Przepisy rozporządzenia regulujące zakres i warunki ułatwiania pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych przez pracodawców są niezgodne z Konstytucją RP! Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy tego rozporządzenia wydane na podstawie art. 103 Kodeksu pracy (dalej: kp) wymagają zmiany. Przepis ten traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Jednak do czasu uchwalenia nowych przepisów należy stosować przepisy obecnego rozporządzenia. Więcej na ten temat dowiesz się z tekstu.
Rzecznik Praw Obywatelskich skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek dotyczący upoważnienia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej do ustalenia w drodze rozporządzenia zakresu i warunków ułatwiania przez pracodawców podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników.
Rzecznik Praw Obywatelskich stanął na stanowisku, że art. 103 kp, zgodnie z którym w zakresie i na warunkach ustalonych, w drodze rozporządzenia, przez Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej pracodawca ułatwia pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych, jest zbyt ogólnie sformułowany oraz nieprecyzyjnie określa zakres spraw przekazanych do uregulowania w rozporządzeniu wydanym na podstawie tego przepisu.
Trybunał przyznał rację Rzecznikowi Praw Obywatelskich.
Trybunał Konstytucyjny na posiedzeniu 31 marca br. orzekł, że art. 103 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Przepis traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw (wyrok z 31 marca br., K 28/08).
Trybunał uznał, że brak szczegółowego określenia przedmiotu rozporządzenia w kwestionowanym przepisie kp powoduje, że regulacja ta narusza Konstytucję RP.
Ponadto Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że ustawodawca w nieprawidłowy sposób skonstruował delegację ustawową. Przepis art.103 kp nie zawierał ani szczegółowo wskazanego zakresu spraw przekazanych do uregulowania w rozporządzeniu, ani wytycznych co do treści aktu wykonawczego. Stwierdzenie, że w zakresie i na warunkach ustalonych przez Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej pracodawca ułatwia pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych, jest niewystarczające do wydania zgodnego z Konstytucją RP aktu wykonawczego.
Trybunał stwierdził, że jest to odesłanie o charakterze blankietowym, co powoduje, że właściwi ministrowie uzyskują swobodne prawo regulacji związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych. W związku z tym dochodzi do oderwania rozporządzenia od kp. Jak stwierdził Trybunał, rozporządzenie przestaje być aktem wykonawczym, a staje się aktem o charakterze samoistnym. Nie służy bowiem wykonaniu kp, ale uregulowaniu pewnej materii w sposób odrębny. Brak szczegółowego określenia przedmiotu rozporządzenia w kwestionowanym przepisie, a także wytycznych dotyczących treści tegoż aktu powoduje, że regulacja ta narusza Konstytucję RP.
Reasumując, Trybunał Konstytucyjny uznał przepis art. 103 kp, który upoważnia do wydania rozporządzenia, za niekonstytucyjny. Artykuł 103 kp nie spełnia wymogów określonych w art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, w związku z tym straci moc w ciągu 12 miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. A skoro art. 103 kp przestanie obowiązywać, straci moc obowiązującą również akt wykonawczy wydany na podstawie tego przepisu, czyli rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. z 1993 r. nr 103, poz. 472 z późn. zm.).
Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.
