Obecnie leasing jest bardzo częstą formą finansowania. To z powodu korzyści podatkowych, gorszej zdolności kredytowej przedsiębiorstw, trudności z uzyskaniem kredytu na skutek kryzysu finansowego, stosowanymi procedurami i formalnościami, które z reguły są prostsze niż w przypadku starania się o kredyt bankowy.
Umowy leasingu podlegają szczegółowym regulacjom zarówno w prawie cywilnym, podatkowym jak i bilansowym. Niestety brak spójności w przepisach, w tym jego odmienne definiowanie, prowadzi do kolizji w zakresie klasyfikacji. W konsekwencji może pojawić się sytuacja, w której umowa z podatkowego punktu wiedzenia będzie traktowana jako leasing operacyjny, zaś bilansowo jako finansowy. Niewłaściwa klasyfikacja bilansowa może prowadzić do błędnej oceny sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Natomiast niewłaściwa klasyfikacja podatkowa będzie decydować o skutkach fiskalnych.
Obecnie leasing jest bardzo częstą formą finansowania. Spowodowane jest to między innymi korzyściami podatkowymi, zdolnością kredytową przedsiębiorstw, trudnościami z uzyskaniem kredytu na skutek kryzysu finansowego, stosowanymi procedurami i formalnościami, które z reguły są prostsze niż w przypadku starania się o kredyt bankowy.
Do podstawowych podmiotów zawsze występujących w transakcji należy zaliczyć leasingodawcę - finansującego oraz leasingobiorcę - korzystającego. Rzeczywistość gospodarcza pokazuje jednak, iż przy zawieraniu transakcji uczestniczy zazwyczaj kilka instytucji równocześnie.
Przykładowy kształt transakcji leasingowej przedstawia poniższy schemat.
Rysunek 1. Schemat transakcji leasingowej
Obecnie leasing jest bardzo częstą formą finansowania. Spowodowane jest to między innymi korzyściami podatkowymi, zdolnością kredytową przedsiębiorstw, trudnościami z uzyskaniem kredytu na skutek kryzysu finansowego, stosowanymi procedurami i formalnościami, które z reguły są prostsze niż w przypadku starania się o kredyt bankowy.
Do podstawowych podmiotów zawsze występujących w transakcji należy zaliczyć leasingodawcę - finansującego oraz leasingobiorcę - korzystającego. Rzeczywistość gospodarcza pokazuje jednak, iż przy zawieraniu transakcji uczestniczy zazwyczaj kilka instytucji równocześnie.
Przykładowy kształt transakcji leasingowej przedstawia poniższy schemat.
Rysunek 1. Schemat transakcji leasingowej
Źródło: opracowanie na podstawie http://www.gznleasing.ru/leasing/realty/
Leasing w podatkowej księdze przychodów i rozchodów
Czy opłatę wstępną można zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów? W podatkowej książce przychodów i rozchodów ma istnieje możliwość rozliczania kosztów wg jednej z dwóch metod:
- kasowej, tzw. uproszczonej - wówczas wydatki zalicza się do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia (art. 22 ust. 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm. dalej: updof),
- memoriałowej - wówczas koszty dzieli się na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie. Jeżeli koszty dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 22 ust. 5c updof).
Oznacza to, że w przypadku gdy stasujesz metodę uproszczoną podatnikowi przysługuje prawo do zaliczenia opłaty wstępnej do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia, niezależnie od długości okresu jakiego dotyczy.
Wydatek tego rodzaju ujmujesz w kolumnie 13 Pozostałe wydatki, w której ujmujesz również raty leasingowe oraz inne opłaty związane z leasingiem.
Sposób rozliczenia opłaty wstępnej przedstawia się odmiennie w przypadku stosowania metody memoriałowej. Wówczas opłatę należałoby rozliczyć proporcjonalnie do długości okresu leasingu, choć stanowiska w tej sprawie - jak zaznaczono wcześniej - są podzielone. Znaczna część organów skarbowych uważa, że wydatki tego typu powinny być rozliczane przez okres trwania umowy.
Wydatek tego rodzaju ujmujesz w kolumnie 13 Pozostałe wydatki, w której ujmujesz również raty leasingowe oraz inne opłaty związane z leasingiem.
Sposób rozliczenia opłaty wstępnej przedstawia się odmiennie w przypadku stosowania metody memoriałowej. Wówczas opłatę należałoby rozliczyć proporcjonalnie do długości okresu leasingu, choć stanowiska w tej sprawie - jak zaznaczono wcześniej - są podzielone. Znaczna część organów skarbowych uważa, że wydatki tego typu powinny być rozliczane przez okres trwania umowy.
W dniu 20 września 2009 r. fundusz leasingowy wystawił fakturę w kwocie 20.000 zł netto + 22% VAT za czynsz inicjalny, dotyczący leasingowanej koparko-ładowarki. Okres umowy leasingowej wynosi 60 miesięcy.
Sposób rozliczenia związany jest ściśle z przyjętą zasadą ujmowania kosztów.
W przypadku stosowania metody kasowej cała kwota 24.000 zł zostanie jednorazowo ujęta pod datą wystawienia faktury, czyli 20 września 2009 r.
W przypadku stosowania metody memoriałowej kwota 24.000 zł powinna zostać proporcjonalnie rozliczona do okresu trwania umowy. Wówczas w 2009 r. zostanie ujęta kwota 1.600 zł (24.000 zł/60 × 4 m-ce).
Sposób rozliczenia związany jest ściśle z przyjętą zasadą ujmowania kosztów.
W przypadku stosowania metody kasowej cała kwota 24.000 zł zostanie jednorazowo ujęta pod datą wystawienia faktury, czyli 20 września 2009 r.
W przypadku stosowania metody memoriałowej kwota 24.000 zł powinna zostać proporcjonalnie rozliczona do okresu trwania umowy. Wówczas w 2009 r. zostanie ujęta kwota 1.600 zł (24.000 zł/60 × 4 m-ce).
Gdzie należy wykazać wykup i sprzedaż dotychczas leasingowanego środka trwałego?
Wydatek związany z wykupem ujmujesz w kolumnie 13 Pozostałe wydatki podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zgodnie z załącznikiem nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475), przychód ze sprzedaży samochodu ujmujesz w kolumnie 8 Pozostałe przychody.
Tekst opublikowany: 14 października 2009 r.
