morski stanowią zyski oddziałów zagranicznych przewoźników.
Na temat zakresu definicji zakładu wypowiedział się resort finansów w odpowiedzi na zapytanie Dyrektora Izby Skarbowej w piśmie Departamentu Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów w sprawie przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczących umów polsko-norweskich i polsko-szwedzkich (Biuletyn Skarbowy nr 2 z 2008 r., s. 16).
Według stanowiska resortu finansów dotyczącego stosowania przepisów:
Zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 umowy polsko-norweskiej oraz umowy polsko-szwedzkiej uważa się, iż przedsiębiorstwo posiada zakład w drugim państwie w sytuacji, gdy w państwie tym posiada placówkę, za pomocą której całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
Do powstania zakładu dochodzi także w sytuacji, gdy na rzecz przedsiębiorcy zagranicznego działa podmiot posiadający i wykonujący pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu tego przedsiębiorstwa (tzw. agent zależny). Zasada ta modyfikowana jest postanowieniami art. 5 ust. 5 umowy polsko-norweskiej oraz art. 5 ust. 6 umowy polsko-szwedzkiej, wprowadzającymi pojęcie tzw. niezależnego przedstawiciela, tj. podmiotu, który mimo, iż działa na rzecz zagranicznego mocodawcy, to czynności te wykonuje w ramach swojej zwykłej działalności (np. makler). W konsekwencji działalność niezależnego przedstawiciela nie skutkuje powstaniem zakładu zleceniodawcy.
W sytuacji, w której polska spółka dokonuje zakupu biletów na przewóz lotniczy (morski) u podmiotów, którym należy przypisać - w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania - status zakładu przedsiębiorcy zagranicznego (np. polski oddział zagranicznych linii lotniczych), Departament Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów, zauważył co następuje.
W odniesieniu do działalności biura podróży należy zauważyć, iż przypisanie biuru podróży charakteru niezależnego przedstawiciela możliwe będzie w sytuacji, gdy spełniona zostanie przesłanka wykonywania czynności na rzecz przedsiębiorcy zagranicznego w ramach zwykłej działalności tego podmiotu.
Niezależność danego podmiotu w stosunku do przedsiębiorstwa, które reprezentuje, zależy bowiem od zakresu jego zobowiązań wobec tego przedsiębiorstwa. Jeżeli prowadzona przez biuro podróży działalność jest poddawana szczegółowym instrukcjom lub podlega kontroli ze strony przedsiębiorstwa zagranicznego, to taki podmiot nie może być uznany za niezależny. Stwierdzenie, czy dany przedstawiciel jest niezależny uwarunkowana jest również liczbą podmiotów, które reprezentuje. W konsekwencji nie można, co do zasady, mówić o samodzielności, jeżeli działalność przedstawiciela - przez cały czas jego istnienia lub przez dłuższy okres - wykonywana jest wyłącznie lub prawie wyłącznie na rachunek jednego przedsiębiorstwa.
Reasumując, płatności dokonywane na rzecz podmiotów, które działają w imieniu i na rzecz przedsiębiorstwa zagranicznego (oddział zagranicznych linii lotniczych) stanowią zyski tego przedsiębiorstwa, osiągane za pośrednictwem zakładu.
Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 1d ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop), osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych, oraz z tytułu przychodów uzyskanych na terytorium Polski przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, na rzecz podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Polski zagraniczny zakład, nie pobierają zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat - pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby tego podatnika, uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności te związane są z działalnością zakładu.
Jeżeli natomiast płatność z tytułu zakupu biletów na przewóz lotniczy (morski) dokonywana jest na rzecz niezależnego przedstawiciela będącego polskim rezydentem, pośredniczącego w wykonaniu usługi przez przewoźnika zagranicznego nie będzie miał zastosowania art. 21 ust. 1 updop.
W przypadku zysków przedsiębiorstwa zagranicznego pochodzących z eksploatacji w komunikacji międzynarodowej statków i samolotów resort finansów wskazał, że podlegają one opodatkowaniu tylko w państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu (siedziba) przedsiębiorstwa - art. 8 ust. 1 umowy polsko-norweskiej oraz umowy polsko-norweskiej.
