Nowości
RSS
Ważny od 2007-10-16 do 2007-12-31
Opodatkowanie pracownika oddelegowanego do pracy w Niemczech
Wynagrodzenie za pracę wykonywaną na terytorium Niemiec będzie opodatkowane wyłącznie w Polsce, między innymi wtedy, gdy pobyt pracownika za granicą nie przekracza 183 dni w ciągu dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym. Sprawdź jak ustalić liczbę dni pobytu pracownika za granicą.
Ministerstwo Finansów wskazało jaką metodą ustalać liczbę dni pobytu podatnika od której zależy gdzie będą podlegały opodatkowaniu jego dochody z pracy za granicą (pismo z 5 marca 2007 r., sygn.: DD4-033-01692/ZKK/06/869, opubl. Lex 13998).
Zasady opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej za granicą
Osoby fizyczne podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze. zm., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., dalej: updof)
Powołany przepis stosuje się jednak z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a updof).
Na podstawie art. 15 ust. 1 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Kiedy wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu tylko w jednym państwie?
Wyjątek od powyższej zasady określa przepis art. 15 ust. 2 ww. umowy. Jak zauważa Ministerstwo Finansów, zgodnie z tym artykułem, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Zatem równoczesne spełnienie wszystkich powyższych warunków decyduje o tym, że wynagrodzenie za pracę wykonywaną na terytorium Niemiec będzie opodatkowane wyłącznie w Polsce.
Jak zaznacza resort, niespełnienie któregokolwiek z tych trzech warunków oznacza, że zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy wynagrodzenie za pracę wykonywaną na terytorium Niemiec może podlegać opodatkowaniu zarówno w Niemczech jak i w Polsce.
W takiej sytuacji, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania określoną w art. 24 ust. 2 lit. a ww. umowy (metoda wyłączenia z progresją).
Zgodnie z art. 15 ust. 2 umowy w okresie, w którym spełnione są warunki określone w tym przepisie, dochód pracowników podlegać będzie opodatkowaniu wyłącznie w Polsce (nie ma tu znaczenia czy zawarta umowa o pracę z góry określa czas wykonywania pracy w Niemczech powyżej 183 dni w danym dwunastomiesięcznym okresie). W tym czasie dochód pracowników z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Niemiec nie podlega opodatkowaniu w Niemczech.
Następnie, po upływie okresu 183 dni wykonywania pracy na terytorium Niemiec, wynagrodzenie pracowników podlegać będzie opodatkowaniu zarówno w Niemczech jak i w Polsce.
W Niemczech opodatkowaniu podlegać będzie dochód uzyskany od pierwszego dnia, w którym praca wykonywana była w Niemczech. Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania.
Dwunastomiesięczny okres, o którym mowa w art. 15 ust. 2 umowy bada się zawsze wstecz od momentu zaistnienia zdarzenia podatkowego. Oznacza to, że jeżeli pracownik przebywa w Niemczech np. 15 miesięcy, to w celu ustalenia miejsca opodatkowania jego dochodów bada się, czy przez ostatnie dwanaście miesięcy wstecz spełniał warunki, o których mowa w art. 15 ust. 2.
Metoda „dni fizycznej obecności”
Ministerstwo Finansów w omawianym piśmie wskazuje, że przy obliczaniu pobytu pracownika na terytorium drugiego państwa stosuje się wyłącznie jedną metodę.
Polega ona na tym, że do rachunku należy wziąć następujące elementy:
- część dnia,
- dzień przybycia,
- dzień wyjazdu i
- wszystkie inne dni spędzone w danym państwie, takie jak: soboty i niedziele, święta narodowe, urlopy przed, w czasie i po zakończeniu działalności, krótkie przerwy (szkolenia, strajki, zamknięcie przedsiębiorstwa, opóźnienia dostaw), dni choroby oraz dni zajęte z powodu śmierci lub choroby w rodzinie.
Nie bierze się natomiast pod uwagę dni spędzonych w tym państwie w czasie przejazdu między dwoma miejscami położonymi poza tym państwem.
Z powyższego wynika, iż każdy pełny dzień spędzony poza danym państwem czy to w celach wakacyjnych, służbowych, czy z innej przyczyny nie może być brany pod uwagę. Natomiast każda część dnia, nawet bardzo krótka, spędzona przez pracownika w danym państwie, liczy się jako dzień obecności w tym państwie przy obliczaniu okresu 183 dni.
Autor: Dominika Chudzińska, prawnik
Ostatnia aktualizacja: 26.01.2009
Autor: Dominika Chudzińska
