Zmienią się przepisy dotyczące ustalania podstawy opodatkowania w przypadku umów sprzedaży.
W ustawie z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2007 r. nr 68 poz. 450 z późn. zm., dalej ustawa o pcc) w art. 6 w ust. 1 zmieni się pkt 1. Przy umowie sprzedaży podstawę opodatkowania będzie stanowić wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Nowelizacja wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Obecnie obowiązujące przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odmiennie regulują podstawę opodatkowania przy umowach sprzedaży, w zależności od tego, czy umowa jest zawierana przez rezydentów czy nierezydentów.
W przypadku umów sprzedaży zawieranych przez nierezydentów podstawę opodatkowania stanowi równowartość w złotych kwoty zagranicznych środków płatniczych, określonej w zezwoleniu dewizowym, przeznaczonych na zapłatę ceny (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o pcc).
W pozostałych przypadkach, czyli umów zawieranych: pomiędzy rezydentami oraz pomiędzy rezydentami i nierezydentami - podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy o pcc).
Umowy sprzedaży zawierane przez nierezydentów nie wymagają obecnie zezwolenia dewizowego. Przepisy ustawy z 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz.U. z 2002 r. nr 141, poz. 1178 z późn. zm., dalej: prawo dewizowe) bowiem nie przewidują już ograniczeń w zakresie zawierania przez nierezydentów z innymi nierezydentami umów sprzedaży rzeczy lub innych praw majątkowych. Ograniczenia dotyczące zawierania umów oraz dokonywania innych czynności prawnych, powodujących lub mogących powodować dokonywanie w kraju rozliczeń w walutach obcych, a także dokonywanie w kraju takich rozliczeń, nie znajdują zastosowania w stosunku do tego rodzaju czynności dokonywanych przez nierezydentów, (art. 9 pkt 15 prawa dewizowego).
Nie ma również innych podstaw do odrębnego uregulowania podstawy opodatkowania dla umów sprzedaży zawieranych przez nierezydentów i przez rezydentów. Ze względu na powyższe, szczególny przepis o ustalaniu podstawy opodatkowania dla umów sprzedaży zawieranych przez nierezydentów przestanie obowiązywać.
Proponowana zmiana polega na ujednoliceniu regulacji dotyczącej zasad ustalania podstawy opodatkowania w podatku od czynności cywilnoprawnych, bez względu na to, czy umowa sprzedaży jest zawierana przez rezydentów i nierezydentów i wprowadzeniu zasady, że w każdym przypadku podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa.
Wartość rynkowa jest typową miarą, stosowaną w wielu przepisach prawa podatkowego i należycie zabezpieczającą interes Skarbu Państwa.
Tekst opublikowany: 18 stycznia 2010 r.
Obecnie obowiązujące przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odmiennie regulują podstawę opodatkowania przy umowach sprzedaży, w zależności od tego, czy umowa jest zawierana przez rezydentów czy nierezydentów.
W przypadku umów sprzedaży zawieranych przez nierezydentów podstawę opodatkowania stanowi równowartość w złotych kwoty zagranicznych środków płatniczych, określonej w zezwoleniu dewizowym, przeznaczonych na zapłatę ceny (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o pcc).
W pozostałych przypadkach, czyli umów zawieranych: pomiędzy rezydentami oraz pomiędzy rezydentami i nierezydentami - podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy o pcc).
Umowy sprzedaży zawierane przez nierezydentów nie wymagają obecnie zezwolenia dewizowego. Przepisy ustawy z 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz.U. z 2002 r. nr 141, poz. 1178 z późn. zm., dalej: prawo dewizowe) bowiem nie przewidują już ograniczeń w zakresie zawierania przez nierezydentów z innymi nierezydentami umów sprzedaży rzeczy lub innych praw majątkowych. Ograniczenia dotyczące zawierania umów oraz dokonywania innych czynności prawnych, powodujących lub mogących powodować dokonywanie w kraju rozliczeń w walutach obcych, a także dokonywanie w kraju takich rozliczeń, nie znajdują zastosowania w stosunku do tego rodzaju czynności dokonywanych przez nierezydentów, (art. 9 pkt 15 prawa dewizowego).
Nie ma również innych podstaw do odrębnego uregulowania podstawy opodatkowania dla umów sprzedaży zawieranych przez nierezydentów i przez rezydentów. Ze względu na powyższe, szczególny przepis o ustalaniu podstawy opodatkowania dla umów sprzedaży zawieranych przez nierezydentów przestanie obowiązywać.
Proponowana zmiana polega na ujednoliceniu regulacji dotyczącej zasad ustalania podstawy opodatkowania w podatku od czynności cywilnoprawnych, bez względu na to, czy umowa sprzedaży jest zawierana przez rezydentów i nierezydentów i wprowadzeniu zasady, że w każdym przypadku podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa.
Wartość rynkowa jest typową miarą, stosowaną w wielu przepisach prawa podatkowego i należycie zabezpieczającą interes Skarbu Państwa.
Tekst opublikowany: 18 stycznia 2010 r.
