Jak skutecznie wystąpić o odroczenie terminu dla złożenia zeznania podatkowego w przypadku zamiaru wspólnego opodatkowania się przez małżonków? Sprawdź stanowisko resortu finansów.
Odpowiadając na pismo Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie stosowania art. 6 ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: updof), Ministerstwo Finansów wypowiedziało się w sprawie odroczenia terminu złożenia zeznania podatkowego przez organ podatkowy w drodze decyzji administracyjnej.
Stosownie do postanowień art. 6 ust. 1 updof, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
Od reguły tej ustawa przewiduje odstępstwo dla małżonków, którzy łącznie spełniają warunki wymienione w dalszych ustępach tego artykułu. W takim przypadku – na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym – podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a updof, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c updof. Zgodnie z art. 6 ust. 10 updof preferencyjny sposób opodatkowania dochodów małżonków nie znajduje zastosowania do podatników, którzy ww. wniosek o wspólne opodatkowanie dochodów złożą po terminie dla złożenia zeznania podatkowego, określonym z art. 45 ust. 1 updof, czyli po 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Jednakże na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, termin ten może zostać odroczony przez organ podatkowy stosownie do postanowień art. 48 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: op). Z tym, że w sytuacji gdy z wnioskiem o odroczenie terminu złożenia zeznania podatkowego wystąpił jedynie podatnik (a nie podatnik i jego małżonek albo podatnik w imieniu swoim lub małżonka), to organ podatkowy może w drodze decyzji odroczyć termin złożenia zeznania wyłącznie przez tego podatnika. Wprawdzie art. 133 § 3 op zawiera w swojej treści stwierdzenie, że jedną stroną postępowania są małżonkowie i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga, jednakże przepis ten nie dotyczy postępowania wszczętego na wniosek jednego z małżonków przed dokonaniem wyboru wspólnego opodatkowania w zeznaniu podatkowym.
Powołany wyżej art. 133 § 3 op, poprzez wyraźne odesłanie w nim do art. 92 § 3 op, znajduje bowiem zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy małżonkowie są wspólnie opodatkowani na ich wniosek (art. 6 ust. 2 updof) i wobec obojga małżonków następuje wydanie jednej decyzji podatkowej, co w sprawie będącej przedmiotem wystąpienia nie miało miejsca.
Ministerstwo Finansów w niniejszym piśmie poinformowało, że dla uzyskania odroczenia terminu złożenia zeznania podatkowego przez oboje małżonków, gdy podatnik, w związku z pełnieniem służby wojskowej poza granicami Polski nie chce utracić wraz z małżonką uprawnienia do łącznego obliczenia podatku, każdy z nich winien wystąpić do organu podatkowego z wnioskiem w tej sprawie. W przypadku zaistnienia okoliczności uniemożliwiających jednemu z małżonków osobiste działanie w tej sprawie, w jego imieniu może wystąpić – zgodnie z art. 136 op – drugi z małżonków na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa.
Tekst opublikowany: 24 lutego 2009 r.
Stosownie do postanowień art. 6 ust. 1 updof, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
Od reguły tej ustawa przewiduje odstępstwo dla małżonków, którzy łącznie spełniają warunki wymienione w dalszych ustępach tego artykułu. W takim przypadku – na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym – podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a updof, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c updof. Zgodnie z art. 6 ust. 10 updof preferencyjny sposób opodatkowania dochodów małżonków nie znajduje zastosowania do podatników, którzy ww. wniosek o wspólne opodatkowanie dochodów złożą po terminie dla złożenia zeznania podatkowego, określonym z art. 45 ust. 1 updof, czyli po 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Jednakże na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, termin ten może zostać odroczony przez organ podatkowy stosownie do postanowień art. 48 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: op). Z tym, że w sytuacji gdy z wnioskiem o odroczenie terminu złożenia zeznania podatkowego wystąpił jedynie podatnik (a nie podatnik i jego małżonek albo podatnik w imieniu swoim lub małżonka), to organ podatkowy może w drodze decyzji odroczyć termin złożenia zeznania wyłącznie przez tego podatnika. Wprawdzie art. 133 § 3 op zawiera w swojej treści stwierdzenie, że jedną stroną postępowania są małżonkowie i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga, jednakże przepis ten nie dotyczy postępowania wszczętego na wniosek jednego z małżonków przed dokonaniem wyboru wspólnego opodatkowania w zeznaniu podatkowym.
Powołany wyżej art. 133 § 3 op, poprzez wyraźne odesłanie w nim do art. 92 § 3 op, znajduje bowiem zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy małżonkowie są wspólnie opodatkowani na ich wniosek (art. 6 ust. 2 updof) i wobec obojga małżonków następuje wydanie jednej decyzji podatkowej, co w sprawie będącej przedmiotem wystąpienia nie miało miejsca.
Ministerstwo Finansów w niniejszym piśmie poinformowało, że dla uzyskania odroczenia terminu złożenia zeznania podatkowego przez oboje małżonków, gdy podatnik, w związku z pełnieniem służby wojskowej poza granicami Polski nie chce utracić wraz z małżonką uprawnienia do łącznego obliczenia podatku, każdy z nich winien wystąpić do organu podatkowego z wnioskiem w tej sprawie. W przypadku zaistnienia okoliczności uniemożliwiających jednemu z małżonków osobiste działanie w tej sprawie, w jego imieniu może wystąpić – zgodnie z art. 136 op – drugi z małżonków na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa.
Tekst opublikowany: 24 lutego 2009 r.
