RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal niedziela, 27 maja 2012 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Nowości » Archiwum nowości księgowych » Nowości księgowe 2009 » Nowości księgowe IV kwartał 2009
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3
RSS
30.11.2009

Miejsce świadczenia dla usług krótkotrwałego wynajmu środków transportu

Z dniem 1 stycznia 2010 r. zacznie obowiązywać nowa reguła dotycząca miejsca świadczenia usług polegających na krótkoterminowym wynajmie środków transportu. Sprawdź, co się zmieni.
Nowelizacja ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), wprowadza nowe zasady ustalania miejsca świadczenia dla usług. Jedną z usług, która została potraktowana w sposób szczególny i doczekała się odrębnych regulacji dotyczących miejsca jej świadczenia, jest usługa krótkotrwałego wynajmu środków transportu.

Stan dotychczasowy

W dotychczasowym stanie prawnym, jaki obowiązuje do 31 grudnia 2009 r., nie ma przepisów szczególnych, które w sposób odrębny, czy wyjątkowy ustalały miejsce świadczenia dla usług tego rodzaju. W art. 27 ust. 4 ustawy o VAT zawarto wprawdzie punkt odnoszący się do świadczonych na rzecz:
  • podmiotów z krajów trzecich albo
  • podatników z państw członkowskich,
usług wynajmu rzeczy ruchomych, jednakże przepis wprowadzający tę szczególną regułę ustalania miejsce świadczenia zastrzegał, że nie dotyczy ona wynajmu środków transportu.

Do usług wynajmu środków transportu zatem - niezależnie od tego, kto był usługobiorcą, niezależnie od tego, gdzie miało miejsce korzystanie z usługi - zastosowanie znajdowała tylko zasada ogólna, która wiązała miejsce świadczenia usługi z państwem siedziby (stałego miejsca prowadzenia działalności, miejsca zamieszkania) usługodawcy.

PRZYKŁAD
Polska firma A wynajęła samochód niemieckiemu podatnikowi. Korzystanie z samochodu miało miejsce w Polsce. Usługa ma miejsce świadczenia w Polsce i podlega opodatkowaniu w Polsce.

Polska firma A wynajęła samochód polskim turystom w Grecji. Firma A nie ma oddziału w Grecji, lecz korzysta z usług miejscowych firm. Usługa wynajmu świadczona przez polską firmę jest opodatkowana w Polsce.

Dla określenia miejsca świadczenia usługi znaczenie może mieć stałe miejsce prowadzenia działalności podmiotu oddającego samochody w najem. Jeśli bowiem to stałe miejsce powadzenia działalności znajduje się w państwie innym niż jego siedziba (miejsce zamieszkania), to wówczas usługa ma miejsce świadczenia w tym właśnie państwie (gdzie jest stałe miejsce prowadzenia działalności).

Jak stwierdził Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu w sprawie C-190/95 (ARO Lease BV v. Inspecteur van de Belastingdienst Grote Ondernemingen te Amsterdam) nie jest miejscem stałego prowadzania działalności miejsce, w którym usługa jest faktycznie wykonywana, jeśli w tym miejscu nie istnieje żadna struktura rzeczowa (chociażby biuro) oraz nie ma tam personelu świadczeniodawcy. W wyroku tym uznano, że okoliczność oddawania przez firmę leasingową w leasing samochodów na terytorium Belgii, nie przesądza o tym, że ma ona stałe miejsce wykonywania działalności w Belgii, jeśli nie ma tam ani biura, ani miejsca garażowania samochodów, zaś siedziba firmy mieści się w Holandii, a samo podpisywanie umów leasingowych także miało miejsce właśnie tam.

PRZYKŁAD
Polska firma ze Szczecina oddaje w wynajem samochody różnym podmiotom. Niekiedy samochody są podstawiane na lotnisko w Berlinie. Nie ma tam jednak ani biura, ani pracowników tej firmy. Nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności. Usługa wynajmu jest wykonywana w Polsce.