Tekst opublikowany: 26 marca 2009 r.
Według stanowiska resortu finansów dotyczącego stosowania przepisów:
- umowy z dnia 24 maja 1977 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Norwegii o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1979 r. nr 27, poz. 157, dalej: umowa polsko-norweska),
- umowy z dnia 19 listopada 2004 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2006 r. nr 26, poz. 193, dalej: umowa polsko-szwedzka),
Zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 umowy polsko-norweskiej oraz umowy polsko-szwedzkiej uważa się, iż przedsiębiorstwo posiada zakład w drugim państwie w sytuacji, gdy w państwie tym posiada placówkę, za pomocą której całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
Do powstania zakładu dochodzi także w sytuacji, gdy na rzecz przedsiębiorcy zagranicznego działa podmiot posiadający i wykonujący pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu tego przedsiębiorstwa (tzw. agent zależny). Zasada ta modyfikowana jest postanowieniami art. 5 ust. 5 umowy polsko-norweskiej oraz art. 5 ust. 6 umowy polsko-szwedzkiej, wprowadzającymi pojęcie tzw. niezależnego przedstawiciela, tj. podmiotu, który mimo, iż działa na rzecz zagranicznego mocodawcy, to czynności te wykonuje w ramach swojej zwykłej działalności (np. makler). W konsekwencji działalność niezależnego przedstawiciela nie skutkuje powstaniem zakładu zleceniodawcy.
W sytuacji, w której polska spółka dokonuje zakupu biletów na przewóz lotniczy (morski) u podmiotów, którym należy przypisać - w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania - status zakładu przedsiębiorcy zagranicznego (np. polski oddział zagranicznych linii lotniczych), Departament Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów, zauważył co następuje.
W odniesieniu do działalności biura podróży należy zauważyć, iż przypisanie biuru podróży charakteru niezależnego przedstawiciela możliwe będzie w sytuacji, gdy spełniona zostanie przesłanka wykonywania czynności na rzecz przedsiębiorcy zagranicznego w ramach zwykłej działalności tego podmiotu.
Niezależność danego podmiotu w stosunku do przedsiębiorstwa, które reprezentuje, zależy bowiem od zakresu jego zobowiązań wobec tego przedsiębiorstwa. Jeżeli prowadzona przez biuro podróży działalność jest poddawana szczegółowym instrukcjom lub podlega kontroli ze strony przedsiębiorstwa zagranicznego, to taki podmiot nie może być uznany za niezależny. Stwierdzenie, czy dany przedstawiciel jest niezależny uwarunkowana jest również liczbą podmiotów, które reprezentuje. W konsekwencji nie można, co do zasady, mówić o samodzielności, jeżeli działalność przedstawiciela - przez cały czas jego istnienia lub przez dłuższy okres - wykonywana jest wyłącznie lub prawie wyłącznie na rachunek jednego przedsiębiorstwa.
Reasumując, płatności dokonywane na rzecz podmiotów, które działają w imieniu i na rzecz przedsiębiorstwa zagranicznego (oddział zagranicznych linii lotniczych) stanowią zyski tego przedsiębiorstwa, osiągane za pośrednictwem zakładu.
Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 1d ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop), osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych, oraz z tytułu przychodów uzyskanych na terytorium Polski przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, na rzecz podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Polski zagraniczny zakład, nie pobierają zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat - pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby tego podatnika, uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności te związane są z działalnością zakładu.
Jeżeli natomiast płatność z tytułu zakupu biletów na przewóz lotniczy (morski) dokonywana jest na rzecz niezależnego przedstawiciela będącego polskim rezydentem, pośredniczącego w wykonaniu usługi przez przewoźnika zagranicznego nie będzie miał zastosowania art. 21 ust. 1 updop.
W przypadku zysków przedsiębiorstwa zagranicznego pochodzących z eksploatacji w komunikacji międzynarodowej statków i samolotów resort finansów wskazał, że podlegają one opodatkowaniu tylko w państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu (siedziba) przedsiębiorstwa - art. 8 ust. 1 umowy polsko-norweskiej oraz umowy polsko-norweskiej.
Tekst opublikowany: 26 marca 2009 r.
