Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął sprawę dotyczącą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wartości świadczeń medycznych ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracowników. Sprawdź, jak orzekł Sąd.
Jeżeli firma zawarła umowę z placówką medyczną o świadczenie usług medycznych dla swoich pracowników powstaje problem, czy wartość świadczeń otrzymanych nieodpłatnie przez pracownika powinna podlegać opodatkowaniu.
Jakie jest stanowisko organów podatkowych?
Organy podatkowe stoją na stanowisku, że zakup przez pracodawcę nieobowiązkowych usług medycznych uprawniających poszczególnych pracowników do skorzystania z określonych świadczeń, powoduje, że ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej: updof).
W przypadku ryczałtowej formy dokonywania rozliczeń z firmą świadczącą usługi medyczne, fakt skorzystania lub nieskorzystania przez pracownika w danym miesiącu z usługi, pozostaje bez wpływu na sposób opodatkowania przedmiotowych świadczeń. Ilość faktycznie wykorzystywanych usług przez pracownika nie wpływa na wysokość odpłatności ustalonej w sposób ryczałtowy. Wartość ta jest stała i ponoszona za gotowość świadczenia usług objętych pakietem na rzecz konkretnego pracownika, w okresie, za który została zapłacona.
Według organów podatkowych nieodpłatnym świadczeniem pracodawcy na rzecz pracowników nie jest faktyczne korzystanie przez pracowników z usług medycznych, lecz sam fakt objęcia ich opieką medyczną. W związku z tym przychodem nie będzie wartość faktycznie wykorzystanych usług medycznych, lecz wartość świadczenia uzyskiwanego przez pracownika, jakim jest możliwość skorzystania z takich usług.
Zatem wartość świadczeń otrzymanych nieodpłatnie przez pracownika jest równa wartości przekazanego pracownikowi pakietu.
Pracodawca ma też, zdaniem organów podatkowych, obowiązek wyodrębnienia kwoty, która przypada na świadczenia, do których ponoszenia nie jest zobowiązany jako pracodawca. W przypadku trudności z indywidualizacją świadczenia możliwość taka istnieje w oparciu o listę osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń medycznych przekazanych placówce medycznej przez pracodawcę.
Kwota ww. opłaty przypadającej na danego pracownika stanowi jego przychód ze stosunku pracy.
Wartość nieobowiązkowych świadczeń medycznych opłacanych za pracownika pracodawca powinien doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, art. 32 i art. 38 updof.
Cena zakupu nieobowiązkowych usług medycznych, jaką musiałby zapłacić pracownik, a które otrzymał nieodpłatnie od pracodawcy, stanowi dla niego przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku ryczałtowej formy dokonywania rozliczeń z firmą świadczącą usługi medyczne, fakt skorzystania lub nieskorzystania przez pracownika w danym miesiącu z usługi, pozostaje bez wpływu na sposób opodatkowania przedmiotowych świadczeń. Ilość faktycznie wykorzystywanych usług przez pracownika nie wpływa na wysokość odpłatności ustalonej w sposób ryczałtowy. Wartość ta jest stała i ponoszona za gotowość świadczenia usług objętych pakietem na rzecz konkretnego pracownika, w okresie, za który została zapłacona.
Według organów podatkowych nieodpłatnym świadczeniem pracodawcy na rzecz pracowników nie jest faktyczne korzystanie przez pracowników z usług medycznych, lecz sam fakt objęcia ich opieką medyczną. W związku z tym przychodem nie będzie wartość faktycznie wykorzystanych usług medycznych, lecz wartość świadczenia uzyskiwanego przez pracownika, jakim jest możliwość skorzystania z takich usług.
Zatem wartość świadczeń otrzymanych nieodpłatnie przez pracownika jest równa wartości przekazanego pracownikowi pakietu.
Pracodawca ma też, zdaniem organów podatkowych, obowiązek wyodrębnienia kwoty, która przypada na świadczenia, do których ponoszenia nie jest zobowiązany jako pracodawca. W przypadku trudności z indywidualizacją świadczenia możliwość taka istnieje w oparciu o listę osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń medycznych przekazanych placówce medycznej przez pracodawcę.
Kwota ww. opłaty przypadającej na danego pracownika stanowi jego przychód ze stosunku pracy.
Wartość nieobowiązkowych świadczeń medycznych opłacanych za pracownika pracodawca powinien doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, art. 32 i art. 38 updof.
Cena zakupu nieobowiązkowych usług medycznych, jaką musiałby zapłacić pracownik, a które otrzymał nieodpłatnie od pracodawcy, stanowi dla niego przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym w przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających poszczególnych pracowników do skorzystania ze świadczeń niewchodzących w zakres opieki medycyny pracy ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 updof. (np. interpretacja indywidualna z 28 lutego 2008 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn.: ILPB1/415-229/07-4/AMN).
Jak w sprawie orzekł Sąd Administracyjny?
W wydanym wyroku WSA (sygn. akt: III SA/Wa 625/08) orzekł, że świadczenia medyczne w ww. opisanej sytuacji nie podlegają opodatkowaniu (Abonamenty medyczne nie są opodatkowane, Konrad Piłat, Rzeczpospolita z 22 sierpnia 2008 r.). Aby powstał przychód u pracownika musi on skorzystać z wykupionych przez pracodawcę świadczeń. Samo wykupienie przez pracodawcę pakietu świadczeń medycznych, jeżeli pracownik z nich nie skorzysta, to jedynie postawienie do dyspozycji korzyści w postaci prywatnej opieki medycznej. W przypadku nieodpłatnych świadczeń konieczne jest ich faktycznie otrzymanie.
Odnośnie do wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń wypowiedział się już wcześniej NSA (wyrok z 5 lutego 1997 r., sygn. akt: 1191/96), który stwierdził, że z redakcji przepisy art. 11 ust. 1 updof wynika, że do świadczeń tych odnosi się wyłącznie pojęcie „otrzymanych”, a nie jak wymaga tego przepis w stosunku do pieniędzy i wartości pieniężnych – również postawionych do dyspozycji podatnika.
Przychód w tym wypadku powstaje dopiero w momencie otrzymania takiego świadczenia.
Odnośnie do wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń wypowiedział się już wcześniej NSA (wyrok z 5 lutego 1997 r., sygn. akt: 1191/96), który stwierdził, że z redakcji przepisy art. 11 ust. 1 updof wynika, że do świadczeń tych odnosi się wyłącznie pojęcie „otrzymanych”, a nie jak wymaga tego przepis w stosunku do pieniędzy i wartości pieniężnych – również postawionych do dyspozycji podatnika.
Przychód w tym wypadku powstaje dopiero w momencie otrzymania takiego świadczenia.
Tekst opublikowano: 22 sierpnia 2008 r.