Polska firma A wynajmuje samochody polskim turystom w Grecji. Firma A ma w Grecji biuro, gdzie jest zatrudniony pracownik obsługujący czynności wynajmu samochodów. Biuro to można uznać za stałe miejsce prowadzenia działalności firmy A. Usługi wynajmu samochodów będą opodatkowane w Grecji.

Stan od 1 stycznia 2010 r.

Z dniem 1 stycznia 2010 r. wprowadza się do ustawy nową regułę dotyczą miejsca świadczenia usług polegających na krótkoterminowym wynajmie środków transportu. Jeśli natomiast chodzi o wynajem inny niż krótkoterminowy - to zastosowanie do niego będą znajdować reguły ogólne, w zależności od tego, czy usługa jest świadczona na rzecz konsumenta, czy też na rzecz podatnika.

Wynajem krótkotrwały

Specjalną regułę odnoszącą się do ustalania miejsca świadczenia dla usług polegających na krótkotrwałym wynajmie środków transportu zawiera art. 28j ustawy o VAT.

Reguła ta ma zastosowanie do wszystkich tego rodzaju usług, niezależnie od tego, kto jest ich odbiorcą (podatnik, czy konsument).

Na wstępie wyjaśnić należy samo pojęcie krótkoterminowego wynajmu środków transportu. Zgodnie z definicją zawartą w art. 28j ust. 2 ustawy o VAT przez krótkoterminowy wynajem środka transportu należy rozumieć ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Jeśli zatem środek transportu lądowy lub powietrzny zostanie wynajęty na nie więcej niż 30 dni - mamy do czynienia z wynajmem krótkoterminowym. Podobnie - jeśli środek transportu wodnego (jednostka pływająca) zostanie wynajęta na okres nieprzekraczający 90 dni.

Środkiem transportu będzie każdy przedmiot, który służy do przemieszczania towarów lub osób, niezależnie od tego, jakim celom służy transport. Należy uznać, że środek transportu nie musi mieć własnego napędu, o ile tylko służyć może przemieszczaniu towarów lub osób, np. przyczepa. Także przyczepy i naczepy, jak również wagony kolejowe są środkami transportu. Środkiem transportu będzie także jacht, nawet jeśli służy on wyłącznie celom rekreacyjnym.

Miejscem świadczenia (a więc i miejscem opodatkowania) usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest to państwo, w którym środek transportu jest faktycznie oddawany do dyspozycji usługobiorcy.

Jest to miejsce (państwo), w którym środek transportu znajduje się w chwili rozpoczęcia jego używania przez usługobiorcę. Usługa jest świadczona w tym państwie, w którym usługobiorca „przejmuje” środek transportu (wchodzi w jego posiadanie, rozpoczyna jego użytkowanie).

Rozpatrzmy tę sytuację na analizowanych już (w dotychczasowym stanie prawnym) przykładach

PRZYKŁAD
Polska firma A wynajęła samochód niemieckiemu podatnikowi (na okres nieprzekraczający 30 dni). Korzystanie z samochodu miało miejsce w Polsce. Usługa ma miejsce świadczenia w Polsce, bowiem tutaj miało miejsce oddanie środka transportu do dyspozycji usługobiorcy.

Polska firma A wynajęła samochód polskim turystom w Grecji (nas okres nieprzekraczający 30 dni). Firma A nie ma oddziału w Grecji, lecz korzysta z usług miejscowych firm. Usługa wynajmu świadczona przez polską firmę ma miejsce świadczenia w Grecji, bowiem tam środek transportu jest oddawany do dyspozycji usługobiorców.

Polska firma ze Szczecina oddaje w wynajem samochody różnym podmiotom (na okres nieprzekraczający 30 dni). Niekiedy samochody są podstawiane na lotnisko w Berlinie. Nie ma tam jednak ani biura, ani pracowników tej firmy. Nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności. Usługa wynajmu ma miejsce świadczenia w Niemczech, bowiem tam samochody są oddawane do dyspozycji usługobiorców.

