Mniejsze wydatki na świadczenia pieniężne?

Rząd przyjął ustawę o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz niektórych innych ustaw.

Ustawa ma na celu zmniejszenie wydatków państwa na świadczenia pieniężne w przypadku choroby.

Zmiany zawarte w noweli do ustawy przewidują:

- po pierwsze wydłużenie okresu zasiłkowego ze 180 dni do 182 dni.

Jeżeli pracownik po wykorzystaniu okresu zasiłkowego 182 dni będzie nadal niezdolny do pracy, wówczas będzie miał prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, które to będzie przyznawane na okres do 12 miesięcy.

- po drugie podniesienie podstawy wymiaru zasiłków chorobowych i wynagrodzenia za czas choroby dla dawców organów do 100%.

Jeżeli zmiany do ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa wejdą w życie, nie będzie możliwości przedłużenia okresu zasiłkowego o następne 3 miesiące. W tym przypadku, jeżeli pracownik po zakończeniu okresu zasiłkowego będzie nadal pozostawał bez pracy, będzie mógł ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne.

Ponadto nowa ustawa przewiduje, że:

1) podstawa wymiaru zasiłków będzie ustalana na podstawie wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy kalendarzowych dla wszystkich ubezpieczonych,

Obecnie podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, albo wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, gdy wynagrodzenie ulega znacznemu wahaniu ze względu na charakter pracy lub zasady wynagradzania.

2) wysokość zasiłków chorobowych przyznawanych w związku z wypadkiem w drodze do (lub z) pracy będzie wynosiła nie jak do tej pory 100% podstawy wymiaru, tylko 80% podstawy wymiaru. Ma również zostać obniżona podstawa wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego. Jeżeli nowela wejdzie w życie, będzie ona wynosiła 75%,

Przypomnijmy, że obecnie, jeżeli niezdolność pracownika do pracy powstała wskutek wypadku przy pracy, wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby zawodowej lub choroby przypadającej w okresie ciąży, zawsze należy wypłacać 100% wynagrodzenie chorobowe.

3) podstawa wymiaru zasiłku chorobowego, który przysługuje po 90 dniach nieprzerwanej choroby, będzie wynosiła nie 100% podstawy wymiaru, tylko 80% podstawy wymiaru.

Przypomnijmy, że obecnie miesięczny zasiłek chorobowy wynosi:
1. 80% podstawy wymiaru zasiłku;
2. 70% podstawy wymiaru zasiłku za okres pobytu w szpitalu;
3. 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy:

a) przypada w okresie ciąży,
b) powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy,
c) trwa nieprzerwanie ponad 90 dni, począwszy od 91. dnia tej niezdolności. Do tych 90 dni nie wlicza się okresu niezdolności do pracy przypadającego w okresach wyczekiwania
(art. 11 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, Dz.U. nr 60, poz. 636 ze zm.).

Kobiety w ciąży będą mogły liczyć zarówno na 100% zasiłek chorobowy, jak i świadczenie rehabilitacyjne.

Autor: Anna Kostecka, konsultant prawny