Zniknie ograniczenie dotyczące możliwości płacenia podatku liniowego przez przedsiębiorców, którzy świadczą m.in. usługi na rzecz byłego pracodawcy, gdy sposób wykonywania tych czynności przemawia za uznaniem jej, jako prowadzenie działalności gospodarczej.
Senacki projekt nowelizacji ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej: updof), przewiduje zniesienie art. 9a ust. 3 pkt 1.
Przedsiębiorcy opodatkowani na zasadach ogólnych mogą, w myśl art. 30c updof, płacić podatek według stawki wynoszącej 19% podstawy obliczania podatku, bez względu na wysokość dochodów z działalności gospodarczej (tzw. podatek liniowym). W tym przypadku dochodów z działalności nie łączy się z dochodami z pozostałych źródeł (np. uzyskanych ze stosunku pracy, z emerytury czy renty). Zgodnie z art. 9a updof nie ma znaczenia, czy przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą indywidualnie czy w formie spółki cywilnej, jawnej bądź partnerskiej. Przedsiębiorcy, którzy nie wybiorą podatku liniowego, odprowadzają podatek dochodowy na zasadach ogólnych.
Jeżeli podatnik, który wybrał możliwość płacenia podatku według stawki 19% podstawy obliczania podatku uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
Od 1 stycznia 2007 r. znowelizowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konkretnie art. 5b, uściślił pojęcie działalności gospodarczej. Zmiana miała ułatwić organom podatkowym wykrywanie przypadków nieuczciwego i niezgodnego z prawem omijania przepisów prawa pracy dotyczącego samozatrudnienia i nieuprawnionego korzystania z możliwości płacenia podatku liniowego, bez względu na wysokość dochodów z działalności gospodarczej.
Przedsiębiorcy opodatkowani na zasadach ogólnych mogą, w myśl art. 30c updof, płacić podatek według stawki wynoszącej 19% podstawy obliczania podatku, bez względu na wysokość dochodów z działalności gospodarczej (tzw. podatek liniowym). W tym przypadku dochodów z działalności nie łączy się z dochodami z pozostałych źródeł (np. uzyskanych ze stosunku pracy, z emerytury czy renty). Zgodnie z art. 9a updof nie ma znaczenia, czy przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą indywidualnie czy w formie spółki cywilnej, jawnej bądź partnerskiej. Przedsiębiorcy, którzy nie wybiorą podatku liniowego, odprowadzają podatek dochodowy na zasadach ogólnych.
Jeżeli podatnik, który wybrał możliwość płacenia podatku według stawki 19% podstawy obliczania podatku uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
- wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
- wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
Od 1 stycznia 2007 r. znowelizowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konkretnie art. 5b, uściślił pojęcie działalności gospodarczej. Zmiana miała ułatwić organom podatkowym wykrywanie przypadków nieuczciwego i niezgodnego z prawem omijania przepisów prawa pracy dotyczącego samozatrudnienia i nieuprawnionego korzystania z możliwości płacenia podatku liniowego, bez względu na wysokość dochodów z działalności gospodarczej.
Projekt nowelizacji proponuje zniesienie tego ograniczenia, ponieważ obowiązujący od 1 stycznia 2007 r. art. 5b updof umożliwia organom podatkowym skuteczne eliminowanie przypadków omijania prawa w tym zakresie.
Ograniczenie to dotyczy zarówno samodzielnych przedsiębiorców, jak i tych, którzy prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, jawnej bądź partnerskiej.
Niewątpliwie ograniczenie co do możliwości skorzystania z płacenia podatku według jednolitej stawki wynoszącej 19% podstawy obliczania podatku było instrumentem hamującym obchodzenie postanowień art. 22 Kodeksu pracy, mogło mieć swoje uzasadnienie do 1 stycznia 2007 r., w którym to dniu weszła w życie nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która w art. 5b uściśla pojęcie działalności gospodarczej.
Zgodnie z postanowieniem dodanego art. 5b updof za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6, nie uznaje się czynności, jeżeli:
- wszelką odpowiedzialność wobec osób trzecich, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, za ich rezultat oraz wykonywanie ponosi zlecający wykonanie tych czynności i
- są one wykonywane pod kierownictwem, oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności oraz
- wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Za osobę prowadzącą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6 updof, uważa się również osobę fizyczną będącą wspólnikiem spółki niemającej osobowości prawnej w zakresie wykonywanej przez tę spółkę działalności gospodarczej.
Aby dana działalność nie była do celów podatkowych uznana za działalność gospodarczą, wyżej opisane warunki muszą być spełnione łącznie, a organy podatkowe mają instrument do eliminowanie przypadków nieuczciwego i niezgodnego z prawem omijania przepisów prawa pracy (fałszywego samozatrudnienia).
Aby dana działalność nie była do celów podatkowych uznana za działalność gospodarczą, wyżej opisane warunki muszą być spełnione łącznie, a organy podatkowe mają instrument do eliminowanie przypadków nieuczciwego i niezgodnego z prawem omijania przepisów prawa pracy (fałszywego samozatrudnienia).
Tekst opublikowano: 21 stycznia 2009 r.