Polska firma A wynajmuje samochody polskim turystom w Grecji. Firma A ma w Grecji biuro, gdzie jest zatrudniony pracownik obsługujący czynności wynajmu samochodów. Biuro to można uznać za stałe miejsce prowadzenia działalności firmy A. Usługi wynajmu samochodów będą opodatkowane w Grecji, bowiem tam środek transportu jest oddawany do dyspozycji usługobiorców.

Wynajem inny niż krótkoterminowy

Przepisy ustawy o VAT wprowadzają szczególną regułę odnoszącą się do miejsca świadczenia usług wynajmu krótkoterminowego środków transportu.

Nie ma reguł szczególnych odnoszących się do usług wynajmu środków transportu, gdy oddanie go do korzystania następuje na okres przekraczający 30 dni (czyli, gdy wynajem przestaje być krótkoterminowy).

W takiej sytuacji zastosowanie mają dwie reguły ogólne - w zależności od tego, na rzecz kogo usługa jest świadczona, ma ona miejsce świadczenia:
  • dla podatnika - w państwie gdzie nabywca usług ma siedzibę (miejsce zamieszkania, stałe miejsce prowadzenia działalności);
  • dla konsumenta - w państwie, gdzie świadczący usługę ma siedzibę (miejsce zamieszkania, stałe miejsce prowadzenia działalności).

Rozpatrzmy tę sytuację na analizowanych już (w dotychczasowym stanie prawnym) przykładach.

PRZYKŁAD
Polska firma A wynajęła samochód niemieckiemu podatnikowi (na okres przekraczający 30 dni). Korzystanie z samochodu miało miejsce w Polsce. Usługa ma miejsce świadczenia w Niemczech, bowiem tam ma siedzibę nabywca usług (będący podatnikiem).

Polska firma A wynajęła samochód polskim turystom w Grecji (nas okres przekraczający 30 dni). Firma A nie ma oddziału w Grecji, lecz korzysta z usług miejscowych firm. Usługa wynajmu świadczona przez polską firmę ma miejsce świadczenia w Polsce, bowiem tutaj usługodawca ma siedzibę (a usługa jest świadczona na rzecz konsumenta).

Polska firma ze Szczecina oddaje w wynajem samochody różnym podmiotom (na okres przekraczający 30 dni). Niekiedy samochody są podstawiane na lotnisko w Berlinie. Nie ma tam jednak ani biura, ani pracowników tej firmy. Nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności. Usługa wynajmu ma miejsce świadczenia w:
  • Polsce, jeśli usługobiorcami są konsumenci,
  • w innych państwach, jeśli usługobiorcy są podatnikami (nie z Polski).


Polska firma A wynajmuje samochody polskim turystom w Grecji. Firma A ma w Grecji biuro, gdzie jest zatrudniony pracownik obsługujący czynności wynajmu samochodów. Biuro to można uznać za stałe miejsce prowadzenia działalności firmy A. Usługi wynajmu samochodów będą opodatkowane w Grecji, bowiem tam usługodawca ma stałe miejsce prowadzenia działalności, za pomocą którego świadczy usługi na rzecz konsumentów.

Tekst opublikowany: 30 listopada 2009 r.
Ostatnia aktualizacja: 30.11.2009

Słowa kluczowe:

Nie jesteś jeszcze użytkownikiem Portalu FK?

Zapraszamy do zarejestrowania się. Rejestracja jest wyjątkowo łatwa.

Jako użytkownik Portalu FK możesz:

  • korzystać z ponad 8 000 odpowiedzi ekspertów na rzeczywiste pytania księgowych;
  • konsultować swoje wątpliwości z ekspertami i otrzymać indywidualną, fachową poradę;
  • zyskać błyskawiczny dostęp do codziennie aktualizowanej bazy narzędzi dla księgowych:
    • ponad 100 aktów prawnych oraz blisko 80 interpretacji i orzeczeń,
    • ponad 30 kalkulatorów i blisko 50 wskaźników i stawek,
    • ponad 50 gotowych wzorów dokumentów do pobrania.

Otrzymasz praktyczny
prezent: informator
w formacie PDF