Komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zmienia katalog wyłączeń od zasady, że podatku VAT nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Po zmianach, kosztem uzyskania przychodów będzie VAT należny od nieodpłatnie przekazanych towarów w przypadku sprzedaży premiowej.
Projekt nowelizacji obu ustaw o podatku dochodowym uzupełnia katalog o nowe wyłączenie, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów ma być także podatek należny od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towary lub usługi w określonej ilości lub wartości.
Co do zasady VAT należny nie jest kosztem uzyskania przychodów w podatkach dochodowych. Jest tak dlatego, że podatek należny, mimo że jest elementem ceny sprzedawanego towaru lub usługi, nie stanowi dla podatnika przychodu, gdyż dla podatnika VAT jest on neutralny, ciężar podatku ponosi konsument.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawierają katalog wyjątków od powyższej zasady. Wyjątki dotyczą sytuacji, gdy podatnik, zgodnie z przepisami o VAT, jest zobowiązany do uiszczenia podatku należnego od czynności, które nie wiążą się z uzyskaniem wynagrodzenia. W takich przypadkach ciężaru ekonomicznego podatku należnego nie ponosi konsument. Podatek ten ponosi podatnik VAT.
Zgodnie z art. 23 w ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej: updof) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów zgodnie z pkt 43 lit. b podatek należny:
Co do zasady VAT należny nie jest kosztem uzyskania przychodów w podatkach dochodowych. Jest tak dlatego, że podatek należny, mimo że jest elementem ceny sprzedawanego towaru lub usługi, nie stanowi dla podatnika przychodu, gdyż dla podatnika VAT jest on neutralny, ciężar podatku ponosi konsument.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawierają katalog wyjątków od powyższej zasady. Wyjątki dotyczą sytuacji, gdy podatnik, zgodnie z przepisami o VAT, jest zobowiązany do uiszczenia podatku należnego od czynności, które nie wiążą się z uzyskaniem wynagrodzenia. W takich przypadkach ciężaru ekonomicznego podatku należnego nie ponosi konsument. Podatek ten ponosi podatnik VAT.
Zgodnie z art. 23 w ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej: updof) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów zgodnie z pkt 43 lit. b podatek należny:
- w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
- w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami.
Po zmianach, do kosztów uzyskania przychodów będzie można zaliczyć również podatek należny od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towary lub usługi w określonej ilości lub wartości.
Analogiczny przepis znajduje się w ustawie z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) w art. 16 w ust. 1 w pkt 46 lit. b.
Znowelizowane przepisy pozwalają na zaliczenie do kosztów podatku należnego od towarów przekazanych lub zużytych na potrzeby reprezentacji i reklamy oraz od usług świadczonych w związku z takimi potrzebami. W przypadku sprzedaży premiowej, tj. przyznawania klientom nagród rzeczowych w zamian za zakup określonego produktu, mamy również do czynienia z przekazaniem towarów na potrzeby reklamy.
Jednakże, jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy, poglądy w tej sprawie są niejednolite.
Zdaniem projektodawców, przepisy powinny zostać uzupełnione w taki sposób, aby zjawiska tego samego rodzaju, o takim samym celu i charakterze ekonomicznym i o takich samych skutkach w zakresie podatku VAT, powinny być traktowane tak samo również przez przepisy o podatkach dochodowych regulujące kwestie VAT należnego jako kosztu uzyskania przychodu. Projektowana nowelizacja w taki właśnie sposób uzupełnia przepisy art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. b updof i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. b updop.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym, w przypadku działań reklamowo-reprezentacyjnych prawo do uznania podatku należnego za koszt uzyskania przychodu ogranicza się do przypadków przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy. Po zmianach, kosztem uzyskania przychodów będzie także podatek należny od nieodpłatnie przekazanych towarów w przypadku, gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towary lub usługi w określonej ilości lub wartości.
Tekst publikowany: 1 kwietnia 2009 r.
Analogiczny przepis znajduje się w ustawie z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) w art. 16 w ust. 1 w pkt 46 lit. b.
Znowelizowane przepisy pozwalają na zaliczenie do kosztów podatku należnego od towarów przekazanych lub zużytych na potrzeby reprezentacji i reklamy oraz od usług świadczonych w związku z takimi potrzebami. W przypadku sprzedaży premiowej, tj. przyznawania klientom nagród rzeczowych w zamian za zakup określonego produktu, mamy również do czynienia z przekazaniem towarów na potrzeby reklamy.
Jednakże, jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy, poglądy w tej sprawie są niejednolite.
Zdaniem projektodawców, przepisy powinny zostać uzupełnione w taki sposób, aby zjawiska tego samego rodzaju, o takim samym celu i charakterze ekonomicznym i o takich samych skutkach w zakresie podatku VAT, powinny być traktowane tak samo również przez przepisy o podatkach dochodowych regulujące kwestie VAT należnego jako kosztu uzyskania przychodu. Projektowana nowelizacja w taki właśnie sposób uzupełnia przepisy art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. b updof i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. b updop.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym, w przypadku działań reklamowo-reprezentacyjnych prawo do uznania podatku należnego za koszt uzyskania przychodu ogranicza się do przypadków przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy. Po zmianach, kosztem uzyskania przychodów będzie także podatek należny od nieodpłatnie przekazanych towarów w przypadku, gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towary lub usługi w określonej ilości lub wartości.
Tekst publikowany: 1 kwietnia 2009 r.
