Czy podatnikowi przysługuje nieograniczone prawo do odliczenia VAT od rat leasingowych z tytułu używania w działalności gospodarczej motocykla? Sprawdź stanowisko organów podatkowych.
W przypadku gdy podatnik zawarł umowę z firmą leasingową na używanie motocykla na potrzeby prowadzonej działalności, przysługuje mu nieograniczone prawo do odliczenia podatku naliczonego zarówno przy ratach leasingowych, jak i przy nabyciu paliwa zużytego do napędu motocykla. Tak wynika z pisma z 30 kwietnia 2007 r. Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie (sygn.: II US.II/443-15/2007). Prawo to przysługuje podatnikowi, pod warunkiem że używany motocykl służy wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.
Zgodnie z generalną zasadą wynikającą z treści art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniami, które nie dotyczą rozpatrywanej sprawy.
Prawo określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie jest jednakże prawem nieograniczonym, ulega ono ograniczeniom wskazanym w art. 86 ust. 3 i ust. 7 oraz w art. 88 ustawy o VAT. Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3 (mowa w tym przepisie jest o samochodach osobowych i innych pojazdach samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony), na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą.
Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. Natomiast zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT.
Zgodnie z generalną zasadą wynikającą z treści art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniami, które nie dotyczą rozpatrywanej sprawy.
Prawo określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie jest jednakże prawem nieograniczonym, ulega ono ograniczeniom wskazanym w art. 86 ust. 3 i ust. 7 oraz w art. 88 ustawy o VAT. Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3 (mowa w tym przepisie jest o samochodach osobowych i innych pojazdach samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony), na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą.
Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. Natomiast zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT.
W rozstrzyganej przez organ podatkowy sprawie podatnik używał motocykla w swojej działalności na podstawie umowy leasingowej. Ustawa o VAT nie zawiera własnej definicji samochodu osobowego ani pojazdu samochodowego, nie odwołuje się także do definicji zawartych w przepisach ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.), z których to przepisów wynika, że motocykl jest pojazdem samochodowym.
Natomiast wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 2 pkt 6 ustawy o VAT towary identyfikuje się na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w dziale 43 zatytułowanym Pojazdy mechaniczne, przyczepy i naczepy, gdzie m.in. wyszczególnione są wszelkiego rodzaju samochody, motocykli nie wymienia się. Motocykle, które posiadają symbol PKWiU 35.41 zaklasyfikowano w odrębnym dziale zatytułowanym Sprzęt transportowy pozostały, wśród m.in. statków, lokomotyw, rowerów, itp. W świetle powyższego zasadnym jest postawienie tezy, iż motocykle w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej, a także w potocznym znaczeniu są innymi niż samochody i pojazdy samochodowe środkami transportu.
Zatem w świetle obowiązujących przepisów ustawy o VAT, organ podatkowy stwierdził, że ograniczenia dotyczące odliczania podatku naliczonego wynikające z treści art. 86 ust. 7 w związku z ust. 3 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT nie dotyczą motocykli, o ile wykorzystywane są one wyłącznie w działalności opodatkowanej.
Tekst opublikowano: 22 maja 2009 r.




